نقدی بر فیلم «جدایی نادر از سیمین» - 2

پشتکار، زحمت، ممارست و تمرین بسیار

فیلم اصغر فرهادی داستانک‌های متنوعی را در محور روایت اصلی‌اش برای مخاطب بیان می‌کند و برای نشان دادن تصاویر به مخاطب پشتکار، زحمت، ممارست و تمرین بسیار به خرج داده است.

کد خبر: ۱۱۸۰۳۸

شنبه - ۲۸ اسفند ۱۳۸۹ / March 19, 2011

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛  برخي فیلم‌ها احترام به مخاطب را در ساخت فیلمی می‌دانند که مبتذل‌ترین لحظات را برای آن‌ها به ارمغان آورده و پست‌ترین غرایض آن‌ها را قلقلک داده، در حالی که احترام اصلی و درست به مخاطب زماني صورت مي گيرد که کارگردانی فیلم خود را بر اساس شعور سینمایی و استانداردهای بصری بسازد و برای نشان دادن تصاویر به مخاطب پشتکار، زحمت، ممارست و تمرین بسیار به خرج داده باشد.

اتفاقی که در جشنواره‌ فجر نادر است و در مورد فیلم‌های بسیار کمی رخ می‌دهد و تا این لحظه از جشنواره، این اتفاق در مورد فیلم‌های انگشت شماری مثل فیلم «مرهم» ساخته‌ علیرضا داوود نژاد، «یه حبه قند» ساخته‌ سیدرضا میرکریمی و البته «جدایی نادر از سیمین» ساخته‌ اصغر فرهادی به وقوع پیوسته است.

فیلم اصغر فرهادی داستانک‌های متنوعی را در محور روایت اصلی‌اش برای مخاطب بیان می‌کند؛ جدایی زن از شوهر و فرزند طلاق، کار کردن زن خانواده‌ای آسیب پذیر و مستضعف در خانه‌ دیگران، مشکل سالمندان و حضور آن‌ها در خانه‌ها و نحوه‌ مراقبت از آن‌ها با توجه به زندگی امروز و مشغول بودن زنان و مردان در اجتماع و نیز دغدغه‌هایی که میان قشرهای مختلفی از جامعه وجود دارد و تقابل و بعضاً تعامل آن‌ها را به مرحله‌ بحران نزدیک می‌کند؛ این‌ها تماماً مباحثی است که در خلال داستان و روایتی که اصغر فرهادی در بستر داستان فیلمش انتخاب کرده به مخاطب عرضه می‌شود و او خود در خلوتش برای تمام این موقعیت‌ها و روندی که در فیلم جلو می‌رود، نوعی از تحلیل را به ارمغان می‌آورد.

فیلم اصغر فرهادی، مثل «درباره‌ الی» و مثل «شهر زیبا» پایان باز دارد، پایان باز به این معنا که مخاطب با یک نقطه‌ نهایی روشن و مستقیم روبرو نمی‌شود.

اتفاق اصلی در این فیلم یعنی «جدایی نادر از سیمین» در فضای مبهم رخ می‌دهد و مخاطب هنوز نمی‌داند که جدایی نادر از سیمین اتفاق افتاد یا نه و اگر افتاد به چه شکل و اگر نه به کجا منتهی شد.

پایان باز فضایی را برای مخاطب ایجاد می‌کند که در تحلیل نهایی خود با یک نقطه‌ بسته و یک اندیشه تنگ و تاریک مواجه نشود و لازم نباشد که صرفاً همان نتیجه‌ای را که داستان، روایت و کارگردان به او القا می‌کند، بگیرد، بلکه او آزاد است بنا بر تحلیل خود از مجموعه‌ای که در طول فیلم دیده، بیندیشد و نمونه‌هاي متعدد و گزینه‌های مختلفی را درباره‌ پایانی که می‌تواند برای چنین داستانی متصور باشد، بیابد.

فیلم اصغر فرهادی حايز تمام این ارزش‌ها است و تمامي این ارزش‌ها نتیجه‌ یک نکته‌ مهم احترام به مخاطب، احترام به سینما و پذیرفتن این اصل که استاندارد در سینمای ایران نیاز مبرم و نکته‌ اصلی و چاره‌ جدی مشکل امروز سینمای ایران است.

فیلم «جدایی نادر از سیمین» یکی از برترین‌های جشنواره و یکی از بهترین آثار به نمایش درآمده طی سال‌های اخیر است./انتهاي پيام/