سینمای ایران در سالی که گذشت- 3

طلا و مس؛ درخشش ابدی اصالت و معصومیت

آنچه در «طلاومس» به درستی و روشنی و دقت به تصویر کشیده شده نوع صداقت و صراحت و انصافی است که در بازپرداخت شخصیت های اصلی و فرعی اش بکار رفته است.

کد خبر: ۱۱۷۶۷۷

سه‌شنبه - ۲۴ اسفند ۱۳۸۹ / March 15, 2011

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ جستن و کاویدن اینکه کدام فیلم در سال 89 آبروی سینمای ایران بود و توانست ما را به بارقه های آن امیدوار کند، کار درخور، اجتناب ناپذیر و البته سودمند و واجبی است.

با نشانه رفتن قله ها می توان حرکت را در مسیر رو به تکامل و صعود تنظیم و تدوین کرد و با الگوهای درست و اصولی می توان در جهت دست یافتن به نتایج شایسته دل خوش كرد.

بی تردید همان طور که از نظر عمومی و نگاه منتقدان و البته و صد البته ارزش های متنوع خود اثر برمی آید، فیلم «طلا و مس» ارزشمندترین و بهترین فیلم سینمای ایران در سال 89 بود.

فیلمی که بازگشتی آبرومند و درست و متناسب و جدی و معتبر به سینمای اصیل قصه گو محسوب می شود و در عین حال برای ارزش های فرمی، توجه و تمرکزی فوق العاده قائل است.

پیش از این و در همین رسانه و مجال قلمی در باب ارزش های فوق العاده، بکر، حیرت آور، صمیمی و معصومانه فیلم عزیز و مقدس «طلا و مس» گفتیم و به تفصیل به بررسی و تحلیل ساختاری و محتوایی آن پرداختیم.

در گذشته از ویژگی های خوب تصویری و استاندارد بالای ساختاری فیلم، به عناصر مضمونی و محتوایی آن اشاره کردیم که حائز ویژگی های معتنابهی است که تا پیش از این بسیار مغفول مانده است.

شخصیت آقاسیدرضا طلبه نیشابوری و همسرش زهرا سادات که به بیماری ام اس مبتلا گشته و در بستری از رنج و مقاومت به زیبایی و معصومیت هر چه تمامتر یکی از پاک ترین و ماندگارترین تصاویر مربوط به قشر طلبه را در ذهن بیننده حک و به مانایی، ثبت کردند.

حقیقت این است که فیلم «طلا و مس» به دلیل اینکه در اتمسفری سالم و انتظامی مقدس به یک پیکره ناب و خالص سینمایی و روایی رسیده گفتن و نوشتن و نقد و تحلیل درباره آن، امر سهل و ممتنعی است و به همان اندازه که شیرین، سخت و همان قدر که نزدیک، دور، اما با این حال هر کس از خرده معصومیت و پاکی برخوردار باشد می تواند از این خوان طهور و آب صافی و زلال وافی،حظی در وسع سعی خود و عنایت متن و بطن اثر، بهره گیرد.

فیلم از چند ویژگی ممتاز و نایاب در عرصه سینمای ایران برخوردار است:

- صادق و صریح است؛ ادا و اطوار ندارد. دروغ نمی گوید و ریا نمی ورزد. کم فروشی و کج و کژ فروشی نمی کند.تدلیس ندارد و آنچه می خواهد و می تواند را به صمیمی ترین وجه ممکن و مقدورش بازگو می کند.

- به سینما احترام می گذارد؛ قصه به عنوان اصلی ترین وجه سینما و فرم به عنوان جدی ترین نیاز بصری فیلم برای مخاطب و سازنده فیلم اهمیت دارد و حاضر نمی شود آن را به هیچ قیمتی از دست بدهد یا نازل و دم دستی و ضعیفش کند.

- فیلم در پیامش خنثی نیست. خلاق است؛ یکی از ویژگی های ارزشمند فیلم طلا و مس بازیابی و ارائه خلاقانه و انسانی یک پیام اخلاقی رسا و مورد نیاز مبرم انسان امروز است.

و این مهم در جایی و به شکلی رخ می دهد که نه مبتلا به شعارگویی و هذیان سرایی می شود و نه سفارشی سازی و ... و هزار و یک عیب و ایراد منتشر در امثال و اقران این دست فیلم ها که در تاریخ سینمای 30 سال گذشته تعادشان بیش از هر ژانر و دسته و گونه سینمایی و غیر سینمایی دیگر در سینمای ایران است.

«طلا و مس» نمونه بی نظیر و تحسین برانگیز سینمای انسانی و ایرانی و البته با رویکردی معنوی و اخلاقی است.

در باب این اثر ارجمند و بزرگ و ستایش برانگیز، تنها و تنها تاریخ باید قضاوت کند و بس!/انتهاي پيام/