درخشش یک ایرانی در قلب اروپا؛ عینک هوشمند برای بیماران اسکیزوفرنی، مدال طلای ژنو را از آن خود کرد

جوان خلاق ایرانی، با طراحی یک عینک هوشمند ویژه بیماران اسکیزوفرنی، در رقابتی تنگاتنگ با ۴۲ کشور دنیا، موفق به کسب مدال طلا و جایزه ویژه نمایشگاه بین‌المللی اختراعات ژنو ۲۰۲۵ شد.

کد خبر: ۱۲۶۶۵۲۶

دوشنبه - ۰۵ خرداد ۱۴۰۴ / May 26, 2025

به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو ، در دنیای پرتلاطم و پرشتاب امروز، نوآوری، خلاقیت و بهره‌گیری از دانش میان‌رشته‌ای به عنوان عوامل کلیدی در پیشرفت جوامع انسانی شناخته می‌شوند. ترکیب علم، فناوری و نگاه انسانی به نیاز‌های جامعه، بستری را فراهم می‌آورد که در آن می‌توان راهکار‌هایی نوین برای مسائل پیچیده و مزمن زندگی مدرن ارائه داد. یکی از مهم‌ترین حوزه‌هایی که نیازمند چنین رویکردی است، حوزه سلامت روان است؛ جایی که بسیاری از بیماران با مشکلات مزمن، پیچیده و ناتوان‌کننده‌ای روبه‌رو هستند و راهکار‌های فناورانه می‌توانند نقشی نجات‌بخش ایفا کنند.

در همین راستا، مهندس علیرضا حمزه، جوان نخبه و خلاق ایرانی، با بهره‌گیری از دانش مهندسی، مدیریت و فناوری‌های نوین، توانسته است یکی از نمونه‌های موفق این تلفیق علمی و انسانی را در قالب یک اختراع کاربردی و موثر به منصه ظهور برساند؛ اختراعی که در سطح جهانی مورد توجه قرار گرفته و افتخاری بزرگ برای کشور به ارمغان آورده است.

اختراع عینک هوشمند ویژه بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی، که با هدف ارتقای کیفیت زندگی این بیماران طراحی شده، نه تنها مدال طلای این رقابت جهانی را به خود اختصاص داد، بلکه جایزه ویژه انجمن مخترعان لهستان را نیز از آن خود کرد. این دستاورد حاصل ماه‌ها تلاش تیمی، بهره‌گیری از فناوری‌های نوین و نگاهی انسانی به مسائل حوزه سلامت روان است.

در این گفت‌و‌گو، پای صحبت‌های مهندس حمزه نشسته‌ایم تا بیشتر درباره مسیر این اختراع، چالش‌های پیش‌رو، و چشم‌انداز آینده‌اش بدانیم.

لطفاً خودتان را برای مخاطبان ما معرفی بفرمایید.

من علیرضا حمزه هستم، ۲۷ ساله، فارغ‌التحصیل کارشناسی‌ارشد مهندسی و مدیریت ساخت از دانشگاه علم و فرهنگ. در مقطع کارشناسی هم مهندسی عمران خوانده‌ام. حدود یک دهه در صنایع مختلف کشور، چه به‌صورت متمرکز و چه پروژه‌ای، فعالیت داشته‌ام و در حال حاضر به‌صورت حرفه‌ای در زمینه مدیریت پروژه مشغول به کار هستم. همچنین، یکی از حوزه‌هایی که علاقه زیادی به آن دارم، برنامه‌ریزی و مدیریت برگزاری رویداد‌های بین‌المللی در حوزه پزشکی و مهندسی است.

به‌تازگی موفق شدید در نمایشگاه بین‌المللی اختراعات ژنو افتخار بزرگی کسب کنید. لطفاً درباره این دستاورد توضیح بدهید.

در پنجاهمین دوره این نمایشگاه معتبر که از ۹ تا ۱۳ آوریل ۲۰۲۵ در شهر ژنو سوئیس برگزار شد، موفق شدیم با اختراع یک عینک هوشمند ویژه بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی، مدال طلای مسابقات و جایزه ویژه انجمن مخترعین لهستان را برای ایران عزیزمان به ارمغان بیاوریم.

درباره این اختراع جالب بیشتر برایمان بگویید. این عینک دقیقاً چه کاربردی دارد؟

عینک طراحی‌شده، یک ابزار هوشمند است که به‌طور خاص برای بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی توسعه داده شده است. اسکیزوفرنی یک اختلال روانی پیچیده و ناتوان‌کننده است که حدود یک درصد جمعیت جهان را درگیر کرده. این عینک با استفاده از فناوری‌های نوین در حوزه سلامت دیجیتال، می‌تواند به مدیریت بهتر شرایط روحی و شناختی بیماران کمک کرده و کیفیت زندگی آنان را به‌طور چشمگیری بهبود بخشد. این پروژه حاصل همکاری یک تیم تخصصی با ترکیبی از دانش مهندسی، فناوری و روان‌شناسی است.

از چه زمانی کار روی این پروژه را شروع کردید؟

آغاز رسمی پروژه به مردادماه ۱۴۰۳ برمی‌گردد. تصمیم گرفتیم که در نمایشگاه بین‌المللی اختراعات ژنو شرکت کنیم و باتوجه‌به اعتبار بالای این رویداد، تمام تلاش‌مان را برای ارائه کاری درخور انجام دادیم. تیم ما با پشتکار، هم‌فکری و انسجام بی‌نظیر توانست ایده را به مرحله‌ای برساند که در میان بیش از ۱۵۰۰ اختراع از ۴۲ کشور، موفق به کسب این افتخار جهانی شویم.

به‌نظر می‌رسد مسیر رسیدن به این موفقیت چندان هم ساده نبوده. چه چالش‌هایی پیش روی شما قرار داشت؟

یکی از چالش‌های جدی، کمبود حمایت داخلی بود. واقعاً در این مسیر متوجه شدم که مخترعین در ایران حمایت کافی دریافت نمی‌کنند. در همان نمایشگاه، کشور‌هایی مثل عربستان با سرمایه‌گذاری‌های کلان و حمایت‌های فوق‌العاده از مخترعین خود حاضر شده بودند، اما ما این امکانات را نداشتیم. با این حال، تلاش کردیم که با تکیه بر توان علمی، انگیزه بالا و همکاری تیمی، مسیر را هموار کنیم.

به‌عنوان یک نخبه جوان ایرانی، چشم‌انداز شما برای آینده چیست؟

هدف من توسعه فعالیت‌هایم در حوزه مدیریت پروژه و فناوری‌های نوین است. در عین حال، علاقه‌مندم همکاری‌های بین‌المللی گسترده‌تری داشته باشم تا بتوانم در ارتقای موقعیت ایران در عرصه جهانی، هرچند کوچک، نقش‌آفرین باشم. همچنین امیدوارم که مسیر پیشرفت برای دیگر نخبگان و مبتکران ایرانی با حمایت‌های واقعی هموار شود؛

و سخن پایانی؟

دستاورد‌های ما نتیجه ایمان به توانمندی‌های داخلی و تلاش بی‌وقفه است. امیدوارم این موفقیت‌ها آغازگر فصل تازه‌ای در حمایت از نخبگان کشور باشد و راه برای اختراعات اثرگذار بیشتر باز شود.