نقد و تحليلي بر آثار سينمايي هاليوود (دوره جديد) -4

«كلام پادشاه»؛ و هنوز تنها صداست كه مي ماند...

فيلم سينمايي «كلام پادشاه» برنده عنوان بهترين فيلم جهان و چهار اسكار از آكادمي جشنواره جهاني اسكار شد و بار ديگر يادآوري كرد اين جمله ماندگار شاعر از دست رفته‌اي را كه تنها صداست كه مي‌ماند.

کد خبر: ۱۲۵۵۸۷

چهارشنبه - ۲۱ ارديبهشت ۱۳۹۰ / May 11, 2011

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ در فيلم سينمايي «كلام پادشاه» با يك فيلم كلاسيك روبروييم؛ يك فيلم كاملا كلاسيك بدون هيچ ادا و اطوار پيشروانه اي.

فيلم بايد نسبت به تاريخي كه بر مبناي آن شكل گرفته، وفادار بماند و اين تنها سر و صدايي است كه منتقدان فيلم توانستند درباره آن به راه بيندازند (كه اين فيلم به تاريخ وفادار نيست.)

اما ببينيم اساس داستان چيست؟ فيلم «كلام پادشاه» داستان زندگي دوك يورك، جورج ششم را از سال 1925 تا آغاز جنگ جهاني دوم در سال 1939 با توجه و تمركز بر مشكل او كه همان لكنت زبان باشد كه از سن هشت سالگي با آن دست به گريبان بوده، روايت مي كند.

اين به عنوان بستر تاريخي روايت فيلم انتخاب شده است و آنچه فيلم را در مرزي ميان خيال و تاريخ پيش مي برد، همين تعادل لغزان و افتان و خيزان ميان داستان تاريخي و يا تاريخ داستاني است؛ به عبارت ديگر اينكه كدام يك ارجحيت دارد، داستان يا تاريخ و آيا اين داستان است كه محملي براي بيان تاريخ قرار گرفته و يا تاريخ است كه مجراي براي بيان  هر چه بهتر داستان فيلم قرار گرفته است.

گفتيم كه با يك فيلم كلاسيك روبروييم بدون هيچ ادا و اطوار پيشروانه اي و نگارنده بر آن عقيده است كه اين ويژگي مهمترين عنصر و شاخصه بنيادين و شالوده فيلم «كلام پادشاه» است.

به عبارت ديگر فيلم از آسيب و آفت ساير محصولات سينماي معاصر جهان مصون مانده؛ همان چيزي كه از آن به عنوان بازيگوشي هاي بعضا مهوع و چندش آور فرمي ياد مي كنيم و يا ادا و اطوارهاي تكنيكي و روايي كه پيش از آن كه موجب لذت مخاطب از مواجهه با يك موقعيت خلاقانه و جهان جديد بشود، سبب ايجاد حس دافعه نسبت به فيلم در او مي شود.

فيلم «كلام پادشاه» علاوه بر اين، فيلمي است با ساختاري بسيار منسجم و محكم با ميزانسن هاي درست و بويژه با قاب بندي هاي هر چه سينمايي تر و زيباتر در تلاقي با چشم نوازي حركت هاي دوربين و كادربندي هاي درست و شكيل و سرشار از حس زيبايي شناسانه.

فيلم از پادشاهي مي گويد كه به مشكل لكنت دچار است و از ميكروفون و حرف زدن مي ترسد و براي غلبه بر اين مشكل به درمانگري مراجعه مي كند و تمرين هاي او را سرسختانه پي مي گيرد و در نهايت اميدواري به رفع نقصان هاي جسمي و عدم قدرت آنها براي ممانعت از ادامه زندگي آن طور كه بايد و شايد و آن طور كه انسان تلاشگر مي خواهد، مضموني است كه در روايت اين داستان تاريخي به زيبايي و انسجام هر چه تمامتر به ظهور و بروزي سينماورزانه مي رسد.

«كلام پادشاه» برنده چهار جايزه اسكار و برنده عنوان بهترين فيلم سال گذشته جهان از سوي اعضاي آكادمي فيلم اسكار شد و اين در حالي است كه منتقدان فيلم حرفي بر نقد آن نداشتند، جز آن كه تاكيد بيش از حد و افراطي و غير واقعي بر بحث لكنت پادشاه را يادآور شوند و ترديدي نيست كه براي فيلمي به انسجام و استحكام «كلام پادشاه» اين نكته، نكته قابل اغماض است.

«كلام پادشاه» بار ديگر يادآوري كرد اين جمله ماندگار شاعر از دست رفته اي را كه تنها صداست كه مي ماند./انتهاي پيام/