گزارش/

ماجرای فشار حداکثری ترامپ علیه ایران؛ آینده روابط ایران و آمریکا چگونه خواهد بود؟

دونالد ترامپ بار دیگر سیاست «فشار حداکثری» را علیه ایران احیا کرده و دستور تشدید تحریم‌ها، کاهش صادرات نفت به صفر و اعمال محدودیت‌های گسترده‌تر را صادر کرده است.

کد خبر: ۱۲۲۴۶۸۳

چهارشنبه - ۱۷ بهمن ۱۴۰۳ / February 05, 2025

به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری دانشجو؛ دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، بار دیگر سیاست «فشار حداکثری» را علیه ایران احیا کرده است. این سیاست که پیش‌تر در دوره اول ریاست‌جمهوری او دنبال می‌شد، با هدف جلوگیری از دستیابی تهران به سلاح هسته‌ای و محدود کردن نفوذ منطقه‌ای این کشور طراحی شده است. به گفته مقامات آمریکایی، این استراتژی شامل اعمال تحریم‌های شدیدتر، فشارهای دیپلماتیک و اقداماتی برای کاهش درآمدهای ارزی ایران خواهد بود.

بازگشت سیاست فشار حداکثری؛ اهداف و پیامدها

بر اساس گزارش رویترز، ترامپ به وزارت خزانه‌داری و وزارت خارجه آمریکا دستور داده است که تمام تلاش خود را برای اعمال مجدد و تشدید تحریم‌ها علیه ایران به کار گیرند. این سیاست شامل موارد زیر است:

کاهش صادرات نفت ایران به صفر: دولت آمریکا به دنبال اعمال فشار بر کشورهای خریدار نفت ایران، از جمله چین، هند و برخی کشورهای اروپایی است تا صادرات نفت ایران را متوقف کند.

تحریم افراد و نهادهای ناقض تحریم‌ها: هر شخص یا نهادی که تحریم‌های آمریکا را نقض کند، تحت مجازات‌های مالی و تجاری قرار خواهد گرفت.

همکاری با متحدان بین‌المللی: واشنگتن قصد دارد از طریق شورای امنیت سازمان ملل متحد، تحریم‌های بین‌المللی علیه ایران را مجدداً اعمال کند.

آیا مذاکرات جدیدی در راه است؟

با وجود اعمال فشارهای جدید، دونالد ترامپ احتمال مذاکره با ایران را رد نکرده است. او در یک کنفرانس خبری گفت:«امیدواریم که مجبور به اعمال این فشارها نشویم. باید ببینیم که آیا تهران آماده توافقی جدید خواهد بود یا خیر.»

ترامپ همچنین اعلام کرد که آماده دیدار با مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور جدید ایران، است.

ایران در برابر فشارهای جدید چه خواهد کرد؟

ایران در دوره اول سیاست فشار حداکثری آمریکا، استراتژی مقاومت فعال را در پیش گرفت و برنامه هسته‌ای خود را گسترش داد. اکنون مشخص نیست که دولت جدید ایران چگونه به این فشارها پاسخ خواهد داد. با این حال، تحلیلگران معتقدند که تهران چند گزینه پیش رو دارد:

تقویت برنامه هسته‌ای: ایران می‌تواند با افزایش سطح غنی‌سازی اورانیوم و کاهش همکاری با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، فشار متقابل بر آمریکا و اروپا وارد کند.

تقویت روابط با چین و روسیه: تهران ممکن است تلاش کند تا روابط اقتصادی خود را با قدرت‌های شرقی گسترش دهد و از این طریق اثرات تحریم‌ها را کاهش دهد.

ورود به مذاکرات جدید: باتوجه به تنش های موجود امکان مذاکره جدید بین دو کشور بعید به نظر می‌رسد اما همچنان امکان وقوع آن وجود دارد.

در حالی که آمریکا به دنبال توقف کامل برنامه هسته‌ای ایران و محدود کردن نفوذ منطقه‌ای این کشور است، تهران نشان داده که حاضر نیست به‌راحتی تسلیم این فشارها شود. تاریخ نشان داده است ایران راه خود را برای رهایی از فشارها و تحریم های ظالمانه آمریکا پیدا خواهد کرد.