رئيس دانشگاه آزاد رشت:

گويش‌هاي محلي مانند ديواري از زبان فارسي محافظت مي‌كنند

رئيس دانشگاه آزاد رشت با اشاره به اينكه زبان‌هاي محلي مانند يك ديوار از زبان فارسي محافظت مي‌كنند، گفت: از اين جهت صحبت كردن به گويش‌هاي محلي ضرورت دارد.

کد خبر: ۱۱۶۱۱۰

شنبه - ۱۴ اسفند ۱۳۸۹ / March 05, 2011

به گزارش خبرنگار «خبرگزاري دانشجو» از رشت، حجت‌الاسلام سيد علي ميرابراهيمي صبح امروز در همايش منطقه‌اي زبان و گويش‌هاي محلي گيلان در دانشگاه آزاد رشت با تاكيد بر لزوم پاسداشت گويش گيلكي اظهار داشت: با مخالفت بيشتر خانواده ها براي آموزش گويش گيلكي به فرزندان خود، گويش‌هاي محلي و گيلكي در حال فراموشي است.

وي با تاكيد بر ضرورت حفظ لهجه‌هاي محلي افزود: صحبت كردن با گويش‌هاي محلي بويژه گيلكي به هيچ عنوان خجالت ندارد و خانواده‌ها نبايد مخالف آموزش گيلكي به فرزندان خود باشند.

رئيس دانشگاه آزاد رشت بيان داشت: اصرار برخي از والدين مبني بر فارسي صحبت كردن فرزندانشان موجب مي‌شود تا زبان و گويش‌هاي محلي به دست فراموشي سپرده شوند.

ميرابراهيمي با تاكيد بر اينكه گويش‌هاي محلي نبايد فراموش شوند، گفت: وجود گونه‌هاي مختلف زبان در مناطق مختلف از عجايب آفرينش است.

وي گويش‌هاي محلي گيلان را بسيار متنوع و متفاوت دانست و بيان داشت: مردم روستاهاي مجاور هر يك از شهرستان‌ها به گويش‌هاي مختلف با يكديگر صحبت مي‌كنند.

رئيس دانشگاه آزاد رشت با ذكر خاطراتي به زبان محلي و گيلكي، احساس افتخار خود را به عنوان يك گيلاني براي حاضران ابراز كرد.

بهزاد بركت، عضو هيئت علمي دانشگاه آزاد رشت نيز در اين همايش با بيان اينكه سمت و سوي همايش‌هاي امروز به طرف تجديد گويش‌هاي محلي در پيش است، بيان داشت: در اين گونه همايش‌ها راهكارهايي براي پيشگيري از فرسودگي گويش‌هاي محلي ارائه مي‌شود.

وي به آمار سازمان جهاني يونسكو درباره حمايت از زبان‌هاي محلي اشاره كرد و گفت: طبق اين آمار كه در سال 2009 ميلادي ارائه شده است، در قرن بيستم 2000 زبان و گويش و گونه از بين رفته، و يا در شرف نابودي قرار دارد.

استاديار زبان انگليسي دانشگاه آزاد رشت از بين رفتن زبان و يا گويش هر منطقه را مطابق با از بين رفتن فرهنگ آن منطقه دانست و افزود: با دقت در آمار يونسكو خطر بزرگي براي زبان‌هاي محلي احساس مي‌شود.

حسين بشري، استاديار كارگروه زبان و ادبيات فارسي دانشگاه آزاد رشت نيز در اين همايش والدين را مقصران اصلي عدم يادگيري زبان‌هاي محلي در جوانان امروزي دانست و اظهار داشت: هر گيلاني بايد چهار زبان گيلكي را به عنوان زبان مادري، فارسي را به عنوان زبان رسمي كشور، عربي را به عنوان زبان ديني و انگليسي را به عنوان زبان علمي خود فرا بگيرد.

وي با تاكيد بر اينكه نسلي كه قادر به انتقال زبان مادري خود به نسل‌هاي آينده نباشد، در معرض تهديد است، بيان داشت: مادران بيشترين سهم زبان‌آموزي را در قبال فرزندان خود بر عهده دارند.

بشري به سخره گرفتن را يكي از عمده‌ترين دلايل پسرفت زبان گيلكي عنوان كرد و افزود: زماني كه خودمان يكديگر را به تمسخر مي‌گيريم، در واقع راه را براي به سخره گرفتن خود توسط ديگران باز كرده‌ايم.

استاديار كارگروه زبان و ادبيات فارسي دانشگاه آزاد رشت ادامه داد: معلمان و مربيان در مهد كودك‌ها و پيش‌دبستاني و مدرسه‌ها براي پاسداشت زبان فارسي بايد به كودكان گويش گيلكي را آموزش دهند.

وي با بيان اينكه زبان گيلكي در رشت دستخوش تغييرات فراواني شده است، تصريح كرد: براي يافتن واژه‌هاي اصيل بايد به روستاها رفت؛ چراكه اين واژه هادر شهرهاي ديگر به‌كار برده نمي‌شوند.

اين شاعر زبان گيلكي گيلان با قرائت سروده‌هاي خود با عناوين «كول دومي» به معناي خروس دم‌ بريده يا پرنده دم كوتاه و «هسا شعر» به معناي شعر نوي امروز گفت: با توجه به روند تغيير زبان و لهجه در شهر رشت و ديگر شهرستان‌هاي گيلان، دو نسل آينده ديگر قادر به تكلم به زبان گيلكي نيستند.

لازم به ذکر است، در اين همايش نمايش «عروس باران» با همكاري گروه موسيقي ديلمون سياهكل اجرا شد.

يادآور مي شود، اين برنامه با همكاري شوراي پژوهشي زنان دانشگاه آزاد رشت برگزار شد./انتهاي پيام/