دانشگاه اسلامي چگونه بايد باشد؟؟

دانشگاه اسلامي بايد از لحاظ كيفيت و سطح آموزش و پژوهش نمونه باشد، بايد نيازهاي جامعه را برآورده و وسيله ي خوداتكايي و اعتلاي جامعه ي اسلامي را فراهم كند.

کد خبر: ۱۱۸۵۵۶

يکشنبه - ۱۴ فروردين ۱۳۹۰ / April 03, 2011

گروه معارف«خبرگزاري دانشجو»؛ علمي كه در اسلام مطرح است يك بعد نظري دارد و يك بعد عملي. بعد نظري آن متوجه اين است كه ما با طرح خلفت آشنا شويم و به آيه ي شريفه ي:

انُما يخشي الله من عباده العلما (فاطر، 28)

(همانا از ميان بندگان خدا، علما از او خشيت دارند.)

تحقق بخشيم. بعضي از علماي بزرگ اسلامي به شدت به اين بعد توجه داشتند؛  بعد ديگر بعد عملي است كه مربوط به استفاده ي بشر از امكاناتي است كه خداوند برايش فراهم كرده است، بينش اسلامي در مورد هر دو بعد نظر دارد،  در بعد نظري در شكل گيري نظريه ها و تعبير قضايا اثر مي گذارد و در بعد عملي اولا به كاربردهاي علم جهت مي دهد و ثانياً در مقام تامين نيازهاي جامعه ي اسلامي و استقلال است. بنابراين بايد در برنامه ريزي دانشگاه اسلامي اهداف زير مورد نظر باشد.

الف) فراهم كردن شرايط براي پژوهش هاي نظري و كاربردي در جهت بالا بردن مرزهاي دانش و رفع نيازهاي جامعه اسلامي (شرايطي كه براي هر دانشگاه واقعي فراهم آوردن آنها ضروري است، چه اسلامي باشد و چه غير اسلامي).

ب) رواج بينش اسلامي بين دانش پژوهان، به طوري كه قرائت آنها از پديده ها و قضايا و جهت گيري هاي كلي آنها خدامحورانه باشد.

ج) تهذيب دانشجويان

به عبارت ديگر، بايد فارغ التحصيلان اين گونه دانشگاه ها افراد عالم، متدين و معتقد به استقلال كشور باشند، در جهت خوداتكايي جامعه ي اسلامي صميمانه قدم بردارند و بتوانند در مقابل فرهنگ هاي مهاجم بيگانه، كه در تعارض با جهان بيني اسلامي هستند مقاومت كنند؛  مهمتر از همه اينكه جهت گيري آنها چه در بعد نظري و چه در بعد عملي الهي باشد.

براي دانشگاه اسلامي ضروري است كه امكان تبادل افكار و تضارب آرا را فراهم نمايد، زيرا آن يك شرط لازم براي شكوفايي علمي است.

اين طور نيست كه در دانشگاه اسلامي، آراء متباين با اسلام مطرح نشود، بلكه آن، جايي است كه ضمن فراهم آوردن شرايط كافي براي طرح آراء مخالف توان اثبات حقايق اسلامي را براي دانش پژوهان خود فراهم مي كند و به عبارت ديگر آنها را از آسيب پذيري توسط فرهنگ هاي بيگانه مصون مي دارد.

در پيام امام خميني (ره) به مناسبت افتتاح سال تحصيلي 58-59 دانشگاه تهران آمده است:

اسلام دين مستند به برهان و متكي به منطق است و از آزادي بيان و قلم نمي هراسد و از طرح مكتب هاي ديگر كه انحراف آنها در محيط خود آن مكتبها ثبات و در پيش دانشمندان خودشان شكست خورده هستند باكي ندارد. شما دانشجويان محترم نبايد با پيروان مكتبهاي ديگر با خشونت و دشت رفتار، و درگيري و هياهو راه بيندازيد كه مي دانم نخواهيد كرد و خود با آنها به بحث بنشينند تا تهي بودن دست آنان ثابت شود و اگر آنها با جنجال و هياهو با شما مواجه شدند از آنان اعراض كيند و با خونسردي بگذريد كه يكي از نقشه هاي آنها آن است كه شما را به درگيريط بكشند و از آن... استفاده هاي غير مشروع كنند.

بعضي مي گويند دانشگاه بخشي از جامعه است و آن وق`تي اسلامي مي شود كه كل جامعه اسلامي شود؛ دليلي وجود ندارد كه صرفا روي اسلامي شدن دانشگاه تكيه شود. اما نكته اينجا است كه دانشگاه مركز انتقال فرهنگ و معنويت به جامعه است، زيرا كارگزاران اجرايي و متخصصان علمي كشور از دانشگاه ها بيرون مي آيند و در برنامه ريزي هاي آينده ي كشور نقش كليدي دارند. به علاوه، دانشگاهيان از طريق نگارش كتاب و مقاله و ساير رسانه هاي عمومي روي افكار عمومي اثر مي گذارند و از طريق مشاوره و شركت در طرح ها و برنامه ها مسوولان حكومتي را از نظرات خود بهره مند مي سازند.

منبع: از علم سكولار تا علم ديني، دكتر مهدي گلشني

/انتهاي پيام/