در گفت‌و‌گو با عزیزالله محمدی، منتقد سینما و تلویزیون مطرح شد

مخاطب خاص با «ناریا» متوجه پیچیدگی‌های نفوذ می‌شود

سریال «ناریا» که این شب‌ها از شبکه یک سیما روی آنتن می‌رود، تازه‌ترین اثر جواد افشار در مقام کارگردان است که داستان نفوذ را محور قصه خود قرار داده است.

کد خبر: ۱۲۷۹۵۳۶

يکشنبه - ۰۸ تير ۱۴۰۴ / June 29, 2025

به گزارش گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجو، عزیزالله محمدی، منتقد سینما و تلویزیون و فعال فرهنگی درمورد سریال «ناریا»، تازه‌ترین مجموعه نمایشی تولیدشده در معاونت برون‌مرزی صداوسیما، بیان کرد: جواد افشار کارگردان این سریال شناخت محیطی و اطلاعاتی بسیار خوبی درباره موضوعی که کار کرده است، دارد و ادامه مسیر «گاندو» را با تفاوت‌هایی چشمگیر پی گرفته است.

این منتقد افزود: درحقیقت، علاوه بر شباهتهای این دو اثر (ناریا و گاندو) گاندو نگاه اطلاعاتی و امنیتی صرفی به موضوع داشت که مخاطب هم همان دید را دریافت می کرد؛ اما در «ناریا» اگرچه ژانر نزدیک به همان ژانر «گاندو» است؛ زاویه دید مخاطب، تهیه کننده و کارگردان متفاوت از آن شده است و سریال از زاویه‌نگاه کسی به موضوع نگاه می‌کند که در بطن ماجرا قرار دارد.

وی ادامه داد: این تغییرات را حتی در طراحی پوستر و تیتراژ هم می‌بینیم که آقای افشار و شاید تلویزیون به نگاه جدیدی رسیده‌اند که مفاهیم جدیدی را بازگو و جذب مخاطب بیشتری را به همراه داشته باشند.

این منتقد درخصوص روند پرداخت به قصه تصریح کرد: اگر تا قسمت ۴۰ سریال را دنبال کرده باشید، متوجه خواهید شد که مخاطب عام شاید در جا‌هایی خسته شده باشد؛ چراکه قصه چندلایه است و پرش‌هایی دارد و این مخاطب عام احتمالاً احساس کش آمدن قصه می‌کند؛ ولی واقعیت این است که اگر کسی از زاویه خاص به داستان نگاه کند، چون ژانر قصه امنیتی و اطلاعاتی است و می‌خواهد مسئله مهمی، چون نفوذ را در لایه‌های مختلف فرهنگی، سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و صنعتی باز کند، باید که به هرکدام از این لایه‌ها توجه خاص کند.

وی ادامه داد: مخاطب خاص متوجه پیچیدگی نفوذ می‌شود؛ چون نفوذ چندلایه است و کارگردان لاجرم باید درام‌های مختلفی را پیش ببرد تا بتواند این موضوع را باز کند. به همین دلیل، ماهیت این قصه، آن را طولانی می‌کند که احتمالاً برای مخاطب عام کش‌دار تلقی شود.

محمدی تأکید کرد: البته مخاطب عام در قسمت ۴۰ گره‌ها را درک کرده و این قسمت زنگ لذت است که به خودش بگوید ارزش داشت که تا اینجا بیایم و این قصه را ببینیم.

وی افزود: انتخاب زوایای دوربین «ناریا»، دکوپاژی که صورت گرفته و قاب‌هایی که بسته شده، کاری حرفه‌ای را به نمایش می‌گذارد. کمتر در کار‌های تلویزیونی چنین قاب‌هایی را دیده‌ام و مجموعه این موارد نشان می‌دهد که «ناریا» اثری حرفه‌ای است که روی همه جزئیات و مختصات آن فکر شده است و کارگردان با استفاده از فانتزی‌سازی، مدیوم و ارگانیک کردن شخصیت‌ها و قاب‌ها توانسته است کار را دربیاورد.

سریال «ناریا» که از اوایل اردیبهشت ماه جایگزین سریال پایتخت شده و روی آنتن رفته است، مضمونی پلیسی، جنایی و امنیتی دارد. این مجموعه نمایشی درصدد آن است سرگذشت هوژان، دختر نخبه و دانشمند ایرانی را روایت کند؛ دختری که در اوج شکوفایی علمی‌اش به دنبال اختراع پدیده‌ای خاص است. پدیده ویژهای که ایران را بی‌نیاز به واردات محصولی استراتژیک خواهد کرد. در این بین گروهی از تبهکاران و گنگستر‌های داخلی و عوامل نوذ خارجی نیز برای مانع‌تراشی و جلوگیری از وقوع این امر وارد ماجرا می‌شوند و داستان از اینجا شکل تازه‌ای به خود می‌گیرد.