بازخوانی روز‌های تاریک تاریخ با «دشنام»

امامیان که در کتاب‌هایش اثبات کرده که به پرداختن تاریخ در دل رمان علاقه دارد، در «دشنام» به سراغ یکی از دوره‌های تاریک تاریخ اسلام رفته است.

کد خبر: ۱۱۸۰۰۳۹

يکشنبه - ۱۵ مهر ۱۴۰۳ / October 06, 2024

به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری دانشجو، کتاب «دشنام»، اثر سید محسن امامیان، به قلم زهرا النداوی با عنوان «اللعن» در زیر مجموعه الأدب التاریخی انتشارات دارتمکین ترجمه و در لبنان عرضه شد.

رمان «دشنام» داستان امیرزاده‌ای به نام زید است که گرایشات علوی دارد. زید به دستور پدرش با فرستاده معاویه که خواستگار خواهرش است، همراه می‌شود تا در سفری که فرستاده دارد او را همراهی کند. زید می‌خواهد در این سفر فرستاده را محک بزند و متوجه بشود که آیا فرستاده شایستگی ازدواج با خواهرش را دارد؟

در این سفر زید می‌فهمد که فرستاده اسامی افرادی را به همراه دارد که قرار است به جرم دشنام ندادن به امام علی (ع) مجازات شوند و به قتل برسند. زید که از دوستداران امام علی (ع) است می‌خواهد این نامه را به دست بیاورد و از بین ببرد، اما فرستاده خلیفه متوجه می‌شود و زید به دردسر می‌افتد و تازه این آغاز ماجراست ….

امامیان که در آثارش نشان داده که پرداختن تاریخ در بستر رمان علاقه دارد، در «دشنام» به یکی از توطئه‌های معاویه علیه امیرالمؤمنین، علی (ع)، اشاره دارد. معاویه انسان بسیار زیرکی بود که از هر وسیله‌ای برای رسیدن به هدف خود، استفاده می‌کرد. او از راه‌های مختلفی؛ مانند جعل حدیث، عمل ظاهری به اسلام و… توانست مردم را با خود و علیه مخالفانش همراه سازد. یکی از مهم‌ترین راه‌های تبلیغی او استفاده از سب و لعن بود.

بنابر نقل‌های متعدد تاریخی، حکمرانان او در میان عموم و نماز‌های جمعه امام‌علی (ع) را لعن می‌کردند. این سنت را معاویه بنا نهاد و عمربن‌عبدالعزیز بعد از ۶۰ سال به فرمانداران خود دستور داد این سنت را ترک کرده و هرگز امام‌علی (ع) را لعن نکنند.

در کنار این موضوع، مخاطب در طول داستان به روایت‌ها و اتفاقات تاریخی گوناگونی مواجه می‌شود و در برخی صفحات مناقبی از امیرالمومنین (ع) نیز ذکر شده است که خود به تنهایی جذاب و خواندنی است.