گزارش|

حاشیه‌های انتصاب سرپرست معاونت حمل و نقل وزارت راه و شهرسازی

انتصاب سعید رسولی به معاونت حمل و نقل وزارت راه، موجی از انتقادات را به همراه داشته است. کارشناسان معتقدند این تصمیم می‌تواند ضربه‌ای جبران‌ناپذیر به صنعت ریلی، جاده‌ای و هوایی کشورمان باشد.

کد خبر: ۱۲۲۰۸۶۸

دوشنبه - ۰۸ بهمن ۱۴۰۳ / January 27, 2025

به گزارش گروه اقتصادی خبرگزاری دانشجو، حمل و نقل ریلی به عنوان یکی از ارکان اساسی توسعه اقتصادی و اجتماعی کشورها، نقش بسزایی در تسهیل تجارت، کاهش هزینه‌های حمل و نقل و افزایش سرعت جابجایی کالا‌ها و مسافران ایفا می‌کند. با توجه به موافقت‌نامه‌های اخیر بین ایران و روسیه در زمینه توسعه زیرساخت‌های حمل و نقل ریلی، مدیریت مؤثر حمل و نقل ریلی کشور در وزارت راه و شهرسازی به عنوان یک عامل کلیدی برای موفقیت این پروژه‌ها شناخته می‌شود.

مدیریت کارآمد در حمل و نقل ریلی کشور می‌تواند به تسهیل همکاری‌های بین‌المللی نیز کمک کند. با توجه به موقعیت جغرافیایی ایران، این کشور می‌تواند به عنوان یک کریدور ترانزیتی مهم برای انتقال کالا‌ها بین روسیه و کشور‌های دیگر عمل کند. ایجاد زیرساخت‌های مناسب، هماهنگی با طرف‌های خارجی و مدیریت صحیح منابع انسانی از جمله وظایف کلیدی مدیران این حوزه است.

همچنین مدیریت مؤثر در این حوزه می‌تواند منجر به ارتقاء کیفیت خدمات حمل و نقل ریلی شود. با اجرای استاندارد‌های بین‌المللی، آموزش کارکنان، بهبود ناوگان ریلی و استفاده از فناوری‌های نوین، می‌توان تجربه سفر را برای مسافران افزایش داد. این امر نه تنها موجب جذب بیشتر مسافران خواهد شد بلکه اعتماد تجار را نیز جلب خواهد کرد.

مدیریت صحیح منابع مالی بویژه در معاونت حمل و نقل وزارت راه می‌تواند منجر به کاهش هزینه‌ها شود. با برنامه‌ریزی دقیق، تخصیص منابع مالی بر اساس اولویت‌ها و نظارت مستمر بر پروژه‌ها، امکان صرفه‌جویی در هزینه‌ها فراهم می‌شود. این موضوع اهمیت ویژه‌ای در اجرای پروژه‌های بزرگ مانند توسعه خطوط ریلی مشترک با روسیه دارد.

این در حالی است که مدیران باید توانایی شناسایی نیاز‌های بازار را نیز داشته باشند تا بتوانند خدمات متناسب با تقاضای مشتریان ارائه دهند. تحلیل داده‌ها، پیش‌بینی روند‌های آینده بازار و انعطاف‌پذیری در ارائه خدمات از جمله مهارت‌هایی است که مدیران باید داشته باشند تا بتوانند پاسخگوی نیاز‌های متغیر بازار باشند. در عین حال دورنمای مدیریت در این حوزه باید بر مبنای اصول توسعه پایدار باشد. استفاده از فناوری‌های سبز، کاهش آلایندگی محیط زیست ناشی از فعالیت‌های حمل و نقلی، حفظ منابع طبیعی و توجه به جنبه‌های اجتماعی پروژه‌ها از جمله مواردی است که باید مورد توجه قرار گیرد.

با وجود حساسیت و اهمیت جایگاه راهبری حمل و نقل ریلی به عنوان یکی از ارکان مهم توسعه کشور اما انتصاب رسولی در معاونت حمل و نقل وزارت راه با واکنش شماری از کارشناسان و فعالان صنعت راه اهن رو به رو شده است.

برخی معتقدند، در حالی طی دوره مدیر عاملی سعید رسولی در شرکت راه آهن به دلیل اتخاذ سیاست‌های محدودکننده، قطار صنعت حمل و نقل ریلی از ریل اصلی خود خارج شده و در مسیر رکود فرسایشی قرار گرفته که وزیر راه برای انتصاب اشخاص متخصص در این جایگاه مهم نیازمند مدیرانی کلانگرا و توسعه آفرین و برخوردار از تعامل با بخش خصوصی است.

بر اساس این گزارش، سعید رسولی مدیر عامل اسبق راه اهن که هم اکنون علاوه بر سرپرستی معاونت مهم و راهبردی حمل و نقل وزارت راه، همزمان طی چند روز گذشته به عنوان سرپرست سازمان بنادر و کشتیرانی منصوب شده است.

انتشار این خبر با موجی از واکنش آگاهان و کارشناسان صنعت حمل و نقل ریلی و دریایی مواجه شده و نسبت ابن انتصاب عجیب انتقاد کرده‌اند.

کاربران شبکه‌های اجتماعی در این باره نوشتند: «با انتصاب سعید رسولی در سمت معاون حمل و نقل وزارت راه باتوجه به سابقه نه چندان درخشان گذشته، باید فاتحه صنعت ریلی کشور را خواند. چرا که وی در کارنامه خود کمبود لوکوموتیو، خروج بار‌های عمده از بخش ریلی به جاده، کاهش سهم ریل و ده‌ها م. رد دیگر را ثبت کرده است...»

افرون بر این، حساب کاربر دیگری یادآور شده «معاونت کلیدی وزارت راه با لابی یک جریان خاص در اختیار کسی قرارگرفته که صنعت ریلی را به خاک ذلت کشاند.»

در همین رابطه بسیاری از رسانه‌ها در واکنش به این انتصاب، خواهان بازنگری در این انتصاب با بررسی‌های فنی و شناخت دقیق رویکرد‌های مدیریتی شده چرا که بسیاری معتقدند که با رایزنی و نفوذ در مراکز تصمیم گیری نمی‌توان سکان سازمان استراتژیکی همچون حمل و نقل را چشم بسته به هر فردی سپرد.

مدیریت مؤثر در معاونت حمل و نقل ریلی وزارت راه نه تنها برای اجرای موفقیت‌آمیز موافقت‌نامه ایران و روسیه ضروری است بلکه می‌تواند زمینه‌ساز رشد اقتصادی پایدار کشور باشد. با توجه به چالش‌ها و فرصت‌هایی که این حوزه ارائه می‌دهد، سرمایه‌گذاری بر روی مدیریت کارآمد باید یکی از اولویت‌های اصلی سیاستگذاران قرار گیرد تا بتوان از مزایای بالقوه این توافقات بهره‌برداری کرد.