سینمای ایران در سالی که گذشت - 4

جشنواره فجر؛ ویترین سینمایی سال

جشنواره فیلم فجر، بیست و نه دوره اش را پشت سر گذاشته، اما کماکان ایرادهایی را که از مدت ها پیش از این و در سال های متمادی تجربه کرده را به همراه دارد.

کد خبر: ۱۱۷۷۹۰

چهارشنبه - ۲۵ اسفند ۱۳۸۹ / March 16, 2011

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ یکی از مهمترین وقایع سینمایی کشور و یا به عبارت دیگر مهمترین واقعه سینمایی کشور که در روزهای پایانی سال برگزار می شود و در سال 89 نیز در اثنای بهمن ماه و با التهاب و حواشی و بی نظمی فوق العاده ای برگزار شد، جشنواره بین المللی فیلم فجر بود.

مرور و آسیب شناسی این جشنواره و فیلم هایش می تواند نقطه پایانی خاطرات سینمایی سال گذشته را در فضایی شفاف تر رقم بزند.

جشنواره فیلم فجر بیست و نه دوره اش را پشت سر گذاشته، اما کماکان ایرادهایی را که از مدت ها پیش از این و در سال های متمادی تجربه کرده را همواره به همراه دارد.

عدم سیاستگذاری اصولی و مبنایی، عدم برنامه ریزی اجرایی درست، فقدان داوری اصیل و کیفی و بر اساس معیارهای استاندارد سینمایی، پراکندگی و شلوغی و بلبشوی بخش ها و جوایز، بی‌نظمی در اجرای جشنواره بویژه در نمایش فیلم‌ها، محصور ماندن امور مختلف فکری و اجرایی در طیفی خاص و... بخشی از اهم مشکلات و ایرادهای جدی جشنواره فیلم فجر است که پس از گذشت بیست و نه سال هنوز پابرجاست!

جشنواره امسال اما از جهات مختلفی کم سابقه بود. عدم اعتبار کافی و وافی هیئت داوران که حتی خشم و عصبانیت کسانی همچون رضا میرکریمی، کارگردان انقلابی و مذهبی را هم درآورد.

ترکیب ضعیف و ناهمگون هیئت داوران چه در بخش مسابقه سینمای ایران و چه در بخش نگاه نو حیرت آور بود و اعتبار جوایز جشنواره را به شدت دچار آسیب کرد.

وقتی در هیئت داوران کسانی حضور می يابند که کوچکترین سابقه سینمایی ندارند، چطور می توان از سینماگران توقع داشت این داوری و جوایزش را به رسمیت بشناسند و به آن اهمیت دهند؟

گرچه جشنواره امسال در نتایج داوریش هم عجیب و غریب بود. اهدای سیمرغ بهترین فیلم به یکی از بدترین آثار سینمای ایران خود گویای وضعیت اسف بار و رقت انگیزی است که در این جشنواره وجود داشت.

فیلم ضعیف، پرت و پلا و عذاب آور «جرم» که از جهت ساختاری و مضمونی و محتوایی هذیان واره ای مالیخولیایی بود، بهترین فیلم ایران شناخته شد و این بیش و پیش از آنکه برای اهالی سینما و منتقدان، ارزشی اصیل داشته باشد نتیجه مضحکی است که یک هیئت داوری نه چندان معتبر، برای جشنواره ای پر از بلبشو به ارمغان آورد و دیگر هیچ.

واقعا چرا باید وضعیت به جایی برسد که سید رضا میرکریمی، کارگردان پرافتخار و مذهبی سینمای ایران گرفتن جایزه از این هیئت داوری جشنواره فیلم فجر را لکه ننگی برای خود بداند؟!/انتهاي پيام/