طراحی حسگر زیستی برای تشخیص باکتری سرطان معده توسط محققان دانشگاه تهران

محققان دانشکده محیط زیست دانشگاه تهران، موفق به طراحی حسگر زیستی شدند که می‌تواند به تشخیص سریع و کم‌هزینه پروتئین Hsp۶۰ از نوعی پاتوژن باکتریال (عامل اصلی سرطان دستگاه گوارش، زخم معده و گاستریت)، کمک کند.

کد خبر: ۱۱۸۵۲۰۶

يکشنبه - ۲۹ مهر ۱۴۰۳ / October 20, 2024

به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو،به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو از دانشگاه تهران، در پژوهشی که به تازگی در قالب رساله دکتری سیدصابر میرزایی، دانشجوی رشته مهندسی محیط زیست پردیس بین‌المللی کیش دانشگاه تهران، به راهنمایی ناصر مهردادی و غلامرضا نبی بیدهندی، اساتید دانشکده محیط زیست دانشگاه تهران، با همکاری پژوهشگرانی از مرکز تحقیقات بیوشیمی و بیوفیزیک دانشگاه تهران، مرکز تحقیقات پروتئین دانشگاه شهید بهشتی و دانشگاه براون آمریکا انجام شده، نوعی حسگر زیستی برای تشخیص هلیکوباکتر پیلوری با استفاده از روش الکتروشیمی معرفی شده است که در محیط آبی کارایی دارد.

نبی بیدهندی، استاد گروه مهندسی محیط زیست دانشکده محیط زیست دانشگاه تهران، در توضیح اهمیت مطالعه هلیکوباکتر پیلوری و یافتن راهی برای تشخیص وجود آن در آب گفت: این باکتری که می‌تواند باعث بروز انواع بیماری‌های گوارشی شود، به شیوه‌های مختلف از جمله از طریق آب آلوده وارد بدن می‌شود و حتی اسید معده قادر به نابودی آن نیست. از سویی تشخیص وجود آن در محیط‌های آبی از طریق کشت براث (broth culture)، علاوه بر ایجاد آلودگی‌های فراوان محیطی، زمان‌بر و پرهزینه است. از این رو یافتن راهی برای تشخیص سریع و ارزان این باکتری، می‌تواند گام مهمی در ارتقای مراحل تصفیه آب باشد.

میرزایی، نیز درباره ویژگی‌های این باکتری توضیح داد: این پژوهش نشان داد هلیکوباکتر پیلوری در محیط کشت مایع، حالت مرفولوژیک خود را از باسیلی به کروی تغییر می‌دهد و شناسایی را به شدت دشوار می‌کند. در عین حال سیستم ایمنی هلیکوباکتر پیلوری توسط پروتئین شوک حرارتی (Hsp60) فعال می‌ماند تا آن را در برابر هر گونه روش گندزایی معمول مانند کلرزنی، اوزن‌زنی و تابش اشعه یو وی/ UV حفظ کند و در محیط‌های پذیرنده منابع آبی سطحی و زیرزمینی تا ۹۶ زنده نگه دارد.

بیدهندی با اشاره به ماهیت میان‌رشته‌ای این پژوهش گفت: لازمه ارتقای علم تصفیه آب و فاضلاب سرعت در شناسایی آلاینده و پاتوژن‌هایی است که با روش‌های معمول تصفیه و گندزدایی حذف نمی‌شوند. شناسایی دقیق و سریع این آلاینده‌ها، پیش‌شرط طراحی و ساخت سیستم‌های تصفیه آب و فاضلاب کارآمد است.