انتخابات و رسالت دانشگاه

کد خبر: ۱۲۴۳۲

سه‌شنبه - ۳۰ مهر ۱۳۸۷ / October 21, 2008

محمد صالح رفيعي؛ دانشجوي مهندسي عمران دانشگاه مشهد

با نزديك شدن به حال و هواي انتخابات رياست جمهوري دهم بار ديگر زمزمه‌هاي آلوده‌اي به گوش ‏مي رسد كه سعي در ايجاد فضاي هرج و مرج و آشفتگي در جو سياسي كشور را دارد و از هم اكنون مي توان حركت طلايه داران و سرسپردگان آگاه و ناآگاه اين حركت ناميمون را در ‏فضاي سياسي دانشگاه رصد کرد. ‏

در اين بين مي توان نخستين گزينه در دفع توطئه را، آگاهي كامل تشكل‌هاي دانشجويي از ترفند ‏جديد اين دست‌هاي ناپاك و آلوده دانست. ‏

اما متاسفانه تعداد محدودي از گروه هاي افراطي كه در گذشته نيز كانون انتشار شبهه عليه اصل نظام ‏اسلامي و اركان مهم آن مانند شوراي نگهبان و مجلس خبرگان رهبري بوده اند، دگر باره نيز همگام ‏و همصدا با شبكه هاي جاسوسي و راديوهاي بيگانه فعاليت‌هاي مرموز خود را آغاز کرده و فضاي ‏سياسي دانشگاه‌ها را مسموم مي کنند. ‏

اما در اين بين چند نكته مهم قابل تامل است:‏

ابتدا اينكه برخلاف روال سال‌هاي گذشته، اين گروه‌ها اقدام به تغيير تاكتيك کرده تا كانون دسيسه و ‏اغتشاش را در بيرون پايتخت و در چندين نقطه برنامه ريزي شده بنا نهاده و با مكانيزم از پيش تعيين ‏شده و خاصي، با نزديك شدن به زمان انتخابات اين كانون التهاب را به فضاي سياسي پايتخت نزديك ‏كرده و در يك زمان و مكان متمركز كنند. ‏

اين تغيير رويه برپايه كاهش ميزان حساسيت‌هاي مستقيم به اين نوع تحركات و ايجاد نوعي آرامش ‏قبل از توفان در حال اجرا است.‏

نكته مهم و در خور توجه دوم اينكه اين بار رويكرد اين نوع تشكل‌ها و گروه هاي ‏سياسي افراطي در مواجه با مسائل سياسي نظام كمي تغيير يافته، به طوري كه به جاي دست گذاشتن ‏روي نقاط حساس و مهم نظام، به جهت مخفي ماندن نقطه آغاز اين نوع تحركات، با طرح ‏مسائلي از قبيل مسائل صنفي دانشجويان همچون كمبود فضاي خوابگاهي، محدوديت امكانات ‏رفاهي، آينده شغلي و عدم تجديد قرارداد بعضي از اساتيد حق التدريس كه امري عادي در مجموعه ‏آموزش عالي كشور قلمداد مي شود را بهانه تحصنات، اغتشاشات و پخش انواع شب نامه‌هاي محرك ‏صنفي دانشجويان قرار داده اند كه البته به نظر مي رسد اين پروژه در سطحي وسيع تر و با مكانيزمي ‏پيچيده در ماه‌هاي پيش رو تا انتخابات آتي در مورد ساير اقشار نيز در حال برنامه ريزي و زمينه ‏سازي است. ‏

علت روي آوردن اين اقليت منزوي در دانشگاه ها به مسائل صنفي، ظاهر غيرسياسي اين دست از ‏مسائل و اجماع اكثريت دانشجويان در مورد اصل و محتواي اين مسائل است، البته با گذشت زمان به اين نوع تحركات رنگ و بوي سياسي خواهند بخشيد تا از بستر بوجود آمده ‏بهره برداري سياسي لازم را در نيل به اهداف نامشروع خود بکنند. ‏

چنين فضايي، بيداري و بصيرت دانشجويان آگاه و روشن فكر را مي طلبد، تا با هوشياري و تيزبيني ‏اين توطئه را در فضاي دانشگاه خنثي، و چشم اميد بدخواهان به فضل الهي نا اميد و كور شود.‏

و اما آرمان اين گروه هاي تندروي افراطي را مي توان رسيدن به مدينه فاضله‌اي منطبق با ‏استانداردهاي فرهنگي ليبرال دموكراسي غرب دانست كه گاهي آن را به طور اجمال و بدون توجه به ‏محتواي واقعي آن در كلماتي همچون آزادي، دموكراسي و حقوق زن خلاصه مي كنند. ‏

آيا آزادي در دايرة المعارف اين جريانات تبديل شدن دانشگاه اسلامي به محيطي لائيك و سكولار ‏و در اختيار بيگانه است؟

آيا آزادي مبدل شدن محيط مقدس دانشگاه به كلوپ احزاب و تبديل تشكل‌هاي پويا، آزاد و عدالت ‏خواه دانشجويي به شاخه احزاب است؟ ‏

فرآيندي كه به وضوح در سال‌هاي 76 تا 80 به وقوع پيوست، نقطه تاريكي در كارنامه برخي از ‏تشكل‌هاي فعال دانشجويي به شمار مي رود. ‏

تحولي كه سرانجام آن سوق دادن فضاي دانشگاه‌ها و آموزش عالي كشور به كام امواج سهمگين ‏سياسي ناهنجار بود. ‏

در دولت اول اصلاحات اين مسئله به امري عادي مبدل شد، دانشگاه ها عرصه يك تازي چند تشكل و ‏گروه مدافع نظرات دولت گرديد و به اسم آزادي قلب تپنده آزادي و عدالت خواهي محصور در ‏انديشه هاي حزبي و جناحي شد. ‏

و اما گلايه‌اي به اين نوع از جريانات فكري و تشكل‌هاي دانشجويي همسو:

عزت و سربلندي ما را ‏عده‌اي سست، عنصر به حراج مي گذاشتند و برخي آقايان اصلاح طلب آشكارا و پنهان عزت ما را ‏معامله مي كردند، آن زمان كه «مرگ بر آمريكا» را شعاري متحجرانه تلقي مي کردند و دم از عادي ‏سازي و روابط دوستانه با شيطان بزرگ مي زدند. ‏

حال چگونه است كه به تاراج برندگان بيت المال و آنان كه آشكارا در خانه ملت از دريافت رشوه ‏هاي چند صد ميليوني ابايي نداشتند، دلسوز حساب ذخيره ارزي و جيب خالي مردم شده اند!!!‏

سفرهاي استاني دولت را طراحي بچه گانه وانمود كرده و هر از گاهي به باد مسخره و انتقاد شديد ‏مي گيرند. ‏

آيا دولت مردان سازندگي و اصلاحات پايشان به اين مناطق محروم و نيازمند عمران و آباداني ‏رسيده بود؟!‏

آنان كه در پاسخ به پرسش خبرنگاران در مورد قيمت خودرو دولتي در اختيارشان، هلي كوپتر را در ‏شان اياب و ذهاب خود مي دانستند، حال خود را داعيه دار خزانه داري بيت المال مي دانند!!

و آنان كه مروج سياست سرمايه داري و عبور از قشر آسيب پذير براي پيشرفت سريع سياست‌هاي ‏اقتصادي بودند، حال از بالا و پايين شدن چند درصدي نرخ تورم گريبان چاك داده و بر طبل عدالت ‏اقتصادي مي كوبند. ‏

آيا جز اين است كه طرح تحول اقتصادي و هدفمند كردن يارانه‌ها و اجراي صحيح اين دست از لوايح ‏به ترميم زيرساخت‌هاي اقتصادي كشور خواهد انجاميد و دست‌هاي آلوده و ناپاك برخي را از منابع ‏ملي و بيت المال كوتاه خواهد ساخت. ‏

در عين حال به تاييد اكثر مفسران سياسي اجراي اين دست از برنامه ها آيا فقط دولت اسلامگراي ‏متعهد و پايبند به اصول انقلاب و آرمان هاي امام بايد مورد هجمه هاي سنگين و گسترده، آن هم به ‏دلايل واهي و موهوم قرار گيرد. ‏

آيا برخي از وزراي كابينه در دولت اول و دوم اصلاحات آشكارا به مواجه با مصالح و سياست‌هاي ‏كلي نظام نپرداختند؟ و عده اي از آنها طرح عبور از خطوط قرمز نظام را در سر نمي پروراندند؟

آيا بارها اخبار مذاكرات پشت پرده اصحاب دولت و مجلس اصلاحات با بيگانگان و دشمنان قسم ‏خورده نظام انتشار نيافت؟

آيا در آخرين روزهاي فعاليت مجلس ششم طرح سه فوريتي جهت تعليق ‏غني سازي اورانيوم در صحن مجلس مطرح نشد؟

آيا طرح پيوستن به كنوانسيون زنان ملل متحد كه مجلس اصلاحات مسرانه بر تصويب آن پاي مي ‏فشرد، مغاير با موازين شرع مقدس اسلام و عرف جامعه ايراني نبود؟‏

هنوز تلخي بلند شدن پلاكاردهاي لاتين در خانه ملت، به دست نمايندگان اصلاح طلب در كام ملت ‏آزاده و عزت مدارمان احساس مي شود.

آيا پرونده عظيم سهميه بندي سوخت روي ميز چهار دوره ‏رياست جمهوري خاك نخورد و سرمايه ملي به هدر نرفت؟

با اين تفاسير كجا بودند فريادهاي آزادي خواه و عدالت طلب كه در اين برهه دولت نهم را به باد ‏شديدترين انتقادات بي مبنا گرفته و دائماً قلم به دست مشغول نقد غيرمنصفانه دولت هستند. ‏

آن زمان كه ننگ ذلت را در خانه ملت برخي نمايندگان مهر مي كردند و بر پشتيباني ملت مي ‏كوبيدند، توسط دولت در بين برخي اقشار و صنوف به ايجاد نارضايتي مقطعي و حتي به ريزش ‏اراي انتخابات دولت در انتخابات آتي خواهد انجاميد. ‏

با اين اوصاف و باتوجه به خط مشي دولت در عدم ورود به بازي‌هاي سياسي و فضاي تشنج آفرين و ‏در پيش گرفتن سياست خويشتن داري و مدارا توصيه مي شود دست از شرارت و شايعه پراكني و ‏دروغ پراكني و مواجه با نظام برداريد؛ زيرا توده ملت و به خصوص قشر فرهيخته دانشگاهي كشور ‏زيرك تر از آن است كه تن به اين دسيسه شوم دهد و به فضل الهي با سربلندي و آبرومندانه از اين ‏برهه حساس زماني نيز خواهد گذاشت و روسياهي بر چهره منافقين دورو و ساده لوحان بي منطق و ‏نقادان به انصاف خواهد ماند./انتهاي پيام/‏