ضرورت بازخوانی نگاه سیاسی امام رضا (ع) در شعر آیینی امروز

شاعر آیینی کشورمان معتقد است یکی از ابعاد کمتر دیده‌شده شعر آیینی، پرداختن به نگاه سیاسی و اجتماعی ائمه اطهار (ع) است که باید به آن به طور جد پرداخته شود.

کد خبر: ۱۲۵۹۷۹۹

جمعه - ۱۹ ارديبهشت ۱۴۰۴ / May 09, 2025

حسین زحمتکش، در گفت‌و‌گو با خبرنگار فرهنگی خبرگزاری دانشجو، درباره فعالیت‌های ادبی خود و جایگاه شعر آیینی در فضای فرهنگی امروز کشور اظهار داشت: از همان ابتدای ورودم به دنیای شعر، دغدغه اصلی‌ام پرداختن به شعر آیینی بود.

وی افزود: بیش از ۱۰ سال است که در این حوزه فعالیت می‌کنم و طی این سال‌ها تلاش کرده‌ام نگاه و زبان تازه‌ای به شعر آیینی داشته باشم.

به عقیده این شاعر آیینی، شعر آیینی نباید صرفاً به شعار دادن یا بازگو کردن روایت‌ها محدود شود.

وی در این خصوص افزود: متأسفانه این روز‌ها شاهد هستیم که بسیاری از سروده‌ها سطحی و شعارگونه شده‌اند و از عمق معنایی و معرفتی خود فاصله گرفته‌اند.

زحمتکش ادامه داد: من همیشه در تلاش بوده‌ام که در اشعارم مضمون‌سازی کنم و به‌جای تکرار کلیشه‌ها، به سراغ مفاهیم اصیل و سنت‌های اهل‌بیت (ع) بروم، به‌ویژه حضرت علی (ع) که الگویی کامل برای زندگی انسانی و اخلاقی است. از نگاه من، روایت‌ها و داستان‌های دینی نباید فقط به‌عنوان خاطرات تاریخی در نظر گرفته شوند، بلکه باید به‌عنوان الگو‌ها و دستورالعمل‌هایی برای زندگی امروزی بازخوانی شوند.

وی تأکید کرد: باید ببینیم آن بزرگان چگونه زندگی کردند، چه تصمیماتی گرفتند و ما امروز چه می‌توانیم از آنها بیاموزیم.

زحمتکش با اشاره به اهمیت توجه به ابعاد کمتر پرداخته‌شده در سیره ائمه اطهار (ع) گفت: به‌عنوان مثال، یکی از بخش‌های مهمی که جای کار بسیاری دارد، نگاه سیاسی امام رضا (ع) است. اینکه ایشان در چه شرایطی و با چه نگاهی ولایت‌عهدی را پذیرفتند و در آن دوره تاریخی چه مواضعی داشتند، نکاتی مهم و کلیدی است که امروز نیز می‌توان از آنها الهام گرفت.

این شاعر آیینی با تاکید بر اینکه باید بتوانیم برداشت‌های امروزی از سیره امام رضا (ع) داشته باشیم، اشاره کرد: باید از این آموزه‌ها برای حل مسائل و چالش‌های زمان خودمان بهره بگیریم.

این شاعر آیینی در پایان ابراز امیدواری کرد: با استفاده از زبان شعر و هنر، بتوانیم پیام‌های ناب و انسانی اهل‌بیت (ع) را به نسل جوان و مردم امروز برسانیم و کاری کنیم که این مفاهیم زنده و جاری در زندگی روزمره ما حضور داشته باشند، نه اینکه فقط در قالب شعر و مراسم باقی بمانند.