نگاهي به اجراهاي نمايشي جشنواره تئاتر دانشگاهي؛

سمك عيار؛ ارزشمند، پرانرژي و ملي

نمايش «سمك عيار» از جمله شاخص‌هاي جشنواره امسال است؛ اجرايي پرنشاط و ساختارمند و جذاب كه با تلاشي مضاعف و كوششي جانانه به سرانجام رسيده و بويژه در بخش بازي‌ها و ديالوگ‌ها حائز توجه و ارزشمند است.

کد خبر: ۱۲۶۰۵۵

يکشنبه - ۲۵ ارديبهشت ۱۳۹۰ / May 15, 2011

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ ترديدي نيست كه نمايش «سمك عيار» به كارگرداني مرحوم ذوالفقاري جزو برترين و بهترين‌هاي جشنواره امسال تئاتر دانشگاهي است؛ اثري كه بر مبناي نسخه اي از ادبيات كهن ايران باستان طراحي شده و اساساً متن اثر، متن سمك عيار است.

علاوه بر كاتاليزورهاي اجرايي و ديالوگ‌هاي فانتزي كه براي هر چه بانشاط تر شدن متن بدان اضافه شده، البته بداهه گويي و بداهه اجرايي هم احتمالاً نقش موثري در اين زمينه داشته است.

مجموعه كار، چه از جهت بازي‌ها، چه عروسك‌ها، چه شمايل‌ها و گريم و لباس و كليت ميزانسن بصري تئاتر، قابل قبول، و در مقياس سخت افزاري «سمك عيار»ي كه در جشنواره تئاتر به نمايش درآمده، از ساير اجراها و متن‌ها، متمايز و برجسته است.

«سمك عيار»، بازي‌هاي خوب و رواني دارد، در محدوده صحنه و دكور، خوب اجرا مي شود، موسيقي متناسب و موجز و حركات نمايشي، تمريني جذاب و تجربه‌اي جالب است.

«سمك عيار» اداي ديني است هم به متن باستاني اثر و هم به تلاش پرويز ناتل خانلري و ديگراني كه در راه جستجو و بازپردازش و حفظ اصالت‌هاي ادبي و گنجينه‌هاي فرهنگ مكتوب و ميراث ماندگار ايران، تلاشي درخور و جانانه به انجام رسانده و مي رسانند.

نمايش «سمك عيار» از جمله شاخص‌هاي جشنواره امسال است، اجرايي پرنشاط و ساختارمند و جذاب كه با تلاشي مضاعف و كوششي جانانه به سرانجام رسيده و بويژه در بخش بازي‌ها و ديالوگ‌ها، حائز توجه و ارزشمند است.

اجراي نمايش «سمك عيار» در ميان ساير آثار نمايش جشنواره كه هيچ نشاني از مليت و آيين ايران و اسلام ندارند، همچون گوهري ناب و دري ناياب مي درخشد.

متني فاخر و ارزشمند و با مضامين و كلماتي سترگ و شگرف و باشكوه كه گويا و جويا و پوياي روح عظيم و شريف ايراني و منش اصيل و والاي اوست.

اي كاش در جشنواره‌اي اين چنين، بيش از اين شاهد آثاري از اين دست مي بوديم و گنجينه‌هاي غني و مفاخر بر جاي مانده از بزرگان و نيكان اهل ادب و نظر، بيشتر و بهتر و جدي تر به منصه‌اي ظهور و بروز مي رسيد و بازتاب هنري مي يافت.

اي كاش!

/انتهاي پيام/