۳۰ درصد محصولات کشاورزی کشور از بین می‌رود

رئیس انجمن صنایع غذایی اصفهان گفت: بیش از ۳۰ درصد محصولات کشاورزی ایران از بین می‌رود، در حالی‌که با توسعه صنایع تبدیلی می‌توان این اتلاف را کاهش داد.

کد خبر: ۱۲۶۶۶۷۹

دوشنبه - ۰۵ خرداد ۱۴۰۴ / May 26, 2025

به گزارش گروه استان‌های خبرگزاری دانشجو، مسعود بختیاری روز دوشنبه در «کنفرانس ملی توسعه پایدار در کشاورزی، علوم دامی و صنایع غذایی» در دانشگاه آزاد اسلامی اصفهان با اشاره به ناکارآمدی نظام برنامه‌ریزی تولید در کشور، گفت: ماجرای نابودی پیاز در جنوب کرمان پس از مازاد تولید آن در حالی رُخ داد که چند ماه قبل، موضوع کمبود این محصول در جلسه سران قوا هم مطرح شده بود.

وی تاکید کرد: این بی‌برنامگی نشان می‌دهد که دستگاه‌های حاکمیتی باید در حوزه الگوی کشت و مدیریت تولید به تصمیم‌سازی دقیق و علمی برسند.

بختیاری افزود: صنایع غذایی کشور نیاز به نیروهایی دارد که درک درستی از چالش‌های جاری داشته باشد زیرا آموزش نظری صرف پاسخگوی بحران امنیت غذایی کشور ما نیست.

بختیاری با انتقاد از ضعف نظام آموزشی در مهارت‌محوری و فاصله عمیق دانشگاه و صنعت، اظهار کرد: در زمان حاضر، نظام آموزشی ما بجای آموزش مهارت، بیشتر درگیر انتقال محفوظات و در عوض آماده کردن مغزها برای تحلیل مساله، فقط درصدد انباشت اطلاعات است.

رئیس انجمن صنایع غذایی اصفهان با تأکید بر نقش صنایع غذایی در تحقق امنیت غذایی پایدار، افزود: امنیت غذایی مفهوم چندبُعدی شامل فراهم بودن، دسترسی، ایمنی و کیفیت است و صنایع غذایی در هر چهار مؤلفه از کاهش ضایعات و افزایش ماندگاری محصولات تا تأمین غذای سالم و کافی برای همه اقشار جامعه، نقش اساسی دارد.

رئیس انجمن صنایع غذایی اصفهان از ریشه‌دار بودن نگاه‌های ضدصنعت در برخی بدنه‌های دانشگاهی ابراز نگرانی کرد و گفت: یکی از آسیب‌های اقتصاد ما، نفوذ تفکرات چپ‌گرایانه و صنعت‌گریز در دانشگاه‌هاست، البته نمی‌توان گفت این نگاه‌ها همه‌گیر محسوب می شود اما در برخی بخش‌ها اثرگذار است.

بختیاری افزود: دانش‌آموختگان اگر خوش‌شانس باشند، برخی نکات را در صنعت از مسئولان فنی باسابقه می‌آموزند اما این مسیر نباید با آزمون و خطا طی شود و با بازنگری در نظام آموزشی می‌توان این فاصله را کاهش داد.

وی تأکید کرد: تعامل دانشگاه، صنعت و نهادهای تصمیم‌گیر باید از شعار خارج و به مشارکتی واقعی و علمی منجر شود و تنها در این صورت می‌توان برای بحران‌های امنیت غذایی، راه‌حل‌های بومی و پایدار ارائه داد.