گزارش|

۶ راهکار تشخیص تصاویر واقعی از هوش مصنوعی

هوش مصنوعی از جذابیت‌های جدید عصر دیجیتال به شمار می‌رود که به زندگی شخصی افراد هم رسوخ کرده و سبب شده تا در کنار نعمات خود، مشکلاتی را هم پدید آورد.

کد خبر: ۱۱۹۹۴۵۹

شنبه - ۱۰ آذر ۱۴۰۳ / November 30, 2024

به گزارش خبرنگار دانشگاه خبرگزاری دانشجو، شاید  برای شما هم پیش آمده که تصویر یک شخص را در فضای مجازی ببینید و بلافاصله شک کنید که آیا این عکس واقعی اوست یا محصول هوش مصنوعی است. واقعیت پس از هوش مصنوعی که ما در آن زندگی می‌کنیم یک سوال مهم را برانگیخته است: آیا کودکان می‌توانند به طور موثر تفاوت بین تصاویر واقعی و هوش مصنوعی را تشخیص دهند؟

یک مطالعه اخیر از «نکسس» نشان داد که حتی بزرگسالان با هوش مصنوعی نیز می‌توانند تصاویر تولید شده توسط هوش مصنوعی را تنها در نیمی از زمان شناسایی کنند، که نیاز فوری به آموزش قوی سواد رسانه‌ای را برجسته می‌کند.
در حال حاضر هیچ ممنوعیت قانونی برای بهره‌برداری از هوش‌های مصنوعی وجود ندارد و به سادگی می‌توان با این فناوری تصاویر را دستکاری کرد و یا تصویر جدید ساخت کما اینکه چندی پیش تولید تصاویر خصوصی یک چهره مطرح دنیای موسیقی و بازپخش آن در فضای مجازی خبرساز شد.
شش شاخص کلیدی را برای شناسایی تصاویر تولید شده با هوش مصنوعی، از دست‌های غیرطبیعی تا پس زمینه‌های مخدوش، کشف کنید، مطلع باشید و توانایی خود را در تشخیص عکس‌های واقعی از ساختگی‌های پیشرفته هوش مصنوعی در عصر دیجیتال ما افزایش دهید.

دستکاری عکس تقریباً به اندازه خود عکاسی با تکنیک‌های اولیه مانند نوردهی دوگانه، ترکیب بندی و ایربراشینگ در دهه ۱۸۰۰ ظهور کرد. دستکاری عکس هم برای بیان هنری و هم برای اهداف شوم تر، مانند سانسور سیاسی و تبلیغات استفاده شده است. به عنوان مثال، در اوایل دهه ۱۹۰۰، اتحاد جماهیر شوروی به طور مشهور چهره‌هایی مانند لئون تروتسکی را پس از اینکه از نظر سیاسی دور شده بودند، از عکس‌ها پاک کرد.
در حالی که این تکنیک‌های اولیه به مهارت و تلاش قابل توجهی نیاز داشت، ورود فتوشاپ و سایر نرم‌افزار‌های گرافیکی در دهه ۱۹۹۰ انقلابی در ویرایش عکس ایجاد کرد و آن را پیچیده‌تر، در دسترس‌تر و رایج‌تر ساخت. با این حال، هر گونه دستکاری که فتوشاپ برانگیخت، در مقایسه با نگرانی‌های ناشی از ظهور تصاویر تولید شده توسط هوش مصنوعی کمرنگ می‌شود.

هرگز به سابقه تاریخی توجه نکنید. ما خود را در عصری می‌یابیم که اعتماد به آنچه می‌بینیم به طور فزاینده‌ای دشوار به نظر می‌رسد، زیرا هوش مصنوعی قادر به تولید تصاویری می‌شود که تقریباً از واقعیت قابل تشخیص نیستند. عباراتی مانند دیپ‌فیک و اطلاعات نادرست وارد فضای مجازی شده‌اند که نشان‌دهنده نگرانی فزاینده در مورد پتانسیل فریب تصاویر تولید شده توسط هوش مصنوعی است.

در این مقاله ما شش ویژگی بارز تصاویر تولید شده توسط هوش مصنوعی را بررسی خواهیم کرد که می‌تواند به شما در شناسایی آنها کمک کند. از آنجایی که فناوری هوش مصنوعی به سرعت در حال پیشرفت است، این نشانگر‌ها ممکن است تکامل یابند، اما ابزار‌های مفیدی برای تشخیص واقعی از تقلبی در عصر دیجیتالی هستند که مرز بین این دو به طور فزاینده‌ای محو می‌شود.

۱. دست‌ها و اندام‌ها

انگشتان و اندام اضافی؛ اندام‌هایی که به بدن وصل نمی‌شوند

هنگامی که تصاویر تولید شده با هوش مصنوعی برای اولین بار در اینترنت هجوم آوردند، یکی از بارزترین هدایای هوش مصنوعی، تقلای موتور‌های تصویر با ارائه دست ها، بازو‌ها و پا‌های واقعی بود. این قسمت‌های بدن ساختار‌های تشریحی زیرین پیچیده‌ای دارند که تولیدکنندگان تصویر آنها را درک نمی‌کنند – مدل‌های هوش مصنوعی به سادگی در مورد نحوه نگاه کردن دست‌ها در تصاویر آموزش دیده‌اند. مردم به طور شهودی آناتومی را درک می‌کنند، بنابراین دست‌ها و اندام‌های تغییر شکل یافته یا غیرطبیعی اغلب سریعتر از سایر خطا‌ها برجسته می‌شوند.

در حالی که فناوری هوش مصنوعی به سرعت در حال پیشرفت است، با بازو‌های اضافی، دست‌های شش انگشتی و مواردی از این دست در تصاویر تولید شده نادرتر می‌شود، نرم‌افزار هوش مصنوعی همچنان می‌تواند به‌ویژه در صحنه‌هایی با چند نفر از کار بیفتد. به افرادی که سوژه اصلی تصویر نیستند، به خصوص در پس زمینه توجه کنید. در اینجا هنوز هم اغلب افراد سه پا، دست‌هایی با انگشتان اضافی یا به هم چسبیده یا بازو‌هایی که به بدن متصل نیستند را می‌بینید.

۲. متن

کلمات غلط املایی و حروف درهم

مولد‌های تصویر برای کار خاص خود تنظیم می‌شوند، و بنابراین وقتی تصاویر را با متن ایجاد می‌کنند، واقعاً تصاویری شبیه متن ایجاد می‌کنند، نه اینکه متن را به خودی خود در تصویر تولید شده وارد می‌کنند. در یک نگاه، متن قابل قبول به نظر می‌رسد، اما با بررسی دقیق تر، اغلب متوجه اشتباهاتی مانند غلط املایی کلمات، له شدن نویسه‌های متعدد با هم (یا با فاصله زیاد بین آنها)، یا کلاً شخصیت‌های بدیع می‌شوید که بخشی از هیچ الفبای واقعی نیستند.

۳. مو

بافت ناسازگار؛ مو‌های متعلق به افراد مختلف که با هم ترکیب می‌شوند

مانند دست‌ها و اندام‌ها، مو نیز یکی دیگر از ویژگی‌های دقیق و متمایز انسان است که درست کردن آن برای هوش مصنوعی دشوار است. یکی از رایج‌ترین اشتباهات این است که لبه‌های موی سوژه انسان به‌طور غیرعادی تار یا کدر می‌شود. به طور مشابه، مولد‌های تصویر اغلب بافت‌های مختلف را در مو‌های یک سوژه با برخی از قسمت‌های فوق‌العاده تیز و برخی قسمت‌های تار مخلوط می‌کنند و یک جلوه غیر طبیعی کلی ایجاد می‌کنند. در حالی که کمتر رایج است، برخی از خطا‌های شدیدتر شامل مو‌هایی است که از سر سوژه جدا شده است، مو‌هایی که از چندین سوژه به هم چسبیده اند، یا مو‌هایی که به روسری یا سایر تکه‌های لباس تبدیل می‌شوند.

۴. تقارن و هندسه

معماری غیرممکن، پرسپکتیو ناسازگار، و سایر خطا‌های هندسه

هندسه ناسازگار یک پدیده هوش مصنوعی است، به ویژه در عناصر معماری. ممکن است کف‌ها و دیوار‌ها به طرز عجیبی تاب خورده باشند، ستون‌ها ممکن است به زمین متصل نشوند، یا عناصر تکراری که باید یکسان باشند ممکن است بدون هیچ قافیه یا دلیلی متفاوت باشند. اینها نشان می‌دهد که آنها توسط یک موتور هوش مصنوعی تولید شده اند که فضای سه بعدی را درک نمی‌کند. به طور مشابه، هوش مصنوعی اغلب هنگام رندر کردن چیزی که باید متقارن باشد یا یک جفت شی که باید یکسان باشد، از کار می‌افتد. باز هم، این روش عموماً عملکرد تولیدکننده‌های تصویر هوش مصنوعی را آشکار می‌کند، یعنی اینکه آنها تصویری را با طرحواره یا نقشه‌ای از نحوه ساخت اشیاء در تصویر تولید نمی‌کنند – مانند متن، تولیدکننده تصویر به سادگی نحوه تفکر خود را خروجی می‌دهد. هر جسم داده شده باید بر اساس تصاویر دو بعدی که روی آنها آموزش دیده است، در یک سطح به نظر برسد.

۵. بیش از حد براق، «رندر» کیفیت

رندر بیش از حد صاف به "عکس ها" کیفیت نقاشی می‌دهد. بافت پوست می‌تواند خیلی صاف باشد، چشم‌ها ممکن است کیفیتی بی روح و غیرعادی داشته باشند

بسیاری از تصاویر تولید شده با هوش مصنوعی ظاهری غیر طبیعی براق یا تمیز دارند. نور در یک تصویر هوش مصنوعی ممکن است به نوعی خاموش باشد. نور روی یک شی خاص ممکن است با بقیه تصویر ناسازگار باشد، یا ممکن است تصویر ترکیبی تصادفی از نقاط تیز و تار باشد. برعکس، نورپردازی در سراسر تصویر ممکن است بیش از حد ثابت باشد، تا حدی که به نظر می‌رسد با ایربراش یا کیفیتی صاف به تصویر می‌دهد. پوست ممکن است بیش از حد صاف باشد و سوژه‌های انسانی بیشتر شبیه شخصیت‌های پیکسار یا بازی‌های ویدیویی باشد تا افراد واقعی. تأثیر این نوع یا خطا‌ها این است که آنچه ظاهراً یک عکس است بیشتر شبیه یک نقاشی واقع گرایانه یا CGI می‌شود.

۶. پس زمینه و جزئیات را بررسی کنید

یک تصویر می‌تواند در نگاه اول خوب به نظر برسد، اما پس از بررسی دقیق، مصنوعات عجیبی را نشان می‌دهد

همانطور که قبلا ذکر شد، تولیدکنندگان تصویر هوش مصنوعی تمایل دارند سوژه اصلی یا پیش زمینه تصویر را به خوبی ارائه دهند، اما ممکن است همه چیز در پس زمینه یا دور از ناحیه فوکوس شروع به از هم پاشیدن کند. چهره‌ها در پس‌زمینه ممکن است مخدوش به نظر برسند، افراد و اشیا می‌توانند با هم ترکیب شوند، و هر تعداد خطای دیگر می‌تواند در نگاه اول شناسایی نشود، اما با بررسی دقیق‌تر آشکار می‌شوند.

فناوری هوش مصنوعی به سرعت در حال پیشرفت است و توانایی آن برای تولید تصاویر بسیار واقعی همچنان رو به بهبود است. با این وجود، می‌توانیم از نشانه‌های رایج تصاویر و سایر محتوای ایجاد شده با هوش مصنوعی مطلع باشیم. در نهایت، مهم‌ترین ابزار برای پیمایش در دنیای دیجیتالی پیچیده‌تر ما، پرورش یک شک و تردید سالم، حفظ هوشیاری و اعمال تفکر انتقادی است.