«عوض آزموده» قهرمان پارالمپیکی به آسمان شهدا پر کشید

پرچم‌دار غیرت و اراده، جانباز سرافراز و قهرمان پرافتخار پارالمپیک، «عوض آزموده جعفرلو»، پس از ۴۳ سال ایستادگی بر قامت استقامت، دعوت حق را لبیک گفت و به قافله شهیدان پیوست.

کد خبر: ۱۲۴۷۳۶۵

چهارشنبه - ۲۰ فروردين ۱۴۰۴ / April 09, 2025

به گزارش گروه ورزشی خبرگزاری دانشجو، عوض آزموده، مردی از تبار افتخار، در سال ۱۳۴۰ در شیراز چشم به جهان گشود و در ۲۰ سالگی، با دلیران راهی جبهه‌های آتش و خون شد. او که عشق به میهن را با گوشت و پوست درک کرده بود، در عملیات غرورآفرین مسلم بن عقیل در منطقه سومار، به شدت مجروح شد و با ۷۰ درصد ضایعه نخاعی، ردای جانبازی بر تن کرد، اما هرگز در برابر زخم روزگار خم به آبرو نیاورد.

این قهرمان شهید و کاپیتان اسبق تیم ملی دو و میدانی جانبازان و معلولان، که روحی بزرگ‌تر از تن داشت، حتی پس از مجروحیت نیز میدان را ترک نکرد. دو و میدانی برایش نه فقط ورزش، که میدان دیگری برای فتح قله‌های عزت بود. همان‌گونه که در جبهه‌ها قهرمانانه جنگید، در میادین جهانی نیز پرچم ایران را با افتخار برافراشت.

مدال‌های درخشان افتخار

نام آزموده با مدال‌های طلای پارالمپیک سیدنی ۲۰۰۰، نقره پارالمپیک بارسلون ۱۹۹۲ و برنز آتن ۲۰۰۴ در تاریخ ورزش جانبازان و معلولان جاودانه شد. افزون بر این، ۶ نشان طلای جهانی، سه طلای بین‌المللی، سه نقره و یک مدال طلای منطقه‌ای دیگر سندی بر قامت استوار و اراده پولادین اوست.

پرچم‌دار جاودانه؛ "عوض آزموده" قهرمان پارالمپیک‌ها به آسمان شهدا پر کشید

شهید عوض آزموده

قهرمانی که بر دوش زمان ایستاد و به آسمان پیوست

صدای افتخار، این بار از دل شیراز برخاست. از خانه‌ای ساده، مردی برخاست که نامش تا ابد در تاریخ ایستادگی و ورزش ایران خواهد درخشید: عوض آزموده جعفرلو.

جانباز قطع نخاع ۷۰ درصد، اما استوارتر از هر قله، قهرمانی که زمین‌گیر شد، اما هیچ‌گاه تسلیم نشد.

بیشتر بخوانید

"عوض آزموده":سازمان تربیت بدنی به ورزشکاران جانباز و معلول هم توجه کند

نورافشان دارنده ۳۲ مدال پارالمپیک و جهانی دعوت حق را لبیک گفت

قهرمان پارالمپیک به درجه رفیع شهادت نائل شد

دارنده چهار طلای پارالمپیک: پیشکسوتان نباید در غبار زمان فراموش شوند

او سال ۱۳۴۰ در شیراز به دنیا آمد. در ۲۰ سالگی، وقتی صدای میهن بلند شد، بی‌درنگ سلاح برداشت و راهی جبهه‌های جنوب شد.

در عملیات مسلم بن عقیل، سومار، هجدهم مهرماه ۱۳۶۱، پیکرش شکست، اما روحش قامت‌کشیده‌تر از همیشه ایستاد.

با قطع نخاع برگشت، اما تسلیم واژه‌ای نبود که در فرهنگ او معنا داشته باشد. ورزش برایش نه تفریح، بلکه جهاد بود. او از خاکریز جبهه، مستقیم به پیست دو و میدانی آمد. در پارالمپیک بارسلون نقره گرفت، در سیدنی طلا، در آتن برنز، ۶ طلای جهانی، سه طلای بین‌المللی و ده‌ها مدال دیگر، نشان از دلی داشت که هرگز پیر نشد.

سرانجام، این ستاره بی‌بدیل عرصه مقاومت و ورزش، پس از سال‌ها درد، رنج و افتخار، در شامگاه دوشنبه ۱۸ فروردین‌ماه به یاران شهیدش پیوست و دل جامعه ورزش فارس و کشور را به اندوه نشاند.