داستانی از امام صادق (ع) و توصیه‌ای به ثروتمندان

ثروتمندان وقتی اکثر مردم در سختی زندگی می‌کنند یکسری وظایف دارند، یک اصل ثابت و تغییرناپذیر این است که یک نفر مسلمان باید زندگی خود را از زندگی عمومی جدا نداند، باید زندگی خود را با زندگی عموم تطبیق دهد.

کد خبر: ۱۱۸۲۲۹۸

يکشنبه - ۲۲ مهر ۱۴۰۳ / October 13, 2024

به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری دانشجو، یکی از مواردی که در دین اسلام بسیار به آن توصیه شده است توجه به هم‌نوع و کمک به نیازمندان است، این موضوع در مورد ثروتمندان بیشتر توصیه شده و کسی که دارای ثروت است نباید از حال دیگران غافل باشد.

معنی ندارد درحالی که عموم مردم در سختی زندگی می‌کنند عده دیگر با مستمسک قراردادن «قُلْ مَنْ حَرَّمَ زینَةَ اللهِ الَّتی اَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَالطَّیباتِ مِنَ الرِّزْقِ» در دریای نعمت غوطه‌ور بشوند، هرچند فرض کنیم که از راه حلال به چنگ آورده باشند.

امام صادق سلام‌الله علیه که به اقتضای زمان، زندگی را بر خاندان خود توسعه داده بود، یک وقت اتفاق افتاد که نرخ خواربار ترقی کرد و قحط و غلا پدید آمد. امام به خادم خود فرمود: چقدر آذوقه و گندم ذخیره موجود داریم؟ عرض کرد: زیاد داریم، تا چند ماه ما را بس است.

امام فرمود: همه آنها را ببر و در بازار به مردم بفروش. گفت: اگر بفروشم دیگر نخواهم توانست گندمی تهیه کنم. فرمود لازم نیست، بعد مثل سایر مردم روز به روز از نانوایی تهیه خواهیم کرد و دستور داد از آن به بعد خادم نانی که تهیه می‌کند نصف جو و نصف گندم باشد، یعنی از همان نانی باشد که اکثر مردم استفاده می‌کردند.

امام خطاب به خادم خود فرمود: من تمکن دارم به فرزندان خودم در این سختی و تنگدستی نان گندم بدهم، اما دوست دارم خداوند ببیند من با مردم مواسات می‌کنم.

منبع استاد مطهری، بیست گفتار، ص۱۲۷