یادداشت دانشجویی|

مکانیزم ماشه؛ سقوط یا گشایش برای دیپلماسی ایران؟

مکانیزم ماشه یا (snapback machanism) مدتی است که راهی برای تهدید ایران توسط دولت‌های غربی تبدیل شده است راهی که کشور‌های غربی به طرق مختلف و به دلایل مختلف از جمله جلوگیری از فعالیت‌های هسته‌ای ایران و کنار کشیدن از مذاکرات آن را مطرح می‌کنند.

کد خبر: ۱۲۹۰۷۲۲

جمعه - ۱۰ مرداد ۱۴۰۴ / August 01, 2025

گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو- مکانیزم ماشه یا (snapback machanism) مدتی است که راهی برای تهدید ایران توسط دولت‌های غربی تبدیل شده است راهی که کشور‌های غربی به طرق مختلف و به دلایل مختلف از جمله جلوگیری از فعالیت‌های هسته‌ای ایران و کنار کشیدن از مذاکرات آن را مطرح می‌کنند. سیاهچاله‌ای که یادگار برجام و توافق نافرجام ایران و اعضای ۵+۱ است، سیاهچاله‌ای که کشور‌های غربی هر دم به گونه‌ای آن را می‌سازند، گاه به بهانه لاکربی لیبی را زمین‌گیر می‌کنند و گاه به بهانه اقتصاد نوین حکومت یک کشور را فلج می‌کنند.

اما آیا این مکانیزم دست مایه‌ای برای کشور‌های غربی برای فلج کردن اقتصاد ایران است و آیا باید مانند لیبی دورانِ قذافی تسلیم تمام خواسته‌های غرب شویم تا بتوانیم از زیر فشار تحریم‌ها خارج شویم؟ آیا گشایش اقتصادی اتکای به غرب و سر سپردن به استعمار نوین آنهاست؟

پاسخ تمام این سوالات در شرق و ائتلاف‌های تازه تشکیل است، زیرا که تمام نگرانی‌ها بعد از فعال شدن مکانیزم ماشه راجب فشار اقتصادی و سیاسی بر کشور است، اما ائتلاف‌های تازه تشکیل در شرق زنگ خطری بر استعمار و قدرت ورزی غرب و آمریکا است

غافل از اینکه این اقدام متقابلا برای ایالات متحده دارای ضرر اقتصادی میباشد با توجه به اینکه چین از کشور‌های مهم تامین کننده فلزات صنعتی و مواد اولیه استراتژیک و تامین کننده ۳۵ درصد از تولیدات صنعتی جهان است و روسیه از مهمترین بازیگران حوزه انرژی و کود شیمیایی و غلات است بنابراین می‌توان گفت کشور‌های غربی وابستگی بسیار شدیدی به کشور‌های عضو بریکس دارند و به همین دلیل است که عضویت و فعالیت جدی در ائتلاف‌های نوظهوری، چون بریکس ضروری است و می‌تواند مقابله به مثلی در برابر تهدیدات دشمن علی‌الخصوص در باب مکانیزم ماشه باشد.