گزارش/

عدم ثبات مدیریتی در آموزش و پرورش، مانع اصلی توسعه آموزشی کشور

تغییرات مکرر در سطح وزیر آموزش و پرورش می‌تواند مشکلات زیادی به همراه داشته باشد که شامل اختلال در برنامه‌ریزی، آسیب به روحیه و خط و مشی کاری کارکنان و تأخیر در اجرای طرح‌ها است.

کد خبر: ۱۱۶۵۶۹۹

پنجشنبه - ۲۵ مرداد ۱۴۰۳ / August 15, 2024

به گزارش خبرنگار اجتماعی خبرگزاری دانشجو _ فاطمه قدیری، تأکیدات رهبر ایران در رابطه با وزارت آموزش و پرورش و وزیر آن به‌طور واضح نشان‌دهنده اهمیت استراتژیک این نهاد در پیشبرد اهداف کشور و نیاز به مدیریتی پایدار و مؤثر است. این تأکیدات، راهنمایی برای ایجاد ثبات و ارتقاء کیفیت آموزش و پرورش در کشور محسوب می‌شود.

مقام معظم رهبری، در طی سال‌های اخیر در سخنرانی‌ها و بیانات مختلف خود به اهمیت وزارت آموزش و پرورش و نقش وزیر آن پرداخته ایشان به‌طور مکرر بر اهمیت بنیادین آموزش و پرورش به‌عنوان یکی از ارکان اصلی پیشرفت کشور تأکید کرده‌اند؛ و بر این باورند که نظام آموزشی باید به‌طور مستمر در راستای ارتقاء کیفیت آموزشی، تربیت نیروی انسانی کارآمد و ایجاد مبنای علمی و فرهنگی برای آینده کشور تلاش کند.

ضرورت ثبات مدیریتی

رهبر معظم انقلاب بر ضرورت ثبات در مدیریت وزارت آموزش و پرورش تأکید کرده‌اند. ایشان بار‌ها بیان کرده‌اند که تغییرات مکرر وزرا می‌تواند به برنامه‌های آموزشی آسیب بزند و مانع از اجرای مؤثر سیاست‌های کلان آموزشی شود. این بیانات نشان‌دهنده تأکید ایشان بر این است که وزیر آموزش و پرورش باید دارای دیدگاه و برنامه‌های بلندمدت باشد تا بتواند در مدت زمان کافی به اهداف خود دست یابد.

نقش وزیر در اجرای سیاست‌های آموزشی

از دیگر تاکیدات رهبر انقلاب نقش کلیدی وزیر آموزش و پرورش در اجرای سیاست‌های آموزشی بوده است. وزیر باید توانایی مدیریت و هدایت برنامه‌ها، سیاست‌ها و پروژه‌های آموزشی را داشته باشد و با بهره‌برداری از ظرفیت‌های موجود، به پیشبرد اهداف آموزشی کشور کمک کند.

همچنین از نظر ایشان اهمیت توجه به مسائل فرهنگی و تربیتی در نظام آموزشی بسیار مهم و قابل توجه است. این بدان معناست که وزیر آموزش و پرورش باید به‌طور جدی به جنبه‌های فرهنگی و تربیتی در کنار جنبه‌های علمی و آموزشی توجه داشته باشد و در راستای تقویت هویت اسلامی و ملی دانش‌آموزان تلاش کند.

در کنار موارد گفته شده از نظر ایشان لازم است تا وزارت آموزش و پرورش همکاری و هماهنگی با سایر نهاد‌ها و دستگاه‌های دولتی را تقویت کند. این هماهنگی و همکاری می‌تواند به بهبود روند اجرایی سیاست‌ها و تحقق اهداف آموزشی کمک کند.

تغییرات مکرر وزیر

آموزش و پرورش یکی از ارکان اساسی هر جامعه است که نه تنها به تربیت نسل آینده بلکه به توسعه اجتماعی و اقتصادی کشور نیز ارتباط دارد. با این حال، تغییرات مکرر در سطح مدیریت کلان این بخش، به ویژه در سطح وزیر، می‌تواند مشکلات زیادی به همراه داشته باشد.

تغییر مکرر وزیر آموزش و پرورش به طور مستقیم بر برنامه‌ریزی و اجرای سیاست‌ها تاثیر می‌گذارد. هر وزیر با خود دیدگاه‌ها، اولویت‌ها و برنامه‌های خاص خود را به همراه می‌آورد. این تغییرات باعث اختلال در اجرای سیاست‌های بلندمدت می‌شود و در نهایت، منجر به عدم تحقق اهداف آموزشی می‌شود. به عنوان مثال، تغییر در برنامه‌های آموزشی، روش‌های تدریس و ساختار‌های مدیریتی، ممکن است به عدم هم‌راستایی و ناهماهنگی در سیستم آموزشی منجر شود.

اختلال در ثبات و استمرار برنامه‌های آموزشی

برنامه‌های آموزشی و پرورشی که نیاز به زمان و ثبات دارند تا تاثیرات مطلوب خود را به نمایش بگذارند، تحت تاثیر تغییرات مدیریتی مکرر قرار می‌گیرند. وزیر جدید ممکن است اولویت‌های متفاوتی نسبت به وزیر پیشین داشته باشد، که به تغییرات سریع و غیرمنتظره در برنامه‌های آموزشی منجر می‌شود. این تغییرات می‌تواند باعث بروز سردرگمی و نارضایتی در میان معلمان، دانش‌آموزان و والدین شود.

آسیب به روحیه و انگیزه کارکنان

تغییر مکرر وزیر می‌تواند تاثیرات منفی بر روحیه و انگیزه کارکنان آموزشی داشته باشد. معلمان و کارکنان آموزش و پرورش ممکن است احساس عدم ثبات و امنیت شغلی کنند، که این موضوع می‌تواند به کاهش انگیزه و بهره‌وری آنان منجر شود. وقتی که تغییرات مدیریتی زیاد باشد، کارکنان ممکن است احساس کنند که تلاش‌های آنها کمتر مورد توجه و تقدیر قرار می‌گیرد.

تأخیر در تصویب و اجرای طرح‌ها

هر تغییر وزیری نیازمند زمان برای آشنایی با وضعیت موجود، شناسایی مشکلات و تدوین برنامه‌های جدید است. این امر باعث تأخیر در تصویب و اجرای طرح‌های آموزشی می‌شود. به عنوان مثال، طرح‌های اصلاحی یا پروژه‌های توسعه‌ای ممکن است به دلیل عدم ثبات مدیریتی در میانه راه متوقف شوند یا با مشکلاتی مواجه شوند که از کیفیت اجرای آنها بکاهد.

ضرورت ثبات مدیریتی در آموزش و پرورش

ثبات مدیریتی در آموزش و پرورش به حفظ پیوستگی و استمرار در برنامه‌های آموزشی کمک می‌کند. با وجود ثبات در مدیریت، می‌توان برنامه‌های آموزشی را به طور مستمر و با کیفیت اجرا کرد و تغییرات ناگهانی و غیرضروری را کاهش داد. این پیوستگی به ارتقاء کیفیت آموزش و تحقق اهداف بلندمدت کمک می‌کند.

همچنین این ثبات در مدیریت به تقویت روحیه و انگیزه کارکنان کمک می‌کند. معلمان و کارکنان آموزشی وقتی که احساس کنند که تغییرات مدیریتی کمتر است و مدیران جدید در حال برنامه‌ریزی برای آینده هستند، با انگیزه بیشتری به فعالیت‌های خود ادامه می‌دهند. این موضوع به نوبه خود به بهبود کیفیت آموزش و پرورش منجر می‌شود.

با داشتن یک مدیریت پایدار، اجرای طرح‌های توسعه‌ای و اصلاحی در آموزش و پرورش به طور مؤثرتری انجام می‌شود. ثبات مدیریتی اجازه می‌دهد که طرح‌ها و پروژه‌های آموزشی به صورت مداوم و بدون وقفه پیش بروند و به اهداف خود دست یابند.

ثبات مدیریتی فرصت مناسب‌تری برای ارزیابی و بهبود مستمر فراهم می‌آورد. با وجود ثبات، می‌توان به طور دقیق‌تری عملکرد سیستم آموزشی را بررسی کرد و اصلاحات لازم را بر اساس ارزیابی‌های مستمر انجام داد. این امر به ارتقاء کیفیت آموزش و پرورش کمک می‌کند و به نیاز‌های متغیر جامعه پاسخ می‌دهد.

تغییرات مکرر در سطح وزیر آموزش و پرورش می‌تواند مشکلات زیادی به همراه داشته باشد که شامل اختلال در برنامه‌ریزی، آسیب به روحیه کارکنان و تأخیر در اجرای طرح‌ها است. در عوض، ثبات مدیریتی می‌تواند به حفظ پیوستگی در برنامه‌های آموزشی، تقویت روحیه کارکنان و پایداری در اجرای طرح‌های توسعه‌ای کمک کند. به طور کلی، ایجاد و حفظ ثبات در مدیریت آموزش و پرورش برای تحقق اهداف بلندمدت و ارتقاء کیفیت آموزش ضروری است. برای دستیابی به این هدف، لازم است که سیاست‌گذاران و مسئولان مربوطه توجه ویژه‌ای به مسئله ثبات مدیریتی داشته باشند و اقدامات لازم برای کاهش تغییرات مکرر در سطح وزیر را اتخاذ کنند.