نقد و تحلیل فضای حاکم بر سيماي نوروزي؛

ناگهان خاموشی و فراموشی!

چه شد که در نوروز 90 یک مرتبه مسلمانان مظلوم و بی دفاع بحرین، لیبی، مصر، یمن و اردن با تمام رنج‌ها و مصايبشان به حاشیه رفتند و در لحظه مخاطره و عطف، باز هم این هالیوود بود که میدان را بدست گرفت و عرصه را برای تاخت و تاز مناسب و مهیا دید؟

کد خبر: ۱۱۸۳۹۸

چهارشنبه - ۱۰ فروردين ۱۳۹۰ / March 30, 2011

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ برنامه های نوروزی صدا و سیما امسال در اتمسفری خاص و بی نظیر شکل گرفت و در واقع در یک خلا و دریغ مهیب، به تداوم یک تکرار همیشگی پیوست که سال هاست مکرر می شود.

اما جای تعجب و تاسف بود که در اوج مبارزات مردمی در کشورهای مسلمان خاورمیانه و در حالی که انقلاب های آزادی خواهانه به شکلی استثنایی، در نقاط خطیر و لحظات حساس خود بود، عطش مخاطب به سردی و رخوت کشیده شد و همه چیزهای مهم و نقاط عطف تاریخی، به بدترین شکل ممکن تحت الشعاع برنامه نوروزی قرار گرفت!

شبکه های مختلف تلویزیونی که تا پیش از عید به جریانات اخیر در خاورمیانه و انقلاب های مردمی به خوبی و وسعت و حساسیت پرداخته بودند، ناگهان دچار خاموشی و فراموشی شدند و رسانه ملی باز هم مثل همیشه این ایام، جولانگاه فیلم های سینمایی هالیوودی و سریال های مختلف تلویزیونی شد و همه حرارت ها و عطش ها و وقایع مهم و استثنایی، درست در لحظه اوج و موقعیت حساس، از قاب تلویزیون رفت و جایش را به لودگی و ابتذال و هالیوود و بالیوود داد!

عجیب است که درک و فهم اصحاب رسانه ملی از چنین موقعیت های بی نظیر و تاریخی، این قدر بی هویت و سیب زمینی سیرت است!

چطور ممکن است عطش مخاطب و نیاز او به خبر و تحلیل و پیگیری وقایعی به این عظمت و اهمیت، پس از چندین هفته حرارت و التهاب و حساسیت یک مرتبه ختم به «راه در رو» و لودگی های مهوعش شود و صدایی هم از کسی در نیاید؟!

چه شد که یک مرتبه مسلمانان مظلوم و بی دفاع بحرین، لیبی، مصر، یمن و اردن با تمام رنج ها و مصايبشان به حاشیه رفتند و در لحظه مخاطره و عطف، باز هم این هالیوود بود که میدان را به دست گرفت و عرصه را برای تاخت و تاز مناسب و مهیا دید؟!

عیبی ندارد! بگذار مدیران تلویزیون به خود ببالند که توانستند با فاصله کمی از اکران جهانی، فیلم «داستان اسباب بازی3» را در تلویزیون ایران به نمایش دربیاورند.

بگذار به خود ببالند که حق مطلب را ادا کردند و از خجالت آقای کریستفر نولان درآمدند و فیلم سور رئالیستی «تلقین» را با آن حجم عجیب و غریب تبلیغات، پیش از موعدش در تلویزیون جمهوری اسلامی پخش کنند!

بالاخره تلویزیون جمهوری اسلامی هم برای عرض اندام در عرصه بین المللی در حیطه تدارک تفریحات، به بیلان کاری نیاز دارد، چنین چیزی چطور ممکن است با رصد جدی تحولات لیبی و یمن و مصر و از اين قبيل بدست آید؟!

اصلا ممکن است با چنین کاری تلویزیون مخاطب عیدش را از دست بدهد و فاجعه اصلی اینجاست، پس چه بهتر که با راندن درد و مظلومیت مسلمانان بی دفاع لیبی به حاشیه، که هم از مزدوران قذافی می خورند و هم با موشک غربی ها نوازش می شوند، کار را یکسره کرد و میدان را برای تدارک متراکم امپراطوری بلامنازع هالیوود فراهم نمود!

براستی مدیران رسانه فراگیر برای عملکردشان در طول روزهای اخیر چه پاسخی برای افکار عمومی آماده کرده اند؟

این بار دیگر چه چیزی در آستین دارند؟!

/انتهاي پيام/