باطن قرآن را در يابيم

بر مردم زماني خواهد آمد كه از قرآن جز ظاهر آن در ميانشان باقي نخواهد ماند و اما اين نور قرآن اكنون در ميان ماست چه بايد كرد با آن كه به درد فراق و جدايي مبتلا نگرديم و در آتش هجران آن نسوزيم و روزي بر ما نيايد كه از آن تنها رسمي و ظاهري داشته باشيم.

کد خبر: ۱۱۸۵۶۷

يکشنبه - ۱۴ فروردين ۱۳۹۰ / April 03, 2011

گروه معارف«خبرگزاري دانشجو»؛ دريغا! ما از قرآن جزء حروف سياه و سپيد كاغذ نمي بينيم، چون در وجود باشي، جز سواد و بياض نتواني ديدن، چون از وجود به درآمدي، كلام الله تو را در وجود خود محو كند، آنگاه تو را از محو به اثبات رساند، چون به اثبات رسي، ديگر سواد نبيني، همه بياض بيني و برخواني «و عنده ام الكتاب».

جوانمردا! قرآن را در چندين هزار حجاب به خلق فرستادند. اگر جلالت نقطه باي بسم الله، عرش آمدي يا بر آسمان‌ها و زمين‌ها، در حال، پست و گداخته شدندي:
«لو انزلنا هذا القرآن علي جبل لرايته خاشعا متصدعا من خشيه الله»1

همين معني باشد.

..... جمال قرآن آن گاه بيني كه از عادت پرستي به درآيي تا اهل قرآن شوي كه اهل قرآن «اهل الله و خاصته» اين اهلان آن قوم باشند كه به حقيقت عين كلام الله رسيده باشند.

«افلا يتدبرون القرآن» از ايشان حاصل آمده باشد؛ زيرا كه قرآن، ايشان را قبول كرده باشند «و كانوا احق بها و اهلها» اين معني باشد زنهار اين گمان مبر كه قرآن هيچ نامحرمي را هرگز قبول كند و با وي سخن گويد.
قرآن غمزه جمال خود با دلي مي زند كه اهل باشد «ان في ذلك لذكري لمن كان له قلب» 2گواهي مي دهد.

باري اين قرآن است كه «هدي للمتقين» است  و «يهدي للتي هي اقوم» است و «لايمسه الا المطهرون» است.

در دنيا چنين است و در عقبي چنان.

حيات دنيوي‌اش اين گونه است و حشر و نشرش آن گونه كه گفته آمد.

پيامبر حامل وحي و منزل قرآن مي فرمايد: فاذا التبست عليكم الفتن كقطع الليل المظلم فعليكم بالقرآن.....3

پس آنگاه كه فتنه‌ها چون نان شب سياه شما را فرا گرفتند، به قرآن پناه بياوريد قرآن را دريابيد و از او كمك بجوييد.

خدا نكند كه مصداق اين كلام پيامبر شويم كه «يا رب ان قومي اتخذوا هذا القرآن مهجورا»4
پروردگارا قوم من قرآن را به فراموشي سپرده‌اند و خداوند ما را در آن روز زنده نگذارد كه اغيار در عمل به قرآن گويي سبقت از ما بريابند:

«الله الله في القرآن لايسبقكم بالعمل به غيركم»5

امام علي عليه السلام مي فرمايد: تعلموا القرآن فانه ربيع القلوب 6

قرآن بياموزيد كه بهار دل‌هاست پس ابتدا بوستان خزان زده دل را به باران حيات بخش قرآن طراوت و زندگي بايد بخشيد و بهار را با آموختن قرآن به ميهماني دل‌ها بايد برد.

رسول اكرم(ص) فرمود: «قرآن را بياموزيد كه روز قيامت به صورت جواني زيبا و پرده رنگ نزد خواننده خود خواهد آمد و به او خواهد گفت: منم كه شب تو را بي خواب كردم و روزهاي گرم به تشنگي‌ات كشاندم و دهانت را خشكاندم و اشكت را روان ساختم هر جا  كه بروي من با توام. هر تاجري در پس تجارت خود به انتظار سود است و امروز من به سود تو در پس تجارت هر تاجرم و به زودي كرامت خداوند بر تو خواهد رسيد، مژده باد بر تو.

پس براي او تاجي مي آورند و بر سرش مي نهند و برگ امان به دستش مي دهند و بهشت را مكانش مي بخشند و دو جامه بهشتي بر او مي پوشند سپس به او گفته مي شود بخوان و بالا برو و با خواندن هر آيه‌اي رفعت پذيرد و به درجه‌اي برتر نايل آيد و بر پدر و مادر او هم اگر مومن باشند دو جامه پوشند و به آنها گويند: اين از آن رو كه قرآنش آموختيد و پس از تعليم قرآن، خواندن آن و بيشتر خواندن آن است.
فاقروا ما تيسر من القرآن.

تا آنجا كه مي توانيد قرآن بخوانيد.

حضرت امام علي بن الحسين عليه السلام فرمود: «آيات القرآن خزائن فكلما فتحت خزانه ينبغي لك ان تنظر ما فيها»7

آيات قرآن گنجينه‌هايند و هر زماني كه گنجينه‌اي گشودي بر تو است كه در آن نگاه كني كه چيست.
امام صادق(ع) فرمود: قرآن عهد و فرمان خداست و بر مسلمانان است كه در اين عهد نظر كند و هر روز پنجاه آيه آن را بخواند و نيز مي فرمايد: چون در خانه‌اي مرد مسلماني قرآن بخواند، اهل آسمان آن خانه را به يكديگر بنمايند چنان كه اهل زمين ستارگان و اختران درخشان را به هم نشان مي دهند.

پي نوشت:

1-سوره حشر

2-سوره ق

3-تمهيدات عين القضاء-تمهيد اصل ثامن

4اصول كافي جلد 4

5-از وصاياي امام علي(ع)

6- غرر الحكم جلد3

7- اصول كافي جلد 4

منبع: متقين، دريافتي از خطبه نهج البلاغه، سيد مهدي شجاعي

انتهاي پيام/