اعمال روز عید فطر با جزئیات

عید فطر یکی از بزرگ‌ترین اعیاد اسلامی است که اعمال خاصی برای آن توصیه شده است. از نماز عید گرفته تا خواندن دعاهای ویژه و انجام غسل، هر یک از این اعمال دارای فضیلت و اهمیت بسیاری هستند.

کد خبر: ۱۲۴۴۰۷۴

يکشنبه - ۱۰ فروردين ۱۴۰۴ / March 30, 2025

به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری دانشجو، عید فطر یکی از مهم‌ترین اعیاد مسلمانان است که در برخی روایات، اهمیت آن کمتر از شب قدر نیست. در روایات اسلامی توصیه شده است که این شب را به عبادت و احیاء بگذرانند.

اعمال روز عید فطر به تفصیل

۱- پس از نماز صبح و نماز عيد، تكبيراتى كه در شب عيد پس از نماز فريضه خوانده شد را بخواند:

اللّهُ أَكبَرُ اللّهُ أَكبَرُ لا إلهَ إلا اللّهُ وَ اللّهُ أَكبَرُ اللّهُ أَكبَرُ وَ لِلهِ الحَمدُ الحَمدُ لِلَّهِ عَلَى ما هَدانَا وَ لَهُ الشُّكْرُ عَلى ما أَوْلانَا

۲- پس از نماز صبح دعايى را كه سيّد روايت كرده: «اللّهم انى توجّهت اليک بمحمّد امامى...» بخوان، و شيخ خواندن اين دعا را پس از نماز عيد ذكر كرده.

۳- كنار گذاشتن زكات فطر پيش از نماز عيد.

۴- غسل، و بهتر است اگر ممكن شود آن را در نهر انجام دهد، و وقت آن پس از طلوع فجر است تا زمان بجا آوردن نماز عيد و چون خواستى غسل كنى بگو:

اللَّهُمَّ إِيماناً بِكَ وَ تَصديقاً بِكِتابِكَ وَ اتِّباعَ سُنَّةِ نَبِيِّكَ مُحمّدٍ صَلّى اللّه عَلَيهِ وَ آلهِ

آنگاه «بسم الله» بگو و غسل را بجاى آر، و هنگامی‌كه از غسل فارغ شدى بگو:

اللّهُمَّ اجعَلهُ كَفّارَةً لِذُنوبی وَ طَهِّر دِينی اللّهُمَّ أَذهِب عَنّی الدَّنَسَ.

۵- پوشيدن جامۀ نيكو و بكار بردن بوى خوش، رفتن به صحرا براى بجا آوردن نماز عيد در زير آسمان، و خوردن مقدار كمى از تربت سيّدالشهدا عليه السّلام كه برای هر دردى شفاست مستحبّ است.

۶-  پس از طلوع آفتاب و هنگامی‌كه آماده بيرون رفتن شدى، اين دعا را بخوان:

اللَّهُمَّ مَن تَهَيَّأَ في هَذَا اليَومِ أَو تَعَبَّأَ أَو أَعَدَّ وَ استَعَدَّ لِوِفَادَةٍ إِلَى مَخلُوقٍ رَجاءَ رِفدِهِ وَ نَوَافِلِهِ وَ فَواضِلِهِ وَ عَطاياهُ فَإِنَّ إِلَيكَ يا سَيِّدی تَهْيِئَتِی وَ تَعْبِئَتِی وَ إِعدَادی وَ استِعدَادی رَجَاءَ رِفدِكَ وَ جَوَائِزِكَ وَ نَوَافِلِكَ وَ فَوَاضِلِكَ وَ فَضائلِكَ وَ عَطَاياكَ وَ قَد غَدَوتُ إِلَى عِيدٍ مِن أَعيَادِ أُمَّةِ نَبيِّكَ مُحمّدٍ صَلَواتُ اللَّهِ عَلیهِ وَ عَلى آلهِ وَ لَمْ أَفِدْ إِلَيكَ اليَومَ بِعَمَلٍ صَالِحٍ أَثِقُ بهِ قَدَّمْتُهُ وَ لا تَوَجَّهتُ بِمَخلُوقٍ أَمَّلْتُهُ وَ لَكِنْ أَتَيْتُكَ خَاضِعاً مُقِرّا بِذُنُوبِی وَ إِسَاءَتِی إِلَى نَفْسِی فَيَا عَظيمُ يَا عَظيمُ يَا عَظيمُ اغْفِر لِيَ الْعَظِيمَ مِنْ ذُنُوبِی فَإِنَّهُ لا يَغفِرُ الذُّنُوبَ الْعِظَامَ إِلا أَنتَ يَا لا إِلَهَ إِلا أَنتَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ

۷- خواندن دو رکعت نماز عيد، در ركعت اول سوره هاى «حمد» و «اعلى» و سپس پنج تكبير بگويد، و بعد از هر تكبيرى دست به قنوت بردارد، و بگويد:

اللَّهُمَّ [أَنتَ أَهْلُ] أَهلَ الكِبرِياءِ وَ العَظَمَةِ وَ أَهلَ الجُودِ وَ الجَبَرُوتِ وَ أَهلَ العَفوِ وَ الرَّحمَةِ وَ أَهلَ التَّقوَى وَ المَغفرَةِ أَسأَلُكَ بِحَقِّ هَذَا اليَومِ الَّذی جَعَلتَهُ لِلمُسلِمِينَ عِيداً وَ لِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهِ عَلَيهِ وَ آلِهِ ذُخراً وَ شَرَفاً وَ مَزِيداً أَن تُصَلِّيَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحمَّدٍ وَ أَن تُدخِلَني فی كُلِّ خَيرٍ أَدخَلتَ فيهِ مُحمّداً وَ آلَ مُحمّدٍ وَ أَن تُخرِجَنِي مِن كُلِّ سُوءٍ أَخرَجتَ مِنهُ مُحمّداً وَ آلَ مُحمّدٍ صَلَواتُكَ عَلَيهِ وَ عَلَيهِمْ أَجمَعِينَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسأَلُكَ خَيرَ مَا سَأَلَكَ مِنهُ عِبَادُكَ الصَّالِحُونَ وَ أَعُوذُ بِكَ فيهِ مِمّا استَعاذَ مِنهُ عِبادُكَ الصّالِحُونَ الْمُخلِصُونَ

پس تكبير ششم را بگويد و به ركوع رود، و پس از ركوع و سجود براى ركعت دوم قيام كند، و پس از سوره «حمد» سوره «شمس» را بخواند، سپس چهار تكبير بگويد، و پس از هر تكبيرى دست به قنوت بردارد، و همان دعا را بخواند، چون فارغ شد، پنجمين تكبير را گفته و به ركوع رود، و نماز را به پايان برساند، و پس از سلام تسبيح حضرت زهرا عليها السّلام را بجا آورد.

پس از نماز عيد دعاهاى بسيارى وارد شده كه شايد بهترين آنها دعاى چهل و ششم صحيفه كامله سجاديه باشد.

۸- زیارت حضرت سيّدالشهداء عليه السّلام.

۹- خواندن دعاى «ندبه» و سيّد ابن طاووس فرموده كه چون از دعا فارغ شود، به سجده رود و بگويد:

أَعُوذُبِكَ مِن نَارٍ حَرُّهَا لا يُطفَى وَ جَدِيدُهَا لا يَبلَى وَ عَطشَانُهَا لا يَرْوَى،

پس گونه راست را بر زمين گذارد و بگويد:

إِلَهِي لا تُقَلِّب وَجهِي فی النَّارِ بَعْدَ سُجُودی وَ تَعْفِيرِي لَكَ بِغَيْرِ مَنٍّ مِنِّی عَلَيكَ بَلْ لَكَ الْمَنُّ عَلَيَّ

سپس گونه چپ را بر زمين گذارد و بگويد:

أَرحَمْ مَن أَسَاءَ وَ اقْتَرَفَ وَ اسْتَكَانَ وَ اعتَرَفَ.

آنگاه به حال سجده برگردد و بگويد:

إِنْ كُنتُ بِئْسَ الْعَبدُ فَأَنتَ نِعْمَ الرَّبُّ عَظُمَ الذَّنبُ مِنْ عَبدِكَ فَليَحسُنِ الْعَفوُ مِنْ عِندِكَ يَا كَرِيمُ

پس صد مرتبه بگويد:

الْعَفْوَ الْعَفْوَ