نگاهي به اجراهاي نمايشي جشنواره تئاتر دانشگاهي؛

«پرواز پادشاه يا شاهي كيكاووس هم چند سالي بود»؛ سقوط يا صعود؟!

«پرواز پادشاه يا شاهي كيكاووس هم چند سالي بود» اثر مفرحي است و لحظات شادي را براي مخاطبش فراهم مي آورد، در عين حال كه گاه از رگه هاي نازل و حركت به سمت «ابتذال» آسيب مي بيند، اما در كليت كار نوعي شادمانگي و انرژي مستقر در تلفيق هجو و باستان نگري در آن ديده مي شود.

کد خبر: ۱۲۶۲۲۵

دوشنبه - ۲۶ ارديبهشت ۱۳۹۰ / May 16, 2011

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ دستمايه قراردادن المان‌ها و نشانه گذاري‌هاي باستاني در زمينه و فضاي فانتزي با بن مايه‌هايي از هجو و فكاهه با پوشش بداهه و تلخك بازي؛ اين جان مايه تئاتر «پرواز پادشاه يا شاهي كيكاووس هم چند سالي بود» قرار گرفته و يكي از آثار جشنواره تئاتر دانشگاهي در چنين فضايي و با چنان عقبه‌اي روي صحنه رفت.

البته بازپردازش و تلفيق ساختاري و متني در حوزه تئاتر، قابل قبول، و بلكه مورد نياز و تلاشي درخور و ارجمند است، اما آنچه مهم است خروجي اين رهيافت و نتيجه‌اي است كه از اين فرآيند حاصل مي شود.

اينكه نگاه هجوگرايانه در تئاتر «پرواز پادشاه يا شاهي كيكاووس هم چند سالي بود» تا چه حد توانسته هم اشارات و ارجاعات به نوع پوشش فرميك اثر را در فضاي ايران باستان و توران و روم و چين و غيره حفظ كند و چقدر موفق شده به مبناي محوري‌اش يعني «هجو» و «طنز» و «فكاهه» وفادار بماند و در اين ميان، هر يك از عناصر كاتاليزوري اثر مثل «تلخك» تا چه اندازه به تناسب و توازن كليت كار كمك كرده‌اند، اينها سوالات بعدي و آزمون‌هاي مهمي است كه اين اثر نمايشي بايد به آنها پاسخ دهد؛ البته در متن و جلوه اجرا و نه سخن و استدلال كلامي!

تئاتر «پرواز پادشاه يا شاهي كيكاووس هم چند سالي بود» مثل ساير نمونه‌هايش در اين جشنواره از يك شتابزدگي رنج مي برد كه هم در نوشتار و هم در اجرا رخ مي نمايد.

اين شتابزدگي در نوع چينش و ميزانسن كار هم چه به لحاظ مضمون و محتوا و چه در بازي‌ها و حركات و دكور و كليت ميزانسن تئاتري ديده مي شود.

در حالي كه علي القاعده، چنين آثاري نياز بيشتري براي تنظيم و تدوين و تلفيق و تدقيق در نوشتار و اجرايشان دارند؛ چرا كه هم از نوع خاصي از شتابزدگي- ايران باستان و توران و روم و چين و غيره - بهره برده‌اند و هم عناصر سخت و مهيج و مهمي - مثل هجو و طنز و فكاهه - را در خود پذيرفته‌اند، بنابراين بايد بدان وفادار بمانند و اصول و معيارهاي آن را به شكلي متوازن و به نحوي كه كليت كار از رواني و يكدستي قابل قبولي برخوردار باشد، رعايت كنند.

شايد بتوان گفت، تلخك اين تئاتر يكي از امروزي ترين و درست ترين تلخك‌هاي سال‌هاي اخير تئاتر است كه هم گيرايي و اجراي خوبي دارد، هم از گفتارها و رفتارهاي بروز بهره برده است و در نهايت حسي ملهم از طنز، كنايه، حركت، هجو، بذله گويي و سرمستي و تراژدي و البته تذكر را براي مخاطب به همراه دارد و اينها هم در ضمن يك اجراي خوب و خوش ريتم و مسلط بدست مي آيد.

«پرواز پادشاه يا شاهي كيكاووس هم چند سالي بود» مي توانست اجراي بهتري باشد اگر در دام اين دكور محدود و بسته نمي افتاد و قدرت بيشتر و بهتري براي چينش و حركت داشت.

در مرداب اين تئاترهاي بي ريشه و باسمه‌اي و غمزده و ياس آلود و افسردگي آور، اجراي تئاتري مثل «پرواز پادشاه يا شاهي كيكاووس هم چند سالي بود» فرصت مغتنمي است كه اي كاش با رعايت مباني تئاتر و دستاويز قرار دادن متني قويتر و دوري از شتابزدگي‌هاي متنوعش، اثر مطبوع تري را به نمايش مي گذاشت./انتهاي پيام/