غزلی تقدیم به ساحت حضرت ام‌البنین(ع)

ام‌البنین (س) كنایه‌ای از شرم عاشقی است/ كز حجب تاب نام دل‌آرای خود نداشت/ در پیش روی چهار جگر گوشه‌ بتول/ آیینه بود و چشم تماشای خود نداشت.

کد خبر: ۱۲۶۴۵۶

سه‌شنبه - ۲۷ ارديبهشت ۱۳۹۰ / May 17, 2011

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ افشين علا، شاعر كودك و نوجوان در ضيافت شعري كه سال گذشته در ماه مبارك رمضان با حضور رهبر معظم انقلاب برگزار شد، غزلي در خصوص حضرت ام‌البنين (ع) به معظم له تقديم كرد كه متن اين غزل به شرح ذيل است:

زن رشك حور بود و تمنای خود نداشت

چون آسمان نظر به بلندای خود نداشت

اسمی عظیم بود كه چون راز سر به مهر

در خانه‌ علی سر افشای خود نداشت

ام‌البنین (س) كنایه‌ای از شرم عاشقی است

كز حجب تاب نام دل‌آرای خود نداشت

در پیش روی چهار جگر گوشه‌ بتول

آیینه بود و چشم تماشای خود نداشت

زن؟ نه! همای عرش‌نشینی كه آشیان

جز كربلا به وسعت پرهای خود نداشت

در عشق پاره‌های جگر داده بود و لیك

بعد از حسین(ع) میل تسلای خود نداشت

عمری به شرم زیست كه عباس(ع) وقت مرگ

دستی برای یاری مولای خود نداشت

/انتهاي پيام/