نقد و تحليل مجموعه تله تئاتر ديوانگان متفكر؛

تلاشي نحيف در هياهوي ديگران

مجموعه تله تئاتر ديوانگان متفكر در واقع نوعي اخذ و اقتباس از نمايشنامه هاي نويسنده آلماني بود كه با وفاداري به متن تلاشي در جهت ارائه يك ورسيون ايراني براي مخاطب فارسي زبان داشت.

کد خبر: ۱۲۴۸۷۴

يکشنبه - ۱۸ ارديبهشت ۱۳۹۰ / May 08, 2011

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ يكي از مجموعه هاي به نمايش در آمده در تلويزيون در ايام تعطيلات نوروز كه ميان هجوم انبوه و سيل آساي فيلم هاي سينمايي و سريال هاي تلويزيوني ناديده گرفته شده و شايد به چشم اكثريت بينندگان و مخاطبان تلويزيوني نيامد برنامه اي بود با عنوان «ديوانگان متفكر» كه در غالب تله تئاتر بر اساس نمايشنامه هاي كارل فالنتين و با بازنويسي و كارگرداني علي رضا كوشك جلالي به روي آنتن رفت.

اين مجموعه در واقع نوعي اخذ و اقتباس از نمايشنامه هاي نويسنده آلماني بود كه با وفاداري به متن تلاشي در جهت ارائه يك ورسيون ايراني براي مخاطب فارسي زبان داشت.

كاري كه هم از جهت متني و هم به لحاظ غالب انتخاب شده براي ارائه يعني نمايش تلويزيوني از ويژگي هاي نخبه گرايانه و در عين حال قابل توجهي به لحاظ اجرا برخوردار بود.

از يك سو انتخاب متن هاي نويسنده برجسته آلماني و ترجمه خوب آنها گوياي دقت و وسواس سازنده اثر نسبت به توليد يك تله تئاتر استاندارد بوده و از سوي ديگر انتخاب قالب تله تئاتر يا همان نمايش تلويزيوني نشان دهنده اين است كه سازنده اثر دغدغه مخاطب انبوه را نيز براي خود لحاظ كرده است و به دنبال ارائه يك اجراي جذاب در قاب تلويزيون بوده است.

با در نظر گرفتن تمام ويژگي هايي كه ارائه اين گونه برنامه ها در تلويزيون دارد و با توجه به اين نكته مهم كه مخاطب تلويزيوني به همراه خود شاخصه ها و فاكتورهايي را به برنامه تلوزيوني تزريق مي كند؛ شاخصه هايي كه هم ناشي از ويژگي تلويزيون است و هم ناشي از فراگيري آن به لحاظ مخاطب انبوه.

واقعيت آن است كه مجموعه ديوانگان متفكر تلاشي قابل توجه و تامل بود براي ارائه نوعي ديگري از طنز تلويزيوني در قالبي كه از كمترين توجه در تلويزيون برخوردار است يعني تله تئاتر. كارگردان و عوامل سازنده مجموعه تئاتر تلويزيوني ديوانگان متفكر تمام تلاش خود را به كار بردند تا با بهره مندي از متني غني و ارجمند سطح سليقه بصري مخاطب خود را كم و بيش ارتقا دهند و او را تا آنجا كه ممكن است به اجراي نخبه گرايانه اي از يك متن اصيل هنري نزديك كنند و توجه و تعامل دهند.

اين گونه تلاش ها در عين حال كه ممكن است از معايب و نقصان هايي نيز رنج ببرد همچنان كه در مجموعه ديوانگان متفكر هم بود اما در كليت برنامه هاي تلوزيوني بسيار لازم و حائز اهميت است؛ چرا كه باعث مي شود در هجوم سيل آساي انبوه فيلم هاي سينمايي و سريال هاي تلوزيوني سطحي غير قابل دفاع و بعضا مبتذل، تلاش هايي براي حفظ، تربيت و ارتقاي بينش تصويري و سواد بصري بيننده اتفاق بيفتد و مجموعه تله تئاتر ديوانگان متفكر يكي از همين اتفاق هاي نادر در تلويزيون ما بود.

اميد است اين تلاش هاي نحيف كه بيشتر حاصل تجربه ها و دغدغه هاي شخصي است تا اينكه ناشي از يك برنامه ريزي يا جريان يا روند طراحي شده و سازماني باشد بيشتر مورد توجه مديران و برنامه سازان تلوزيوني قرار گيرد و مخاطبان بتوانند از دريچه قاب تلوزيون با اصالت هاي هنر و هنر اصيل و هنرمندان برجسته و بزرگ در قالب هاي متنوع هنري بيش از پيش آشنا شوند./انتهاي پيام/