ابراز ارادت قدیریان به سید حسن نصرالله با زبان هنر

عبدالحمید قدیریان، نقاش برجسته ایرانی، در برنامه زنده «زمانه» از شبکه دو سیما، درباره تأثیرات حوادث اجتماعی و معنوی بر خلق آثارش صحبت کرد.

کد خبر: ۱۱۸۱۶۷۶

جمعه - ۲۰ مهر ۱۴۰۳ / October 11, 2024

به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری دانشجو، عبدالحمید قدیریان، نقاش متعهد و شناخته‌شده ایرانی، در گفت‌وگوی زنده خود در برنامه «زمانه» از شبکه دو سیما، درباره یکی از آثار اخیرش که لبخند سید حسن نصرالله را به تصویر کشیده، صحبت کرد.

او در این خصوص گفت: «این تابلو نگاهی سرشار از شادی دارد. در این اثر، من تلاش کردم لبخند زیبای سید حسن نصرالله را که عاشقش هستم، به تصویر بکشم. لبخندی دوست‌داشتنی که در کنار آن، پرچم‌های زردی وجود دارد که شعف می‌آورد.»

قدیریان به معنای عمیق‌تری از این اثر اشاره کرد و افزود: «در دوران جنگ و زمانه‌ای که همه کشته می‌شوند، چرا باید خون را به تصویر کشید؟ وقتی شما به این صحنه از دنیا نگاه می‌کنید، می‌بینید که «ما رایت الا جمیلا»؛ این رمزی است که حضرت زینب به ما آموخت. کلامی رمزگونه برای زمان ظهور. ما الان در راه ظهور هستیم و به مشکلاتی از این دست برخورد خواهیم کرد.»

وی به بیان تأثیرات اجتماعی و معنوی بر خلق آثارش پرداخت و تأکید کرد که هنرمند نمی‌تواند نسبت به پیرامون خود بی‌تفاوت باشد: «هنرمند متعهد، هنرمندی که تلاش می‌کند انسان باشد، نمی‌تواند نسبت به پیرامونش بی‌تفاوت بماند. او احساسات خود را به تصویر می‌کشد و طبیعی است که تحت تأثیر وقایع قرار گیرد.»

قدیریان در ادامه به حادثه غم‌انگیز مدرسه سیدالشهدا افغانستان اشاره کرد و گفت: «چند سال پیش، وقتی حدود شصت دختر بچه افغان در مدرسه سیدالشهدا به شهادت رسیدند، این اتفاق تأثیر بسیار زیادی بر من گذاشت. من بچه‌های افغان را خیلی دوست دارم. چند شب نتوانستم بخوابم و دائم درونم پر از احساسات غریبی بود. این حادثه برایم بسیار غم‌انگیز و دردناک بود و بر آثارم تأثیر گذاشت.»

وی درباره تجربیات این سال‌ها اظهار داشت: «در این چهل سال گذشته، ما دائماً با اتفاقات مختلفی مواجه بوده‌ایم. شاید اسمش را بگذاریم اتفاق، ولی واقعیت این است که ما در مسیری پر از پستی و بلندی قرار داریم. این مسیر، موانع زیادی دارد و آنچه امروز تجربه می‌کنیم، جنس جدیدی از این اتفاقات است. تمام دنیا در حال تجربه این مسائل هستند.»

قدیریان جهان امروز را همچون کلاسی بزرگ توصیف کرد که همه انسان‌ها در آن حضور دارند و آزموده می‌شوند: «دنیا تبدیل به یک کلاس درس عظیم شده است. هرکسی در این صحنه سعی می‌کند درونیات خود را بروز دهد. خداوند دست برخی را می‌گیرد و آنها را به سوی اصلاح هدایت می‌کند. به نظر من، در این صحنه عظیم، انسانیت ما تحت آزمون قرار گرفته و هرکسی در حال پر کردن گزینه‌های این آزمون است.»