مقاله عضو هیئت علمی پژوهشگاه تربیت بدنی در نشریه معتبر بین‌المللی منتشر شد

یک مطالعه جدید نشان می‌دهد تمرینات متمرکز بر کتف می‌توانند به طور مؤثری درد سندروم گیر افتادگی شانه را کاهش دهند و به عنوان روشی ساده و مؤثر برای بازتوانی این آسیب در ورزشکاران مورد استفاده قرار گیرند.

کد خبر: ۱۲۱۰۶۰۶

سه‌شنبه - ۱۱ دی ۱۴۰۳ / December 31, 2024

به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو؛ به نقل ازروابط عمومی پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی، مقاله پژوهشی حامد عباسی، عضو هیات علمی پژوهشگاه، با عنوان «nvestigating the combined effects of scapular-focused training and Mulligan mobilization on shoulder impingement syndrome» در نشریه بین‌المللی معتبر BMC Musculoskeletal Disorders منتشر شد.

این مقاله که با ضریب تاثیر ۲.۲ چاپ شده، نتایج امیدبخشی را برای درمان سندروم گیر افتادگی شانه ارائه داده است.

سندروم گیر افتادگی شانه یکی از شایع‌ترین آسیب‌ها در ورزشکارانی است که در رشته‌هایی مانند والیبال، سنگ‌نوردی، شنا و تنیس فعالیت دارند. این آسیب به دلیل فشار روی ساختار‌های حساس شانه مانند تاندون‌ها و کیسه‌های زلالی ایجاد می‌شود و می‌تواند منجر به درد، ضعف عضلانی و کاهش دامنه حرکت شود.

حامد عباسی، در توضیح اهمیت این مطالعه می‌گوید: «براساس یافته‌های این پژوهش، روش‌های تمرینی ساده، ایمن و هدفمند می‌توانند جایگزینی مؤثر برای درمان‌های پیچیده و پرهزینه باشند و به بازگشت سریع‌تر ورزشکاران به فعالیت کمک کنند».

این مطالعه که به صورت کارآزمایی تصادفی کنترل‌شده انجام شد، نشان داد که تمرینات متمرکز بر کتف به‌تنهایی به‌طور معناداری درد را کاهش داده و حس عمقی شانه را بهبود بخشید. همچنین، نتایج نشان داد که افزودن تکنیک موبیلیزاسیون به تمرینات، هیچ ارزش افزوده‌ای نسبت به تمرینات به‌تنهایی ایجاد نکرده است. بنابراین، تمرینات متمرکز بر کتف به‌تنهایی می‌توانند رویکردی کارآمد و اثربخش برای پیشگیری و بازتوانی این آسیب به شمار آیند. این تمرینات نیازی به تجهیزات پیچیده ندارند و به راحتی در برنامه‌های توان‌بخشی و تمرینی قابل اجرا هستند.

با توجه به این نتایج، این پروتکل می‌تواند به عنوان بخش مهمی از برنامه‌های پیشگیری و توان‌بخشی در درمان سندروم گیر افتادگی شانه مورد استفاده قرار گیرد.

برای دسترسی به مقاله کامل می‌توانید به لینک زیر مراجعه کنید:

https://link.springer.com/article/۱۰.۱۱۸۶/s۱۲۸۹۱-۰۲۴-۰۷۹۶۶-۱