یادداشت دانشجویی|

FATF یک توافق، یا ابزار سلطه؟

گروه ویژه اقدام مالی (FATF) در ظاهر به‌عنوان نهادی برای مبارزه با پول‌شویی و تأمین مالی تروریسم فعالیت می‌کند، اما با نگاهی عمیق‌تر به واقعیت‌های این نهاد، به‌روشنی می‌توان دریافت که این سازمان بخشی از نظم تحمیلی قدرت‌های بزرگ است.

کد خبر: ۱۱۸۸۲۰۲

دوشنبه - ۰۷ آبان ۱۴۰۳ / October 28, 2024

گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو- : معاهدات این چنینی معمولاً برای تأمین منافع سیاسی و اقتصادی کشورهای قدرتمند طراحی می‌شوند و با اعمال فشار بر کشورهای مستقل، آنها را به پذیرش این توافقات وادار می‌کنند و سراغ خواسته های بعدی شان می‌روند و تا به زانو درآمدن آن کشور دست نخواهند داشت.

تناقض در اهداف FATF

یکی از نکات قابل توجه در این زمینه، حضور کشورهایی، چون آمریکا، اسرائیل و عربستان در صفوف اصلی FATF است. این کشور‌ها که خود درگیر نقض حقوق بشر و جنگ‌افروزی هستند، به‌عنوان مدافعان مبارزه با تروریسم شناخته می‌شوند. این واقعیت به‌روشنی نشان می‌دهد که اعتماد به چنین بازیگرانی، ساده‌لوحانه است و نشان از نیت‌های پنهان آنها دارد.

هزینه‌های پیوستن به FATF

پیوستن ایران به گروه ویژه اقدام مالی (FATF) می‌تواند پیامد‌های جدی و هزینه‌بری را به دنبال داشته باشد که در آینده به بررسی آن خواهیم پرداخت.
حق شرط: راه‌حلی ناپایدار

برخی بر این باورند که با قرار دادن حق شرط می‌توان از تبعات منفی پیوستن به FATF جلوگیری کرد. اما تجربه کشور‌های اسلامی مانند مصر نشان داده است که قدرت‌های غربی به‌راحتی شروط این کشور‌ها را نمی‌پذیرند و این امر می‌تواند تنها به توجیهی برای ادامه وضعیت موجود تبدیل شود.

راه‌حل: رهایی از نظم تحمیلی

راه نجات ایران در قطع وابستگی به دلار در تبادلات مالی و تقویت اقتصاد داخلی نهفته است. به‌جای انتظار از نهاد‌های بین‌المللی، ایران باید به ظرفیت‌های داخلی خود تکیه کند و روابط اقتصادی دوجانبه با کشور‌های دیگر و همسایگان را گسترش دهد. با ایجاد شبکه‌های مالی مستقل، می‌توان از فشار‌های خارجی کاست و در عین حال، برای جوانان و توانمندی‌های داخلی ارزش قائل شد.

در نهایت، پیوستن به FATF سلطه پذیری به‌معنای قرار گرفتن در مسیری است که نتیجه‌ای جز وابستگی بیشتر ندارد. وابسته شدن به اینگونه نهاد‌ها و معاهدات راه حل اصلی کشور نیست. این را مسئولین امر باید بدانند که بجای اتلاف فرصت‌های کشور به فکر جوانان و مسئله تولید باشند آیا از تجربه راه‌های رفته خسته نشده اند... چرا راهی که سعی و همت کشور را در جهتی خرج میکنند که هیچ تضمینی برای آن وجود ندارد. راه حل مسائل کشور دست بیگانه نیست ((فاعتبروا یا اولی الابصار))

ایران باید با تکیه بر منابع داخلی و جلوگیری از پذیرش خواسته‌های نهاد‌های خارجی، حفظ شرافت و استقلال ملی را در اولویت قرار دهد. به‌جای بازی در زمین دشمن، باید تلاش کرد تا راهی مستقل و پایدار برای پیشرفت و توسعه پیدا کرد طبیعی است که در هنگام جنگ با تن دادن به خواسته‌های دشمن پیروزی حاصل نمی‌شود.

*سیدمحمدحسین موسوی، دبیر سیاسی اتحادیه انجمن های اسلامی دانشجویان مستقل دانشگاه های سراسر کشور

* انتشار یادداشت‌ها به معنای تأیید تمامی محتوای آن توسط «خبرگزاری دانشجو» نیست و صرفاً منعکس کننده نظرات گروه‌ها و فعالین دانشجویی است.