نگاهي به «جشنواره تئاتر دانشگاهي»- بخش اول

آوردگاهي ميان خوف و رجاء

از جمله آسيب‌هاي جشنواره تئاتر دانشگاهي مي توان به عدم آموزش درست و فقدان تربيت صحيح فكري و هنري در گروه‌هاي نمايشي و نيز عدم نظارت، تمركز جامع و مانع مسئولان و برگزار كنندگان و رسوخ برخي از جريان هاي انحرافي فكري و رفتاري در بدنه مديريتي و گروه‌هاي نمايشي ياد كرد.

کد خبر: ۱۲۵۱۳۰

دوشنبه - ۱۹ ارديبهشت ۱۳۹۰ / May 09, 2011

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ جشنواره تئاتر دانشگاهي يكي از آوردگاه هاي مهم ظهور و بروز استعدادها، خلاقيت ها، برنامه ريزي ها و نتايج عملي سياست هاي حمايتي و هدايتي دستگاه هاي فرهنگي و دانشگاهي و دولتي متولي اين جشنواره است.

و اين دقيقا همان چيزي است كه طي سال هاي گذشته در مقياس هاي مختلف و نسبت هاي گوناگون كم و بيش شاهد بوده ايم.

جشنواره اي همچنان جوان، پرافت و خيز، پرحاشيه و گاه اميدوار و گاه ياس آلود، زماني نويد بخش و زماني تاثرانگيز، لحظه اي خوشحال كننده و لحظه اي ديگر تاسف آور.

تمام اينها جامه اي بود بر قامت جشنواره دانشگاهي طي سال هاي گذشته و رسانه ما يعني گروه ادب و هنر بخش فرهنگي «خبرگزاري دانشجو» از جمله رسانه هاي پيشتاز در مقوله رصد كردن و نقد و تحليل نمودن توليدات نمايشي و اجراهاي صحنه اي اين جشنواره بوده است.

كه اوج آن را مي توان در سال هاي اخير دانست كه سبب پديد آمدن موجي خروشان و عصيانگر در ميان رسانه ها و مسئولان و اهالي جشنواره شد كه نتيجه آگاهي بخشي و اطلاع رساني صريح و صادقانه و دلسوزانه و بيدارگرانه رسانه ما بود.

اما بايد ديد سال هاي پرفراز و نشيب گذشته و تجربه هاي تلخ و شيرينش اينك چه دستاوردي براي اين جشنواره مهم هنري به دنبال داشته است، چه رويكردها و ره يافت هاي را موجب شده است و چه نقصان ها كژي ها و كاستي هايي را اصلاح و برطرف كرده است.

آسيب هايي كه جشنواره تئاتر دانشگاهي طي دوره هاي مختلف با آن رو به رو بوده معمولا از چند خواستگاه مشخص و گاه مستطر برآمد است.

از آن جمله مي توان به عدم آموزش درست و فقدان تربيت صحيح فكري و هنري در گروه هاي نمايشي و نيز عدم نظارت و تمركز جامع و مانع مسئولان و برگزار كنندگان و البته نفوذ و رسوخ برخي از جريان هاي انحرافي فكري و رفتاري در بدنه مديريتي و گروه هاي نمايشي در جشنواره تئاتر دانشگاهي ياد كرد كه اوج ظهور و بروز اين كاستي ها و انحرافات را در جشنواره دو سال پيش شاهد بوديم كه منجر به حواشي كم نظيري در بخش هاي مختلف شد كه شايد مهم ترين آن رصد رسانه اي جدي و پيگيري اطلاع رساني و تحليل بخشي رسانه اي از طريق «خبرگزاري دانشجو» و به تبع آن برخي از رسانه هاي ديگر بود كه موجب ايجاد فضاي آگاهانه و آسيب شناسانه در ميان مسئولان رده هاي مختلف مديريت اين جشنواره شد.

هرچند هنوز معلوم نيست آن تلاش هاي رسانه اي و قول ها و ضمانت هايي كه از سوي مديران و برگزار كنندگان جشنواره به دنبال داشت تا چه حد صورت وقوع به خود گرفت و در فكر و برنامه ريزي و اجرا، عملياتي شد و اين سوال مهمي است كه هم مديران و هم برگزار كنندگان جشنواره و هم رسانه هاي دلسوز و صريح و صادق بايستي موجدانه و با چشماني باز به دنبال پاسخ هاي آن تا رسيدن به نتيجه كامل باشند./انتهاي پيام/