پرواز بر فراز پلوتو با فضاپیمای «افق‌های نو» + فیلم

نیوهورایزنز (به انگلیسی: New Horizons) که در محافل علمی ایران افق‌های‌نو نیز نامیده می‌شود، فضاپیمای روباتیکِ ناسا است که در حال حاضر به سوی پلوتو حرکت می‌کند. این کاوشگر فضایی نخستین فضاپیمایی است که به سوی پلوتو پرواز می‌کند و به مطالعه دربارهٔ این سیاره کوتوله و سه ماه آن، چارون، نیکس، و هیدرا می‌پردازد.

کد خبر: ۱۲۶۳۵۷۵

يکشنبه - ۲۸ ارديبهشت ۱۴۰۴ / May 18, 2025

به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، اگر می‌توانستید بر فراز سیاره کوتوله پلوتو پرواز کنید، چه چیزی می‌دیدید؟ فضاپیمای «افق‌های نو» (New Horizons) در ژوئیه ۲۰۱۵ این تجربه را رقم زد و با سرعتی حدود ۸۰ هزار کیلومتر بر ساعت از کنار این دنیای دوردست عبور کرد.

تصاویر خارق‌العاده‌ای که در این عبور ثبت شدند، با پردازش رنگی، بزرگ‌نمایی عمودی و ترکیب دیجیتالی، به یک ویدیوی تایم‌لپس دو دقیقه‌ای تبدیل شده‌اند که پروازی مجازی بر فراز سطح پلوتو را به تصویر می‌کشد.

افق‌های‌نو قرار است ویژگی‌های سیاره‌شناختی پلوتو و ماه‌های آن را بررسی و داده‌برداری نماید؛ اما سفر طولانی این فضاپیما قرار نیست با رسیدن به پلوتون خاتمه یابد بلکه طبق برنامه‌ریزی‌های انجام شده کاوشگر فضایی افق‌های نو پس از گذر از کنار پلوتو به سراغ کمربند کویپر خواهد رفت تا دست کم با یکی از اجرام این کمربند نیز ملاقات کند.

از زمین تا پلوتو به دنبال لغو دو پروژهُ دیگر برای بررسی نادانسته‌ها در بارهُ پلوتو٬ انجام این پروژه که پیشنهاد یک تیم به رهبری آلن استرن از موُسسهُ تحقیقات جنوب غربی تگزاس بود در سال ۲۰۰۱ به تصویب رسید. پس از تأخیر‌های پی‌درپی٬ سرانجام موشک حامل این فضاپیما در دوازدهم ژانویهُ ۲۰۰۶ میلادی از پایگاه نیروی هوایی کیپ کاناورال مستقیماً به بیرون از حوزهُ کنشی زمین پرتاب شد.

این نخستین بار بود که یک جرم ساخت بشر سرعت گریز از سیارهُ خود را که ۱۱٫۲ کیلومتر در ثانیه است مستقیماً پشت سر می‌گذاشت.

در آغاز این سفر، نور خورشید بر رشته‌کوه‌هایی می‌تابد که تصور می‌شود از یخ آب ساخته شده‌اند، اما با لایه‌هایی از نیتروژن منجمد پوشیده و رنگ‌آمیزی شده‌اند.

سپس در سمت راست، دشتی مسطح از نیتروژن جامد دیده می‌شود که به شکل چندضلعی‌های عجیب بخش‌بندی شده است؛ ساختارهایی که احتمالاً از درون نسبتاً گرم پلوتو به سمت سطح بالا آمده‌اند.

دهانه‌های برخوردی و کوه‌های یخی مناظر رایج این سفر هستند. در انتهای ویدیو، سطحی خاص با نام «زمین‌های تیغه‌ای» دیده می‌شود؛ منطقه‌ای که در آن برآمدگی‌هایی به ارتفاع ۵۰۰ متر با فواصل چند کیلومتری از هم جدا شده‌اند.

فضاپیمای «افق‌های نو» به دلیل شتاب بالای خود، هرگز به پلوتو باز نخواهد گشت و اکنون در مسیر خروج از منظومه شمسی به کاوش در فضای بین‌ستاره‌ای ادامه می‌دهد.

{$sepehr_media_2820308_600_400}