«بشاگرد»؛ نماد محروميت‌ تمام عيار

بشاگرد، منطقه‌اي ناهموار محصور در منتهي اليه استان‌هاي سيستان و بلوچستان و هرمزگان است كه كپرنشينانش نماد تمام عيار محروميت هستند اما كوچكترين دلخوشي‌ها كودكانش را چنان سرمست مي‌كند كه با تمام وجود خوشي را فرياد مي‌كشند.

کد خبر: ۱۱۸۴۷۵

جمعه - ۱۲ فروردين ۱۳۹۰ / April 01, 2011

گروه اجتماعي «خبرگزاري دانشجو»؛ منطقه بشاگرد كه محروم‌ترين آن بخش بشاگرد است در وسعتي ناهموار ناهموار، در جنوب شرقي استان هرمزگان و در حاشيه محدوده استان كرمان واقع شده است و از نظر تقسيمات جغرافيايي جزء استان هرمزگان محسوب مي‌شود.

گرچه بعد از پيروزي انقلاب از سال شصت و یک، کمک رسانی به این منطقه آغاز شد اما زود فراموش شد و هر چه بيشتر به حاشيه رانده شد و منطقه را به حال خود رها كردند.

در سال‌هاي اخير كه گروه‌هاي جهادي، اعم از دانشجويي و غيردانشجويي به مناطق محروم سر مي‌زنند يكي از عمده‌ترين اين مناطق محروم، منطقه بشاگرد است كه در تك تك لحظه‌هايش محروميت جاري است و گروه‌هاي جهادي را به خود مي‌كشاند و در اين حضور جهادگران، برخي واقعيت‌هاي اين منطقه نيز آشكار مي‌شود.

هنوز آبرساني اين منطقه وضعيت نابساماني دارد، هنوز مدارس كپرنشيني نيز در اين منطقه ديده مي‌شود و از نزدیک ترین روستای منطقه بشاگرد تا بیمارستان میناب دو ساعت راه فاصله است؛ منطقه‌اي كه در غفلت مركزي‌ها و پايتخت‌نشينان و در بي‌توجهي مركز استان متنوعش (هرمزگان) در بدبختي خود دست و پا مي‌زند

جمعیت بخش بشاگرد طبق سرشماري عمومي نفوس و مسكن در سال ۱۳۸۵، برابر با 32624 نفر بوده‌است و بشاگرد یا به قول محلی ها ( بشکرد) شبیه یک تبعیدگاه است، منطقه‌ای با آب و هوای تند و پر از پستی بلندی و صعب العبور، حتي اين تندي روزگار، آواز كارگران محلي را نيز در دستگاه دشتي طنين انداز مي‌كند.

اکثر راه های روستائی خاکی و صعب العبور و نامناسب می باشند که این هم یک مشکل اساسی برای دانش آموزان دبیرستانی و راهنمائی است که از سرویس های مدارس استفاده مي‌كنند و در فصل زمستان سوز هوا و در ماه‌هاي گرم، اشعه مستقيم آفتاب دانش‌آموزان نشسته در پشت وانت‌بارها را تا مقصد آزار مي‌دهد.

دانش آموزان بشاگردي كمترين بيماري‌هايشان گلودرد، سرماخوردگی، آنفولانزا، چشم درد، بیماریهای واگیردار و... خواهد بود كه طي مسافت‌هاي طولاني مسير مدرسه و سوء تغذيه به آنها تقديم خواهد كرد.

از گفته‌هاي گروه‌هاي جهادي چنين برمي‌آيد كه اين منطقه شيعه نشين است و از دلارهاي نفتي كه از آن طرف خيلج فارس به مردم اهل تسنن جنوب كشور كمك مي شود به اين بندگان، يك ريال هم نمي‌رسد و اگر نگوييم كه حتي براي احقاق حق خودشان از استان نيز با سنگ‌اندازي‌ها مواجه نشوند.

با اين كه با سختي روزگار و طبيعت دست و پنجه نرم مي‌كنند ولي با اين حال حاضر نيستند در پيشنهادات رفاهي شيوخ منطقه از مذهب خود دست بردارند و هم سلك شيوخ گردند ولي مردم منطقه با هيچ احساس كينه نسبت به ديگر گروه‌ها، مستحكم و استوار تاريخ 1400 ساله را پاس مي‌دارند.

خانواده بشاگردي که کل داراییش یک بز بود، براي اهل بيت(ع) قربانی پخش مي كند؛ گرچه از فقر، از غم، گریزی نیست، در عین محرومیت، از پیمودن طول شب باز نمانده‌اند و چنین است که خندان خندان به صبح خواهند رسید./انتهاي پيام/