رئیس آنروا: در سمت درست تاریخ ایستاده‌ام

فیلیپ لازارینی، رئیس آنروا، اذعان دارد که مدیریت این سازمان درگیر در بحران، بسیار «پرفشار» بوده است، اما تأکید می‌کند که مطمئن است در «سمت درست تاریخ» ایستاده است.

کد خبر: ۱۲۴۰۵۱۲

دوشنبه - ۲۷ اسفند ۱۴۰۳ / March 17, 2025

به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری دانشجو، رئیس ۶۱ ساله آژانس امداد و کار سازمان ملل برای پناهجویان فلسطینی، همراه با سازمانش، از زمان عملیات فلسطینی طوفان الاقصی در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ علیه اراضی اشغالی و جنگ ویرانگر پس از آن در غزه، تحت سیل انتقادات و اتهامات رژیم صهیونیستی قرار داشته است.

لازارینی در مصاحبه‌ای اخیر با خبرگزاری فرانسه گفت: «البته که این شرایط پرفشار است. هیچ‌کس واقعا نمی‌توانست برای چنین چیزی آماده باشد.»

این پدر سوئیسیِ صاحب چهار فرزند که لحن ملایمی دارد، در سال ۲۰۲۰، در دوران قرنطینه کرونا، ریاست آنروا را بر عهده گرفت، زمانی که این سازمان پس از کاهش شدید کمک‌های مالی آمریکا—که به‌طور سنتی بزرگ‌ترین حامی مالی آن بود—در دوران ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ، دچار بحران شده بود. اما این مشکلات در مقایسه با آنچه در آینده در انتظارش بود، ناچیز به نظر می‌رسید.

او گفت «۷ اکتبر عملا... آخرین سد‌های محافظتی آنروا را نابود کرد» و از «مجموعه‌ای از حملات» که به‌منظور «بی‌اعتبار کردن، هدف قرار دادن و حذف این سازمان» انجام شد، ابراز تأسف کرد.

روابط پرتنش با رژیم صهیونیستی

روابط رژیم صهیونیستی و آنروا که از نزدیک به شش میلیون پناهجوی فلسطینی در غزه، کرانه باختری، اردن، لبنان و سوریه حمایت می‌کند، سال‌ها پرتنش بوده، اما در یک سال و نیم گذشته به شدت وخیم شده است.

ادعای بی‌پایه و اساس رژیم صهیونیستی مبنی بر مشارکت برخی کارکنان آنروا در عملیات ۷ اکتبر باعث شد که تعدادی از کشور‌ها در اوایل سال گذشته، حمایت خود از این سازمان را که پیش‌تر هم با مشکلات مالی دست‌وپنجه نرم می‌کرد، حداقل به‌طور موقت متوقف کنند.

لازارینی در سخنانش درباره «خطر واقعی فروپاشی و از هم پاشیدن» این سازمان هشدار داد.

او گفت که آنروا به‌عنوان «ستون فقرات» عملیات امداد در غزه، تا ماه ژوئن منابع مالی دارد.

لازارینی که در حاشیه جشنواره فیلم حقوق بشر FIFDH در ژنو، جایی که فیلمی درباره آنروا به نمایش درآمده بود، با خبرگزاری فرانسه صحبت می‌کرد، افزود: «بعد از آن، هیچ چشم‌اندازی ندارم.»

بحران تأمین مالی و انسداد کمک‌ها

کمبود بودجه تنها مشکل این سازمان نیست.

در بحبوحه اتهاماتی مبنی بر اینکه آنروا با فعالیت‌های حماس در تماس بوده، رژیم صهیونیستی در ژانویه اقدامی بی‌سابقه انجام داد و روابط خود با این سازمان را قطع کرد و فعالیت آن را در سرزمین‌های اشغالی ممنوع ساخت.

گرچه آنروا همچنان می‌تواند در غزه و کرانه باختری فعالیت کند، اما از ارتباط با مقامات صهیونیست منع شده که این امر، هماهنگی برای ارسال ایمن کمک‌های بشردوستانه به سرزمین‌های فلسطین را دشوار کرده است. در این میان، هیچ کمکی وارد غزه نمی‌شود، زیرا تل‌آویو ارسال کمک‌ها به این منطقه را در پی بن‌بست بر سر یک آتش‌بس شکننده متوقف کرده است.

لازارینی هشدار داد: «این تصمیم جان و بقای غیرنظامیان در غزه را به خطر می‌اندازد.»

«شمشیر داموکلس»

او همچنین وضعیت کرانه باختری را که رژیم صهیونیستی برای هفته‌ها در آن یک عملیات نظامی گسترده انجام داده، «بسیار، بسیار نگران‌کننده» توصیف کرد.

لازارینی در حالی که نمی‌داند اوضاع چگونه پیش خواهد رفت، گفت که تهدید الحاق کرانه باختری توسط رژیم صهیونیستی «مانند شمشیر داموکلس بر سر فلسطینی‌ها و جامعه بین‌المللی» آویزان است.

رژیم صهیونیستی گفته است که می‌توان آنروا را با سایر آژانس‌های سازمان ملل یا سازمان‌های غیردولتی جایگزین کرد. اما لازارینی استدلال کرد که در حالی که سایر سازمان‌ها می‌توانند توزیع کمک‌های بشردوستانه را بر عهده بگیرند، نمی‌توانند جای خدمات «شبه‌دولتی» آنروا مانند آموزش و بهداشت را پر کنند.

او هشدار داد: «بدون آنروا، قطعا یک نسل از کودکان را از دست خواهیم داد، زیرا از آموزش مناسب محروم خواهند شد.»

صدای «بی‌صداها»

او تأکید کرد که آموزش هم باید یکی از اولویت‌های اصلی برای رژیم صهیونیستی باشد.

لازارینی به خبرگزاری فرانسه گفت: «اگر ۱۰۰ هزار دختر و پسر در غزه را از تحصیل محروم کنید، اگر آینده‌ای برایشان نماند، و اگر مدرسه‌هایشان چیزی جز ناامیدی و ویرانه نباشد، می‌توان گفت که فقط در حال کاشتن بذر افراط‌گرایی بیشتری هستیم.»

رژیم صهیونیستی سال‌هاست که مدارس آنروا را به آموزش یهودستیزی و نفرت از صهیونیست‌ها متهم می‌کند.

لازارینی همچنین از «یک جنگ اطلاعاتی فوق‌العاده گسترده» علیه این سازمان انتقاد کرد. رئیس آنروا که خود هدف حملات شدید بوده است، اذعان کرد که «قطعا همه چیز را نمی‌خوانم و به همه چیز گوش نمی‌کنم؛ در غیر این صورت، دیگر خواب به چشمم نمی‌آمد.»

او افزود: «اگر احساس نمی‌کردم که هنوز در سمت درست تاریخ هستم، فکر نمی‌کنم می‌توانستم ادامه بدهم.»، اما او گفت: «به من صدایی داده شده و قطعا باید از این صدا استفاده کنم. این حداقل کاری است که به پناهجویان فلسطینی که عملا صدایی ندارند، بدهکاریم.»