6 حقیقت عجیب راجع به بمب اتم که احتمالا نمیدانستید/ آمریکا در یک لحظه بیش از 200 هزار نفر را با بمب اتم کشت

در ۱۶ جولای ۱۹۴۵ در نیومکزیکو اولین انفجار اتمی اتفاق افتاد. انفجاری که بیش از آنکه نماد علم و دانش باشد، لکه ننگی بر تاریخ بشریت شد. ورای ویرانی‌های هیروشیما و ناگاساکی، حقایقی پنهان و عجیب از این سلاح مرگبار وجود دارد که کمتر به آن‌ها پرداخته شده است. حقایقی که ضمن آشکار کردن جنایت جنگی آمریکا در استفاده از این سلاح کشتار جمعی، زوایای تاریک و پنهان این فاجعه انسانی را روشن می‌کنند.

کد خبر: ۱۲۴۰۳۴۹

پنجشنبه - ۱۱ ارديبهشت ۱۴۰۴ / May 01, 2025

به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، بمب اتم یکی از مرگبارترین و بحث‌برانگیزترین اختراعات بشر در تاریخ است. قدرت ویرانگر این سلاح، همراه با پیامدهای انسانی و زیست‌محیطی آن، قرن بیستم و بیست و یکم را به‌شدت تحت تأثیر قرار داده است. بسیاری از ما برخی اطلاعات عمومی درباره بمب اتم، مانند استفاده از آن در جنگ جهانی دوم در هیروشیما و ناگاساکی، را می‌دانیم. اما حقایق عجیبی در مورد این سلاح وجود دارد که کمتر شناخته شده‌اند. در این گزارش، به 6 حقیقت شگفت‌انگیز درباره بمب اتم می‌پردازیم که احتمالاً تاکنون از آن اطلاع نداشته‌اید.

۱. اولین انفجار بمب اتم باعث شیشه‌ای شدن صحرای نیومکزیکو شد

ترینیتیت، که گاهی به آن “شیشه اتمی” یا “شیشه آلاموگوردو” نیز گفته می‌شود، ماده‌ای شیشه‌مانند و سبزرنگ است

که پس از آزمایش اولین بمب هسته‌ای، معروف به آزمایش ترینیتی، در تاریخ 16 جولای 1945 در سایت موشکی وایت سندز واقع در نیومکزیکو شکل گرفت.

اولین انفجار آزمایشی بمب اتم در ۱۶ ژوئیه ۱۹۴۵ در صحرای نیومکزیکو، ایالات متحده، انجام شد. این آزمایش با کد «ترینیتی» (Trinity) شناخته می‌شود. شدت گرما و انرژی ناشی از این انفجار به‌قدری بود که شن‌های صحرای نیومکزیکو ذوب شد و به ماده‌ای شیشه‌مانند به نام «تری‌نیتایت» (Trinitite) تبدیل شد. این ماده که بعدها به نماد اولین انفجار اتمی بدل شد، نتیجه مستقیم گرمای بی‌سابقه‌ای است که از تغییرات اتمی در زمان انفجار به وجود آمد. چنین آثاری در هیچ انفجار دیگری در تاریخ بشر مشاهده نشده است!

۲. بمب اتمی که روی هیروشیما انداخته شد، کارآمدی پایینی داشت

وقتی درباره بمب اتم فکر می‌کنید، تصور می‌شود که بیشترین مقدار ماده شکافت‌پذیر آن به انرژی تبدیل می‌شود. اما در حقیقت، بمب «پسر کوچک» (Little Boy) که روی هیروشیما انداخته شد، فقط حدود ۱٫۷ درصد از اورانیوم موجود در آن را به شکافت رساند. بقیه ماده شکافت‌پذیر استفاده‌نشده باقی ماند. با این حال، همان ۱٫۷ درصد انرژی کافی برای نابودی یک شهر و کشتار بیش از ۱۴۰ هزار نفر را داشت. این موضوع نشان‌دهنده این است که حتی در کارآمدی پایین، بمب اتم چقدر مرگبار است.

۳. جنگ جهانی دوم تنها جایی نبود که از بمب‌های اتمی استفاده شد

بسیاری از مردم تصور می‌کنند که بمب‌های اتم تنها در هیروشیما و ناگاساکی استفاده شدند و سپس دیگر دوران این سلاح‌ها پایان یافت. اما این درست نیست. در دهه‌های بعد، کشورهایی مانند ایالات متحده، اتحاد جماهیر شوروی، فرانسه، بریتانیا، و چین به انفجارهای آزمایشی بمب اتم در سراسر جهان ادامه دادند. این انفجارها معمولاً در نقاط دورافتاده، زیرزمینی یا حتی زیر آب انجام می‌شد که اثرات زیست‌محیطی و انسانی گسترده‌ای داشت. در مجموع، بیش از ۲۰۰۰ آزمایش هسته‌ای انجام شده است که تأثیرات آن هنوز هم در جهان حس می‌شود.

۴. وقتی بمب‌های اتمی «گم» می‌شوند

این شاید عادی به نظر برسد که وسایل نظامی گاهی در شرایط جنگی یا غیرمنتظره گم شوند، اما داستان بمب‌های اتم گم‌شده مسئله‌ای کاملاً متفاوت است. پدیده‌ای به نام «Broken Arrow» به مواردی گفته می‌شود که بمب‌های اتم به‌طور تصادفی گم می‌شوند یا دیگر امکان بازیابی آن‌ها وجود ندارد. ازجمله در سال ۱۹۵۸، یک بمب هیدروژنی از هواپیمای نظامی ایالات متحده در سواحل جورجیا به دریا افتاد و تا امروز یافت نشده است. چنین مواردی خطرات بسیار بالایی را برای بشریت به همراه دارد، زیرا ممکن است این سلاح‌ها به دست افراد یا گروه‌های خطرناک بیفتد.

۵. یک بمب هسته‌ای به‌صورت معجزه‌آسا موفق به انفجار نشد

در سال ۱۹۶۱، یک حادثه تقریباً به وقوع یک فاجعه جهانی بزرگ منجر شد. یک بمب هسته‌ای ۲.۴ مگاتنی در نزدیکی گلدزبورو در کارولینای شمالی از یک هواپیمای نیروی هوایی آمریکا سقوط کرد. این بمب مجهز به دو مکانیسم امنیتی بود که هر دو می‌بایست عمل می‌کردند تا انفجار رخ ندهد. به طرز شگفت‌انگیزی، یکی از مکانیسم‌ها تنها به دلیل یک ضامن شکسته عمل نکرد، و جهان از یک فاجعه احتمالی نجات یافت. اگر این بمب منفجر می‌شد، منطقه بزرگی از شرق ایالات متحده از بین می‌رفت.

۶. برخی کشورها عمداً بمب اتم منفجر کردند تا تغییر آب‌وهوا را مطالعه کنند

آزمایش‌هایی با اهداف غیرنظامی و علمی نیز انجام شده‌اند که شامل انفجار بمب‌های اتمی بود. برای مثال، اتحاد جماهیر شوروی در دهه ۱۹۶۰ میلادی یک سری انفجار هسته‌ای در سیبری انجام داد و قصد داشت تأثیر این انفجارها بر یخ‌های قطبی و تغییرات آب‌وهوا را بررسی کند. همچنین تصور می‌شد که چنین انفجارهایی بتواند منابع نفت و گاز محبوس در دل زمین را آزاد کند. این آزمایش‌ها نه‌تنها اهداف خود را محقق نکردند، بلکه باعث تخریب زیست‌بوم‌های منطقه و افزایش قابل‌توجهی در تابش رادیواکتیو شدند.

بمب‌های اتم نه تنها یکی از مرگبارترین اختراعات بشری هستند، بلکه با حقایق و تاریخچه‌ای شگفت‌انگیز، ترسناک و گاه فراتر از تصور همراه‌اند. از قدرت ویرانگر آن‌ها که خاک صحرا را به شیشه تبدیل کرد تا اثرات مخرب طولانی‌مدتشان بر محیط زیست و نسل‌های آینده، داستان بمب‌های اتمی همیشه پر از درس‌های مهم، هشدارها و حقایق عجیبی است که کمتر شناخته شده‌اند. این سلاح‌ها در کنار پیامدهای وحشتناکشان، نمایانگر پیشرفت علم و فناوری در مسیرهایی هستند که در عین توانمندی، خطرناک و بحث‌برانگیز بوده‌اند. شناخت این حقایق می‌تواند ما را به تفکر عمیق‌تری درباره ضرورت کنترل و حذف این سلاح‌ها از جهان، هدایت کند. حذفی که مشخصاً مطلوب کشور های جنایتکاری نظیر آمریکا و اسراییل نخواهد بود.