واردات شکر به یک میلیون و ۳۵ هزارتن رسید

مجری طرح گیاهان قندی وزارت جهاد گفت: در حال حاضر بیش از ۹۰ درصد خودکفایی در تولید شکر ایجاد شده است و با احتساب مصرف حدود ۲ میلیون تن شکر در سال، قادریم ۱۰۰ درصد نیاز شکر کشور را تامین کنیم.

کد خبر: ۱۲۴۳۷۱۸

جمعه - ۰۸ فروردين ۱۴۰۴ / March 28, 2025

به گزارش گروه اقتصادی خبرگزاری دانشجو، پیمان حصادی مجری طرح گیاهان قندی وزارت جهاد کشاورزی درباره آخرین وضعیت تولید شکر و اجرای سیاست خودکفایی در برنامه هفتم گفت: وزارت جهاد کشاورزی به وظایف وتکالیف مصرح در برنامه هفتم به نحو مناسبی عمل نموده است به طوریکه علاوه بر توسعه کشت پاییزه چغندرقند وکاهش مصرف آب، میانگین عملکرد چغندرقند بهاره نیز از متوسط ۵۵ تن در چندسال گذشته به حدود ۶۵ تن درهکتار رسیده است.

به گفته وی، برنامه وزارت جهاد کشاورزی در خصوص توسعه کشت پاییزه چغندرقند منوط به ایجاد ظرفیت صنعتی در مناطق جدید کشت و یا افزایش ظرفیت در مناطق عمده و اصلی کشت پائیزه چغندرقند بوده است، با این و در راستای برنامه تدوینی خوشبختانه سطح کشت و تولید چغندرقند پائیزه با روند رشد قابل قبولی افزایش یافت. بطوریکه میزان تولید چغندرقند پاییزه کشور در سال ۱۴۰۳ بالغ بر ۲۱۶۰ هزارتن گردید. البته بدلیل نبود ظرفیت صنعتی کافی، کشاورزان برای حمل و تحویل محصول تولیدی خود با مسایل و مشکلات عدیده‌ای رو‌به‌رو شدند. بخصوص در استان خوزستان که بیشترین سطح کشت پاییزه (حدود ۱۹ هزارهکتار) بدلیل عدم وجود ظرفیت صنعتی کافی نزدیک به یک میلیون تن چغندرقند با صرف هزینه‌های گزاف از استان خارج و تحویل کارخانه‌های قند در سایر استان‌ها گردید.

بیش از ۹ میلیون تن چغندر قند در کشور تولید شد

حصادی ادامه داد: علی رغم آنکه به وعده خود عمل کردیم، اما ظرفیت صنعتی مدنظر در مناطق پاییزه ایجاد نشد. به عنوان مثال ستاد اجرایی فرمان حضرت امام (ره) علی‌رغم گذشت بیش از ۵ سال هنوز موفق به تکمیل کارخانه قند با ظرفیت اسمی ۱۰ هزارتن در روز در شهرستان دزفول را نشده است و بنظر می‌رسد نزدیک به ۵۰ درصد پروژه مذکور هنوز نیمه تمام باقی مانده باشد. همچنین مقرر شده بود کشت و صنعت تک منظوره نیشکری کارون طی دو سال با اعمال تغییراتی به واحد دو منظوره چغندرقند و نیشکری تبدیل شود که این مهم هم تاکنون بدلایل مختلف ازجمله کمبود اعتبارات محقق نشده است.

مجری طرح گیاهان قندی وزارت جهاد کشاورزی با اشاره به آخرین وضعیت تولید چغندرقند بیان کرد: در سالی که گذشت با ثبت یک رکورد کم نظیر در مجموع بیش از ۹ میلیون تن چغندرقند (حدود ۲۱۶۰ هزارتن چغندرقند پائیزه و۶۸۷۰ هزارتن چغندرقند بهاره) در کشور تولید و تحویل کارخانه‌های قندگردید. از این میزان چغندرقند تولیدی بیش از ۱.۱ میلیون تن شکر استحصال و تولید گردید. علاوه بر آن از بیش از ۹۰ هزارهکتار نیشکر قابل برداشت نیز با متوسط تقریبی عملکرد ۸۸ تن بیش از ۷۶۰۰ هزارتن نی تاکنون تولید و برداشت تا پایان فروردین ماه نیز ادامه دارد که پیش بینی می‌شود در مجموع بیش از ۸۳۰۰ هزارتن نی تولید و بیش از ۸۳۰ هزارتن شکر نیز از آن استحصال گردد؛ بنابراین در مجموع چغندری و نیشکری بیش از ۱.۹ میلیون تن (حدود ۲ میلیون تن) شکر در کشور تولید گردد.

این مقام مسئول درباره آخرین وضعیت واردات شکر بیان کرد: در سال گذشته علاوه بر تولید و تامین تقریبی نیاز کشور به شکر حدود یک میلیون و ۳۵ هزارتن شکر نیز وارد کشور شد که باتوجه به کاهش مصرف سرانه شکر از بعداز کرونا تاکنون (مصرف سرانه از حدود ۲۷ کیلوگرم به کمتر از ۲۵ کیلوگرم رسیده است) بنظر می‌رسد با این حجم تولید و واردات شکر با مازاد شکر در کشور رو‌به‌رو باشیم بخصوص که در آستانه شروع فصل برداشت چغندرقند پاییزه نیز قرار داریم. شایان ذکر است که از مجموع نیاز سالیانه تقریبی ۲۰۲ میلیون تنی شکر در کشور، کمتر از ۴۵۰-۴۰۰ هزارتن آن به مصرف مستقیم خانوار برسد و مابقی مصارف صنعتی و... دارد.

مجری طرح گیاهان قندی وزارت جهاد کشاورز با بیان اینکه در حال حاضر بیش از ۹۰ درصد خودکفایی در تولید شکر ایجاد شده است، افزود: با توجه به پیش بینی افزایش تولید چغندرقند بویژه چغندرقند پاییزه پیش بینی میکنیم که به فضل الهی امسال و با احتساب مصرف حدود ۲ میلیون تن شکر در سال، قادریم ۱۰۰ درصد نیاز شکر کشور را تامین کنیم.

وی اضافه کرد: در چندسال گذشته التهاب بازار شکر یا پائین بودن قیمت جهانی آن موجب شده است تا واردات بیشتری انجام شود و به تبع آن نظارت کمتری بر آن صورت پذیرد. همچنین به علت نوسانات اخیر ارزی و تغییر مرجع ارزی شکر به تالار دوم واردات شکر تحت الشعاع قرار گرفته و واردات آن مثل گذشته مقرون به صرفه نبود و امیدواریم که این اتفاق بنفع تولید شکر و حمایت بیشتر از تولید داخل شود.

حصادی با بیان اینکه با ایجاد ظرفیت صنعتی نیازی به واردات شکر نخواهیم داشت، گفت: در کشاورزی موفق بودیم به طوریکه اگر اراده کنیم می‌توانیم تولید را بطور قابل ملاحظه‌ای افزایش دهیم. اما مشروط به ایجاد ظرفیت صنعتی مورد نیاز که در این صورت نه تنها قادر خواهیم بود نیاز کشور را تامین نمائیم بلکه خواهیم توانست به صادرکننده شکر نیز تبدیل شویم.