دعای روز بیست و دوّم ماه مبارک رمضان و زندگی وسط بهشت + شرح و تفسیر

روز بیست و دوم ماه مبارک رمضان دعایی دارد که از فضل الهی ما را مسافر وسط بهشت می‌کند.

کد خبر: ۱۲۴۲۰۸۲

يکشنبه - ۰۳ فروردين ۱۴۰۴ / March 23, 2025

به گزارش گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجو، دعای روز بیست و دوم ماه مبارک رمضان به این شرح است:

اللَّهُمَّ افْتَحْ لی فيهِ اَبْوابَ فَضْلِكَ، وَاَنْزِلْ عَلَیَّ فيهِ بَرَكاتِكَ، وَوَفِّقْنی فيهِ لِمُوجِباتِ مَرْضاتِكَ، وَاَسْكِنّی فيهِ بُحْبُوحاتِ جَنّاتِكَ، يا مُجيبَ دَعْوَةِ الْمُضْطَرّينَ.

خدایا! در این روز درهای فضلت را به روی من بگشا، و برکاتت را بر من نازل فرما، و به موجبات خشنودی‌ات موفّقم بدار، و در میان بهشت‌هایت جایم ده، ای برآورندۀ خواهش درماندگان.

دعای روز بیست و دوم ماه مبارک رمضان به چی مواردی اشاره دارد؟

ابواب فضل الهی

»اللَّهُمَّ افْتَحْ لِی فِیهِ اَبْوَابَ فَضْلِکَ» «خدایا درهای فضلت را به روی من باز کن.» الان خداوند با فضل خود با ما معامله می‌کند و اگر بخواهد با عدلش با ما برخورد کند کار همه ما خراب است. در دعا می‌خوانیم «اَللّهم عاِملنا بِفَضلِک وَ لا تُعامِلنا بِعَدلِک»

منظور از ابواب چیست؟

در این دعا از خداوند خواستاریم که دربهای فضل و کرم خود را بر روی ما بگشاید، حال می‌خواهیم بدانیم که منظور از ابواب (دربها) چیست؟ اگر به ظاهر آن نظر‌ اندازیم می‌بینیم که ابواب همان موانعی هستند که برای وارد شدن به مکان‌های مورد نظر نیاز به فتح و گشودن آنها داریم که برای فتح و گشودن آنها نیز نیاز به مفتاح و کلید داریم آن هم کلیدی که مخصوص درب مورد نظر باشد چرا که اگر کلید هر درب در جای خود قرار نگیرد آن درب گشوده نمی‌شود مگر اینکه شاه کلید داشته باشیم که آن کلیدی است که تمام دربها را می‌گشاید...

فضل خداوند به بندگانش همان هدایت به صراط مستقیم است هدایتی که دربهای رحمت و بخشش خداوند را بر روی بندگانش می‌گشاید که ما نیز در این روز از خداوند می‌خواهیم که ابواب فضل و رحمتش را بر روی ما بگشاید...

و اگر به بطن آن نظر کنیم منظور از ابواب (دربها) همان دربها و ورودی‌هایی است که بر اساس رضا و خشنودی خداوند و یا خشم و غضب او باز می‌گردد، به فرض مثال: هنگامی که بنده‌ای گناه و معصیتی از پروردگار خویش انجام می‌دهد آنگاه است که آن معصیت و گناه سبب گردیده است تا یکی از درب‌های خشم و غضب الهی بر روی او باز گردد که کلید باز شدن این درب انجام آن گناه می‌باشد...

منظور از فضل الهی چیست؟

برای آنکه مختصرا از فضل الهی صحبت به میان آوریم اشاره می‌نماییم به دو آیه از قرآن کریم (وَلَوْلا فَضْلُ اللَّهِ عَلَیکُمْ وَ رَحْمَتُهُ لَاتَّبَعْتُمُ الشَّیطَانَ اِلَّا قَلِیل)‌ یعنی «و اگر فضل و رحمت الهی شامل حال شما نبود همانا جز‌اندکی همه از شیطان پیروی می‌کردید.» (فَلَوْلا فَضْلُ اللَّهِ عَلَیکُمْ وَ رَحْمَتُهُ لَکُنْتُمْ مِنَ الْخَاسِرِینَ) ‌ یعنی «پس اگر فضل و رحمت خداوند شامل حال شما نبود البته در شمار زیانکاران عالم بودید.» همانطوری که در آیه اول مشاهده می‌نماییم خداوند (عزوجل) می‌فرماید: اگر فضل و رحمت خداوند شامل حال شما نبود جز‌ اندکی همه از شیطان پیروی می‌نمودید، و این را می‌دانیم که پیروی از شیطان برابر است با ضلالت و گمراهی و ورود به خشم و غضب الهی و فضل خداوند، توفیق و عنایتش به بندگان و راهنمایی آنان به سوی عبادت و اطاعتش می‌باشد. (یَهْدی مَنْ یَشاءُ اِلی صِراطٍ مُسْتَقیمٍ) ‌ یعنی «(خداوند) هر که را بخواهد به راه مستقیم هدایت می‌نماید.» ‌ به طوری‌که در قرآن می‌فرماید: (وَ لا تَتَّبِعُوا خُطُواتِ الشَّیْطانِ اِنَّهُ لَکُمْ عَدُوٌّ مُبینٌ) ‌ یعنی «و از وسوسه‌های شیطانی پیروی نکنید، به درستی که او برای شما دشمنی آشکار است.» ‌و در آیه دوم که می‌فرماید: اگر فضل و رحمت خداوند بر بندگانش نبود و آنها را هدایت نمی‌نمود به حقیقت که آنان از شیطان پیروی نموده و مورد غضب الهی واقع می‌شدند و دوزخ بر آنان واجب می‌گشت و در حالی که از زیانکاران شده بودند چرا که (إِنَّ الْإِنسَانَ لَفِي خُسْرٍ) ‌ یعنی «به درستی که انسان در خسران و زیان است.» پس فضل خداوند به بندگانش همان هدایت به صراط مستقیم است هدایتی که دربهای رحمت و بخشش خداوند را بر روی بندگانش می‌گشاید که ما نیز در این روز از خداوند می‌خواهیم که ابواب فضل و رحمتش را بر روی ما بگشاید...

برکات مادی شامل جمیع نعمت‌هایی است که انسان از آنها به عنوان مایحتاج زندگی خود استفاده می‌نماید مثل (آب، میوه جات، سبزیجات و...) و برکات معنوی شامل نعمت‌هایی است که انسان از آنها به عنوان راه و وسیله‌ای برای تقرب به ذات اقدس الهی استفاده می‌کند مثل (توبه، استغفار، ذکر، دعا و ...) که ما نیز از خداوند در این روز می‌خواهیم که برکاتش را بر سر ما بباراند.

برکات مادی و معنوی

«وَ اَنْزِلْ عَلَیَّ فِیهِ بَرَکَاتِکَ» و در این روز بر من برکاتت را نازل فرما.

در اول دعا از خداوند درخواست نمودیم که درب‌های فضل و رحمتش را بر روی ما بگشاید، زیرا هنگامی که دربهای فضل و رحمت او بر روی بندگان گشوده شود آنگاه است که برکات و رحمات الهی بر سر بندگان فرود می‌آید که اگر بخواهیم به آن برکات اشاره نماییم آنها را به دو دسته تقسیم می‌کنیم: ۱- برکات مادی ۲- برکات معنوی، که برکات مادی شامل جمیع نعمت‌هایی است که انسان از آنها به عنوان مایحتاج زندگی خود استفاده می‌نماید مثل (آب، میوه جات، سبزیجات و...) و برکات معنوی شامل نعمتهایی است که انسان از آنها به عنوان راه و وسیله‌ای برای تقرب به ذات اقدس الهی استفاده می‌کند مثل (توبه، استغفار، ذکر، دعا و...) که ما نیز از خداوند در این روز می‌خواهیم که برکاتش را بر سر ما بباراند...

موجبات رضایت الهی

»وَ وَفِّقْنِی فِیهِ لِمُوجِبَاتِ مَرْضَاتِکَ» «خدایا من را به اموری که مورد رضای توست موفق بدار، اهل دعا و دستگیری از دیگران باشم. کاری بکنم که خدا از من راضی بشود«

خداوند در قرآن می‌فرماید: (اِذَا سَاَلَکَ عِبَادِی عَنِّی فَاِنِّی قَرِیبٌ اُجِیبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ اِذَا دَعَانِ... ‌) یعنی ‌«هنگامی که بندگان من از تو در مورد من سؤال می‌کنند، بگو که من نزدیک (آنها هستم) و اجابت می‌کنم دعای کسانی را که مرا می‌خوانند و از من درخواست می‌کنند.» پس ما نیز در این روز از خداوند خواستاریم که ما را از خشم و غضب خود دور ساخته و به بهشت برینش که سرچشمه رضایت اوست، داخل سازد.

با توجه به آیات و روایات رضایت خداوند در این است که بنده مؤمن از دستورات خداوند و رسولش اطاعت نموده و در انجام آنها قصور نورزد (وَ اَطیعوالله وَ الرَّسول لَعَلَّکُم تُرحَمون) یعنی «و از حکم خدا و رسول او فرمان برید، باشد که مشمول رحمت و لطف خداوند گردید.» و به صورت جامع‌تر انجام واجبات و ترک محرمات الهی است که موجبات رضایت الهی را از بندگان خویش فراهم می‌سازد. تا به درجه (رَّضِيَ اللّهُ عَنْهُمْ وَرَضُواْ عَنْهُ ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ)  یعنی «خداوند از آنان راضی است و آنان از پروردگار خویش که این رستگاری عظیم است.» دست یابند که ما نیز از خداوند در این روز خواستاریم که ما را موفق بدارد تا اینکه به رضا و خشنودی او دست یابیم...

سکونت وسط بهشت

»وَ اَسْکِنِّی فِیهِ بُحْبُوحَاتِ جَنَّاتِکَ» «خدایا من را در وسط بهشت ساکن کن.» شاید وسط بهشت محل سکونت اولیاء الهی است که آن را از خدا درخواست می‌کنیم، همان طور که می‌دانیم خداوند در قرآن می‌فرماید: (اِذَا سَاَلَکَ عِبَادِی عَنِّی فَاِنِّی قَرِیبٌ اُجِیبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ اِذَا دَعَانِ...) ‌ یعنی «هنگامی که بندگان من از تو در مورد من سؤال می‌کنند، بگو که من نزدیک (آنها هستم) و اجابت می‌کنم دعای کسانی را که مرا می‌خوانند و از من درخواست می‌کنند.» ‌ پس ما نیز در این روز از خداوند خواستاریم که ما را از خشم و غضب خود دور ساخته و به بهشت برینش که سرچشمه رضایت اوست، داخل سازد.

»یَا مُجِیبَ دَعْوَةِ الْمُضْطَرِّین» «‌ای خدایی که دعای مضطرین را اجابت می‌کنی.» دعاهای امروز را در حق من مستجاب کن.