«خبرگزاري دانشجو» بررسي كرد؛

بن لادن و چگونگي شكل گيري شبكه القاعده

اسامه در سال 1988 به منظور سامان‏دهى فعاليت‏هاى نظامى و آموزشى خود سازمان القاعده را تاسيس كرده و به سرعت با ديگر گروه‏هاى مسلح ارتباط برقرار كرد، امريكا به منظور جلوگيرى از نفوذ بيشتر كمونيسم ضمن برقرارى ارتباط با بن‏لادن به اين سازمان نيز كمك‏هاى شايانى كرده است.

کد خبر: ۱۲۴۰۰۷

سه‌شنبه - ۱۳ ارديبهشت ۱۳۹۰ / May 03, 2011

گروه بين الملل «خبرگزاري دانشجو»، ابوالفضل ولايتي؛ اسامه بن محمد بن عواد بن لادن، در سال 1957 م در «الملز» نزديكي‏هاي رياض ديده به جهان گشود. اسامه هفدهمين پسر از 54 فرزند شيخ محمد بن لادن است. پدرش كه اهل حَضَر موت يمن بود، در حكومت پادشاهي سوري توانست خود را از باربري در بندر جده، به صاحب بزرگترين شركت ساختماني و راهسازي عربستان برساند.

تمام فرزندان شيخ، موظف به رعايت برنامه روزانه‏اي بودند كه پدر تنظيم كرده بود و گاهي بنا به درخواست پدر، عهده دار مديريت برخي از پروژه‏ها مي‏شدند. مادرش اهل سوريه و دهمين همسر شيخ بوده است و خود اسامه تنها پسر اين مادر، كوچك‏ترين پسر خاندان بن لادن است.

اسامه را با اسامي مستعاري مانند بن لادن، شاهزاده، امير، عبدا...، مجاهد، شيخ، حاج و رئيس مي‏شناسند و اين علاوه بر القابي نظير اسامه قهرمان، اسامه قاتل، اسامه مسيح، اسامه ضد تمدن، اسامه متفكر، اسامه عقب مانده، اسامه پاك، اسامه جنايتكار و... است كه به او داده‏اند.

وي قدي در حدود 188 سانتي متر، موهاي قهوه رنگ و وزني در حدود 75 كيلوگرم دارد. او ظاهري لاغر و پوستي گندمگون دارد؛ چپ دست است؛ از عصا استفاده مي‏كند و از بيماري كليه رنج مي‏برد.

دوران كودكي اسامه در مدينه سپري شد، اما پس از مدتي خانواده‏اش به جده رفتند و او تحصيلاتش را در آن شهر ادامه تا اينكه توانست در سال 1979 در رشته اقتصاد و مديريت دولتي، از دانشگاه ملك عبدالعزيز فارغ‏التحصيل شود.

تا اين زمان حادثه مهم و غير مترقبه‏اي در زندگي اسامه رخ نداده بود؛ حتي آثار اسلام‏گرايي نيز در وجود او هويدا نبود؛ چنانكه معلم انگليسي‏اش مي‏گويد: «اسامه در آن زمان بر خلاف الان، چندان متعصب نبود.»

البته گفته مي‏شود پدر اسامه فرد ديندار و منظم بوده و سعي كرده فرزندان خود را بر مبناي اصول اسلامي پرورش دهد. با اين حال علاوه بر محيط ديني و خانواده پولدار وي، محافل دانشجويي تأثير بيشتري بر روح اسامه گذاشته‏اند؛ اگر چه در اين دوران نيز او به صورت رسمي وارد هيچ يك از گروه‏هاي اسلامي نشد.

اولين پيوند اسامه با گروه‏هاي اصول‏گراي اسلامي به سال 1973 بر مي‏گردد. اين گروه‏ها را هم كلاسي‏ها و هم دانشگاه‏هاي وابسته به سازمان «اخوان المسلمين» تشكيل مي‏دادند. او در همين دوران با «جماعت اسلامي» آشنا مي‏شود.

رابطه نزديك خاندان بن لادن با كاخ سلطنتي و نيز دوستي اسامه با بسياري از شاهزادگان، از جمله عوامل اصلي شكل دهنده به شخصيت و كارهاي بن لادن است. اسامه مورد اعتماد ويژه مقام‏هاي عربستان و محرم شاهزاده تركي فيصل، رئيس سازمان اطلاعات بود. در سال‏هاي نخست دهه 1990 پيوندهاي او با اين شاهزاده سعودي چنان محكم بود كه سازمان‏هاي اطلاعاتي خارجي، به‏ويژه سازمان‏هاي جاسوسي اسراييلي، او را از مأموران سعودي و حتي از مديران سازمان اطلاعات سعودي مي‏انگاشتند.

از سوي ديگر، وفاداري خانواده بن لادن به پادشاهي آل سعود، ايجاب مي‏كرد كه اسامه در پيشبرد برنامه‏ها و اهداف پنهان دولت سعودي، نقش بسزايي داشته باشد، اما كساني پيدا شدند كه تمام اين احساسات و اطلاعات خام و بي‏جهت را ساماندهي كرده و به افكار، آمال و خواسته‏هاي اسامه سمت و سويي بخشند؛ آنان محمد قطب و عبد الله عزام از استادان وقت دانشگاه هستند.

محمد قطب با آنكه هنوز زنده مي‏باشد و در ادامه افكار و انديشه‏هاي سابق خود كه بيشتر تفسير و تبيين آراي برادرش، سيد قطب است كار مي‏كند، هرگز نتوانست همانند دكتر عبدالله عزام روح و عملكرد اسامه را تحت تأثير قرار دهد.

محمد عتوب نيز از جمله نويسندگان مسلماني است كه بر افكار اسامه تأثيرگذار بوده است. از عوامل مؤثر ديگر در شكل‏گيري افكار و انديشه‏هاي اسامه، مهمانان مختلفي بودند كه در ايام حج به خانه وي دعوت مي‏شدند. اين ديد و بازديدها بستر مناسبي را براي آشنايي با افكار و عقايد شخصيت‏هاي سرشناس پديد آورد. دوستان زيادي كه او در اين گونه مجالس پيدا كرد، از جمله عوامل مهم نفوذ افكار اسامه در مناطق مختلف جهان و دنياي اسلام‏اند؛ به ويژه آنكه بسياري از اين مهمانان، طلاب، علماي ديني و اعضاي جنبش اسلامي بودند.

همه اين موارد، شخصيت اسامه را به نحو خاصي شكل داد و باعث گرديد كه او گامي فراتر از كارها و مشغوليت‏هاي خانوادگي خود بردارد. اگر چه بن لادن بايد راه خانوادگي خود را ادامه مي‏داد و مانند آنها در اداره شركت‏ها، كارخانه‏ها و بازارهاي بورس و... فعاليت مي‏كرد، اما وي راه ديگري را در پيش گرفت و يا شايد اسامه را براي كار ديگر در نظر گرفته بودند.

در 27 دسامبر سال 1979 نيروهاي شوروي به افغانستان حمله كردند. اين امر موجب مهاجرت تعداد زيادي از اعضاي گروه‏هاي مسلح افغاني به پاكستان شد. دولت پاكستان اجازه ادامه فعاليت را به آنان داد و همين امر باعث گرديد اعراب بسياري بر مبناي اين عقيده كه جنگ با روسيه به مثابه جهاد با كمونيسم است، جذب اين حركت شدند.

اسامه بن‏لادن دو هفته پس از اشغال افغانستان به پاكستان رفت. او در اين سفر ميهمان دو تن از رهبران افغاني به نام‏هاي برهان‏الدين رباني و سياف بود كه در همان ميهماني‏هاي ايام حج، با يكديگر دوست و آشنا شده بودند.

برخورد دوباره اسامه با عبدالله عزام، توانست زمينه دوستي با اسامه را فراهم كرده، او را به عضويت يكي از گروه‏هاي مسلح افغاني درآورد. دوستي آنها بعدها پايه‏هاي اصلي القاعده را به وجود آورد و اين دو از بنيانگذاران اصلي «بريگارد عرب در افغانستان» شدند.

عبدالله عزام به سال 1941 در فلسطين به دنيا آمد. او مهارت خاصى در سخنورى داشت، توانايى مديريت و دانش بالاى نظامى او بر كسى پوشيده نيست. اسامه در زمان اقامت عزام در جده، با انديشه‏هاى وى آشنا گرديد و به شدت تحت تاثير افكار او قرار گرفت. عبدالله در گسترش فعاليت گروه‏هاى مسلح افغانستان به خارج از مرزها و به كل دنيا سهم بسزايى داشت. او به همراه دو پسرش در انفجار بزرگ در پيشاور سال 1989 كشته شد.

اسامه پس از اين سفر به عربستان بازگشت و توانست توجه و حمايت خانواده و بسياري از دوستان خود را براي كمك به مبارزان افغاني جلب نمايد. البته خود آنها نيز اقدامات افغاني‏ها را نوعي جهاد مقدس عليه كفر و الحاد مي‏دانستند و سخاوتمندانه كمك مي‏كردند. اسامه به همراه چند تن از افغاني‏ها و پاكستاني‏هايي كه در شركت‏هاي بن‏لادن كار مي‏كردند، به پاكستان رفت و اين بار حدود يك ماه در مرز افغانستان و پاكستان اقامت گزيد.

او در سال 1982 وارد خاك افغانستان گرديد و با تجهيزات عظيم ساختماني و راهسازي كه سفير عربستان در پاكستان در اختيارش گذاشته بود، مشغول راهسازي، سنگرسازي، احداث تونل و بيمارستان‏هاي صحرايي در افغانستان شد. شايد به همين خاطر بود كه عده‏اي بن‏لادن را فارغ‏التحصيل مهندسي عمران مي‏دانستند.

سفر اسامه و دوستي او با رئيس سازمان اطلاعات عربستان، راه را براي سرازير شدن پول‏هاي هنگفت عربستان به روي جهاد افغانستان باز كرد. امريكا كه از مدت‏ها قبل به وسيله سازمان سيا با گروه‏هاي مسلح افغاني، رابطه داشت، مسئوليت تدارك سلاح‏هاي مورد نياز آنها را بر عهده گرفت.

سازمان اطلاعات پاكستان، تمام كارهاي ارتباطي C.I.A را با افغانستان انجام مي‏داد و حتي اسلحه و مهمات را نيز در اختيار مجاهدان افغاني مي‏گذاشت. اگرچه در اوايل، اسامه وارد جنگ نشد و تنها به ارائه كمك‏هاي خود از طريق حزب جماعت اسلامي اكتفا مي‏كرد، اما بعدها توسط عبدالله عزام از اين حال و هوا خارج شد و به افغانستان رفت و در آنجا به يك مبارز و فرمانده جسور مبدل گرديد.

در سال 1984 «بيت‏الانصار» را به عنوان نخستين قرارگاه مجاهدان عرب در پيشاور تأسيس كرد و تا سال 1986 توانست قرارگاه ديگري را هم بسازد. با توجه به وجود نظاميان ارشد سوري و مصري كه تحت امر اسامه بودند، او تمايل داشت عمليات نظامي با فرماندهي كامل وي انجام شود.

البته بن‏لادن، از همان آغاز ورود به افغانستان توجه خاصي به تشكيلات نشان مي‏داد و آنچه اين روحيه را در او به شكوفايي رساند، تحصيلات دانشگاهي، شخصيت اقتصادي، خانوادگي و نظام فعاليت‏هاي آنها بود. همين مسئله در سازماندهي به فعاليت‏هاي گسترده و متنوع اقتصادي ياران بن‏لادن در سطح جهاني نيز به وضوح ديده مي‏شود. بن‏لادن به منظور ايجاد اشتياق در داوطلبان عرب و نيز براي جلوگيري از نفوذ اين روحيه در افراد ديگر، براي آنها اردوگاه جداگانه‏اي ساخت و نام آن را «ماسدة‏الانصار» يا «خانه شير» گذاشت.

در سال 1979 بزرگترين عمليات مخفی سيا در افغانستان به مرحله اجرا درآمد. سازمان سيا و سرويس اطلاعاتی – نظامی پاكستان موسوم به "ای.اس.ای." مصمم بودند كه جنگ در افغانستان را به جهاد كل دنيای اسلام با اتحاد شوروی تبديل كنند و بدين منظور بين سالهای 82 تا 92 آنان 35 هزار بنيادگرای انتگريست را از چهل كشور اسلامی به خدمت گرفتند. دهها هزار نفر برای تحصيل در مدارس مذهبی به پاكستان سرازير شدند. صاحبنظران معتقدند بيش از صد هزار تن از اين مسلمانان به اصطلاح تندور در جنگ افغانستان شركت كردند.

اسامه در سال 1988 به منظور سامان‏دهى فعاليت‏هاى نظامى و آموزشى خود، به پيشنهاد ابوعبيده مصرى معروف به «پنجشيرى»، از اعضاى مهم جماعت اسلامى مصر و از فعالان افغانستان، سازمان القاعده را تاسيس كرد. اين سازمان به سرعت با ديگر گروه‏هاى مسلح ارتباط برقرار كرد. امريكا به منظور جلوگيرى از نفوذ بيشتر كمونيسم ضمن برقرارى ارتباط با بن‏لادن به اين سازمان نيز كمك‏هاى شايانى كرده است.

آنچه باعث اعتبار بن‏لادن در ميان مجاهدان شده، تنها پول و سرمايه او نيست، بلكه ريشه سعودى او يك منفعت روانى براى وى به شمار مى‏رود؛ شايد اگر اسامه مليت سعودى نداشت؛ اين مقبوليت را به ويژه در افغانستان و پاكستان به دست نمى‏آورد.

فتواى ايمن الظواهرى درباره عمر عبدالرحمن عامل موثرى در گسترش فعاليت القاعده و شخص بن‏لادن محسوب مى‏شود. توانمندى‏هاى منحصر به فرد بن‏لادن به ويژه در جذب پيروانش، ارتباط با نظام پادشاهى سعودى، علماى دينى و بازارهاى اقتصادى و نيز ثروت سرشار او كه دست كم در زمينه همسوكردن ماموران برخى كشورها به كار مى‏رفت و يا امكان تجهيزشدن به برخى امكانات مدرن را فراهم مى‏ساخت، همه و همه از زمينه‏هاى تقويت القاعده بودند.

القاعده؛ اين سازمان چند مليتى، با در اختيارداشتن يك تيم رهبرى با استعداد و موثر كه دسته‏اى از آنها علاوه بر حضور در اين سازمان به عنوان نيروهاى ارشد، رهبرى گروه‏هاى ديگر (مانند «جماعة‏الاسلامية» و «الجهاد مصر») را نيز در دست دارند، جايگاه و اعتبار خاصى پيدا كرد. از سوى ديگر پس از كشته شدن عبدالله عزام، مكتبة‏الخدمة كه از چندى پيش فعاليت خود را در افغانستان محدود كرده بود، از هم پاشيد و بسيارى از نيروها و اعضاى آن جذب القاعده شدند.

ساختار نظامى القاعده «خوشه انگورى» است؛ يعنى گروه‏ها به موازات هم و به طور مستقل عمل مى‏كنند. به قسمى كه هرگز يكديگر را نمى‏شناسند و اگر يكى از آنها شناسايى شود، ديگران در امان خواهند بود.

القاعده از طريق ثروت بن‏لادن و كمك سرمايه‏داران برخى كشورها تامين مالى مى‏شد. هر فردى كه پس از گزينش به القاعده مى‏پيوست، علاوه بر مسكن، ماهيانه مبلغ 150 دلار نيز دريافت مى‏كرد زيرا بن‏لادن معتقد بود:

«مسلمانانى كه به ما مراجعه مى‏كنند، بايد تحت حمايت قرار بگيرند و بهتر است از ما كمك بگيرند؛ تا اين‏كه به سراغ كفار بروند.»

گزينش افراد در القاعده ، به سختى صورت مى‏گرفت. آنها پس از انتخاب توسط نمايندگان بن‏لادن، به پيشاور پاكستان مى‏رفتند و در آنجا پاسپورت، پول نقد و ديگر مدارك مورد نياز خود را دريافت مى‏كردند. سپس به منظور بررسى سوابق و پيشينه؛ به مدت دو هفته در پاكستان مى‏ماندند و پس از گزينش براى يادگيرى مهارت‏ها و استراتژى نظامى، در يك اردوگاه آموزشى در افغانستان حاضر مى‏شدند. از آن به بعد آموزش‏ها شروع مى‏شد. با اتمام دوره‏هاى آموزش نظامى به يك سلول چهار يا پنج چريكى ملحق شده و منتظر دستور مى‏ماندند.

نفوذ ايمن الظواهرى در بن‏لادن

پيشتر در باب عبدالله عزام و افراد و شرايطى كه بن‏لادن را تحت تاثير قرار دادند سخن گفتيم؛ اكنون جا دارد درباره فرد موثرى كه برخى تحليل‏گران او را بازوى راست اسامه و وارث سازمان القاعده مى‏دانند، سخن بگوييم. اين شخص كه هنوز هم بر روح و رفتار بن‏لادن تاثيرگذار است، دكتر ايمن ربيع‏الظواهرى 47 ساله و يك پزشك مصرى است.

ظواهرى در ماجراى ترور انورسادات متهم گرديد؛ اما بعدها به دليل حاشيه‏اى بودن نقش او تنها به جرم حمل غيرقانونى سلاح به سه سال زندان محكوم شد. پس از آزادى از زندان ابتدا به عربستان و سپس به پيشاور رفت. او به زبان انگليسى تسلط دارد، در امور تشكيلاتى رشد سريعى داشته و پس از كسب مقام سخنگويى سازمان جهاد اسلامى مصر خيلى زود به رهبرى آن رسيد.

ظواهرى ضمن دوستى و رفاقت با اسامه، او را از سيستم تشكيلاتى سازمان‏هاى مصرى آگاه مى‏كرد و اين امر علاوه بر تاثيرى كه عبدالله عزام از طريق تعاليم و تحصيلات خود مى‏گذاشت، زمينه گسترش قدرت اسامه را فراهم مى‏كرد. از اين گذشته، فتواى ظواهرى درباره وضعيت عمر عبدالرحمان و عبود الزّمر كه به خاطر زندانى بودن نمى‏توانستند به صورت مستقيم در صحنه حضور داشته باشند، زمينه رهبرى بن‏لادن را هموار مى‏ساخت.

اسامه در ايامى ديگر

با پايان يافتن جنگ در افغانستان؛ بسيارى از افرادى كه در كنار اسامه بودند، به سرزمين خود بازگشتند. بعد از جنگ افغانستان؛ خود بن‏لادن هم كه به عربستان برگشته بود، به حمايت از گروه‏هاى مخالف در عربستان و يمن ادامه داد و با تشكيل «انجمن جهاد» به پشتيبانى از گروه‏هايى مانند جماعت اسلامى مصر، جهاد يمن، مجمع‏الحديث پاكستان، ليگ پارتيزان‏هاى لبنان، جماعت اسلامى ليبى، بيعة‏الامام اردن، جماعت اسلامى الجزاير و... پرداخت.

در آن زمان كه اسامه در افغانستان به سر مى‏برد، رفته رفته افراد و گروه‏هاى محدود و وفادارى در اطراف او پديد آمد كه آماده هر نوع از خودگذشتگى در راه عملى كردن اهداف و مقاصد اسامه بودند. بعدها تعدادى از اين ياران در خارج از افغانستان دست به فعاليت زدند. به عنوان مثال 1800 نفر از 2500 نفر الجزايرى كه در القاعده بودند، پس از جنگ افغانستان به كشور خود بازگشتند و گروه‏هاى معارض را تشكيل دادند. 200 نفر به نيويورك و نيوجرسى رفته و به شيخ عمر عبدالرحمان پيوستند. بقيه نيز به جنگ با روس‏ها در تاجيكستان ادامه دادند و گروهى ديگر هم در جنگ بوسنى و چچن شركت كردند.

بعد از حمله عراق به كويت؛ اسامه درباره ايجاد سپر دفاعى لازم در برابر حمله احتمالى صدام طرح‏هايى به مقامات سعودى ارائه كرد، اما طرح و برنامه‏هاى او ناديده گرفته شد. اسامه به ايراد خطبه و سخنرانى پرداخت. اين كار او خشم آل سعود را برانگيخت، بدين‏خاطر او را از اين گونه برنامه‏ها نيز باز داشتند. از اين رو، اسامه تصميم گرفت به جاى حكام و رجال سياسى، مخاطبان خود را در ميان طلاب و علماى دينى بيابد.

وى موفق گرديد فتوايى مبنى بر شرعى بودن فراگيرى آموزش‏هاى جنگى و نظامى از يكى از علماى بزرگ سعودى بگيرد. او بلافاصله فتوا را منتشر كرد و توانست حدود 4000 نفر را براى يادگيرى فنون نظامى در افغانستان جمع كند. به دليل اين گونه فعاليت‏ها، حكومت سعودى او را از جده ممنوع‏الخروج كرد، اسامه چندين بار مورد بازجويى قرار گرفت و مزرعه‏اش در حومه جده به دست گارد ملى تخريب شد.

اسامه كه از وضعيت خود خسته شده بود؛ تصميم به خروج از كشور گرفت. به همين منظور توانست با متقاعد كردن يكى از برادرانش كه دوستى نزديكى با ملك فهد و شاهزاده احمد ـــ معاون وزير كشور ـــ داشت، اجازه انجام يك سفر تجارى به پاكستان را بگيرد، اما شاهزاده نايف ـــ وزير كشور ـــ مانع بزرگ اين سفر به شمار مى‏رفت. و تنها با خروج اين شاهزاده از كشور، امكان خروج او نيز ميسر مى‏گرديد كه همين طور هم شد.

اسامه در آوريل سال 1991 به پاكستان رفت و در آنجا از طريق نامه‏اى به برادرش اطلاع داد كه ديگر به كشور خود باز نمى‏گردد. اقامت او در پاكستان كوتاه بود و خيلى زود راهى افغانستان شد، زيرا مى‏دانست دولت پاكستان او را دستگير كرده و به عربستان تحويل خواهد داد. در اين دوران نيز بارها سعى شد اسامه، ترور يا ربوده شود.

شايد ناگوار بودن اوضاع و نابسامان بودن شرايط؛ فعاليت در افغانستان را نيز براى اسامه ناخوشايند كرده بود، گويى اوضاع با ماندن در عربستان و پاكستان تفاوت چندانى نداشت و او نمى‏توانست درخصوص اين شوك عظيم كه «امريكايى‏ها مى‏آيند» كارى انجام دهد. از اين رو با ظاهرى مبدل و به وسيله هواپيماى شخصى خود به سودان رفت؛ زيرا به گفته خودش در اين ايام به دنبال يك كشور كاملا اسلامى مى‏گشت و به همين دليل راه سودان را در پيش گرفت. در سودان به كارهاى عمرانى از جمله راه‏سازى و امور كشاورزى پرداخت و حتى در جواب يك خبرنگار غربى كه با او مصاحبه كرد، گفت: «من يك كشاورز ساده هستم.»

لغو تابعيت بن‏لادن

به دليل فعاليت‏ها و كارهاى ديگرى كه هنوز چند و چون آنها به طور كامل مشخص نيست، دولت عربستان در سال 1994 و به دستور شخص ملك فهد، تابعيت سعودى اسامه را لغو كرد. دو سال قبل از اين تاريخ نيز اموال او در عربستان توقيف گرديد. اسامه نيز در پاسخ به اين اقدامات بيانيه‏اى صادر كرد و در آن، آل سعود را خائن و سرسپرده امريكا خواند و گفت نيازى به تابعيت سعودى ندارد و براى تاييد يا رد افراد توسط آل‏سعود ارزشى قائل نيست.

به دليل فشارهاى بين‏المللى بر سودان، اين دولت از اسامه خواست كه سودان را ترك كند و او به ناچار در اوايل سال 1996، آن كشور را به قصد جلال‏آباد افغانستان ترك كرد. در افغانستان اوضاع به گونه ديگرى بود. اينك شرايط به طور كامل عوض شده بود.

در اين زمان جنبش طالبان با حمايت قاطع امريكا توانست به صورت چشمگيرى، ائتلاف مسعود ــــ ربانى ـــ حكميتار را به عقب براند. اين حوادث مقارن ورود دوباره بن‏لادن به افغانستان بود. او به عنوان مهمان به سراغ يك فرمانده نظامى افغانى به نام «مهندس محمود» رفت. اين فرد پل ارتباطى ميان بن‏لادن و طالبان شد. پس از ترور مهندس محمود، بن‏لادن با طالبان وارد مذاكره گرديد و حمايت خود را از آنان اعلام كرد. طالبان نيز از اين امر استقبال كرد و اين سرآغاز ارتباط ميان بن‏لادن، ملاعمر و جنبش طالبان بود.

طالبان با حمايت سعودي ها و آمريكا و دستگاه هاي اطلاعاتي پاكستان توانست بر سراسر افغانستان غلبه يابد.

با وقوع حوادث 11 سپتامبر انگشت اتهامات از سوي آمريكايي ها به سمت القاعده دراز شد. پس از حمله ايالات متحده به افغانستان و اشغال اين كشور به بهانه مبارزه با تروريسم، ديروز خبري مبني بر كشته شدن اسامه بن لادن رهبر شبكه القاعده منتشر شد.

فارغ از صحت اين خبر، هنوز درباره نوع ارتباطات پنهاني اسامه بن لادن و سعودي ها از يك طرف و ارتباط آنها با آمريكايي ها ناگفته هايي وجود دارد.

به طور نمونه پرويز مشرف رئيس جمهور سابق پاكستان، چندي پيش خبري را منتشر كرد مبني بر دستگيري بن لادن از سوي نيروهاي اطلاعاتي پاكستان و دستور آزادي وي از جانب آمريكايي ها!

انتشار چنين اخباري باعث شك و ترديد در ماهيت مبارزه بن لادن تحت عنوان يك مبارز اسلام گرا ايجاد كرده است./انتهاي پيام/