پشت پرده کمک‌های مالی؛ بریتانیا چگونه از ظرفیت جهانی فارغ‌التحصیلان برای توسعه دانشگاه‌ها بهره می‌برد؟

در سال ۲۰۲۳، بیش از ۱۵۵ میلیون پوند از طریق بنیاد‌های خیریه ثبت‌شده در بریتانیا برای حمایت از دانشگاه‌های خارج از کشور جمع‌آوری شد که نشان‌دهنده رشد چشمگیر کمک‌های مالی فارغ‌التحصیلان در یک دهه اخیر است.

کد خبر: ۱۲۹۱۸۱۴

دوشنبه - ۲۰ مرداد ۱۴۰۴ / August 11, 2025

به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو به نقل از یونیورسیتی ورلد نیوز؛ در حالی که بریتانیا همچنان با هویت پسابرگزیتی خود (خروج از اتحادیه اروپا) دست و پنجه نرم می‌کند، یکی از زمینه‌های «بریتانیای جهانی» به طور محکم تثبیت شده است: خیریه‌ها.

خیریه به عنوان یک فعالیت اقتصادی، به طور مشهور ردیابی آن دشوار است، اما یک نوع خاص از جریان‌های خیریه‌ای وجود دارد که به واقعیت بین‌المللی بریتانیا امروز اشاره می‌کند.

در سال ۲۰۲۳، بیش از ۱۵۵ میلیون پوند (۲۰۸ میلیون دلار آمریکا) از بریتانیا از طریق تراست‌های خیریه‌ای خاصی که توسط دانشگاه‌های خارج از کشور تأسیس شده بودند، منتقل شد که تقریباً چهار برابر مقدار جمع‌آوری‌شده در دهه گذشته است. در مجموع، در دهه گذشته تقریباً ۶۹۰ میلیون پوند از این طریق به این دانشگاه‌ها منتقل شده است.

در سال ۲۰۱۴، تراست‌های خیریه‌ای ثبت‌شده در بریتانیا که از دانشگاه‌های خارج از کشور حمایت می‌کردند، حدود ۴۰ میلیون پوند جمع‌آوری کردند. در دهه بعد، این مقدار چهار برابر شد. این رشد نشان می‌دهد که چگونه بریتانیا به طور آرام تبدیل به یک مرکز جهانی برای خیریه‌های فرامرزی شده است و چگونه اهدا‌های فارغ‌التحصیلان بین‌المللی به یک حوزه حرفه‌ای و سریعاً در حال رشد تبدیل شده‌اند.

آنچه که ابتدا یک تمرین نقشه‌برداری بود، به یک مطالعه بلندمدت در مورد نحوه تعامل دانشگاه‌های بین‌المللی با فارغ‌التحصیلان و شبکه‌های خیریه مستقر در بریتانیا تبدیل شده است. آنچه این داده‌ها به ما می‌گویند بیش از مجرد اعداد است. این موضوع به توسعه جمع‌آوری کمک‌های مالی دانشگاه‌ها و جهانی شدن ویژگی بریتانیا اشاره دارد.

بازگشت به جامعه

در حال حاضر، حدود ۱۰۰ تراست خیریه‌ای در بریتانیا فعالیت می‌کنند که از مؤسسات دست‌کم در ۲۱ کشور مختلف حمایت می‌کنند. حدود یک سوم آنها به مؤسسات ایالات متحده مربوط می‌شوند، در حالی که ۳۸ تراست به دانشگاه‌های کشور‌های مشترک‌المنافع مانند استرالیا، آفریقای جنوبی و کانادا مرتبط هستند.

این تراست‌ها به فارغ‌التحصیلانی که در بریتانیا زندگی می‌کنند این امکان را می‌دهند که به مؤسسات خود در خارج از کشور به صورت مالیاتی کمک کنند. بسیاری از این اهداکنندگان پیشینه بین‌المللی دارند و زندگی خود را در بریتانیا ساخته‌اند، اما همچنان وفاداری زیادی به مؤسساتی که آنها را پرورش داده‌اند دارند. اهدای کمک‌های مالی اغلب با این باور همراه است که آموزشی که دریافت کرده‌اند به آنها کمک کرده تا برای موفقیت آماده شوند و بازگشت به این مؤسسات، راهی برای ابراز این میراث است.

تراست‌های خیریه ثبت‌شده در بریتانیا یک مکانیزم مالیاتی کارآمد برای اهدای کمک‌های مالی فراهم می‌کنند و برای فارغ‌التحصیلان، نیکوکاران و بنیاد‌ها جذاب هستند. این تراست‌ها اطمینان می‌دهند که کمک‌های مالی به منظور‌های خیریه استفاده خواهند شد و به افراد دسترسی به کمک‌های مالیاتی مانند Gift Aid و سایر مزایای مالیاتی را فراهم می‌آورند.

علاوه بر این، اغلب این‌گونه است که بنیاد‌های بریتانیایی تنها به مؤسسات خیریه ثبت‌شده در بریتانیا کمک‌های مالی اعطا می‌کنند، که این موضوع این تراست‌ها را به یک جزء ضروری از زیرساخت جمع‌آوری کمک‌های مالی برای دانشگاه‌های غیر بریتانیایی تبدیل می‌کند.

تمام کمک‌های مالی از بریتانیا به دانشگاه‌های خارج از کشور از این ساختار‌ها عبور نمی‌کند. برخی اهداکنندگان، به‌ویژه بنیاد‌های بزرگ، ترجیح می‌دهند به طور مستقیم به مؤسسات خارج از کشور کمک کنند. در حالی که درآمد‌های دریافتی از تراست‌های مستقر در بریتانیا یک شاخص مهم از خیریه‌های دانشگاهی جهانی است، اما تصویر کاملی از جریان‌های خیریه ارائه نمی‌دهد.

این روند همچنین بخشی از یک پدیده جهانی وسیع‌تر است، اما شفافیت نظارتی، که یکی دیگر از ویژگی‌های بریتانیا است، به این معنی است که می‌توانیم این جریان‌های خیریه را به طریقی که در بسیاری از حوزه‌های قضایی دیگر امکان‌پذیر نیست، پیگیری کنیم.

داده‌ها چه می‌گویند؟

چند روند قابل توجه وجود دارد، اول، تعداد کمی از تراست‌ها اکنون به طور مداوم بیش از ۱ میلیون پوند در سال جمع‌آوری می‌کنند. اینها عمدتاً تراست‌های وابسته به مؤسسات بزرگ ایالات متحده هستند؛ ۵۵ ٪ (۳۷۵ میلیون پوند) از کمک‌ها به ایالات متحده رفته است که نشان‌دهنده پیچیدگی جمع‌آوری کمک‌های مالی بین‌المللی و تعامل با فارغ‌التحصیلان در دانشگاه‌های آنجاست.

سه دریافت‌کننده بزرگ در دهه گذشته دوستان بریتانیایی دانشگاه عبری اورشلیم، بنیاد دانشگاه پنسیلوانیا، و مرکز بولونیا دانشگاه جان هاپکینز با هم بیش از ۲۱۰ میلیون پوند جمع‌آوری کرده‌اند.

دوم، تراست‌های جدید به سرعت در حال جبران هستند. در پنج سال گذشته، مؤسساتی مانند دانشگاه ایالتی آریزونا، دانشگاه مدیریت لاهور و دانشگاه پرتراریا از تراست‌های خیریه ثبت‌شده بریتانیا که اخیراً تأسیس شده‌اند، بهره‌مند شده‌اند.

در حالی که ساختن دیدگاه و خطوط اهدای کمک زمان‌بر است، عملکرد نشان می‌دهد که ورودی‌های جدید دیگر از نظر ساختاری در موقعیت نامساعدی قرار ندارند. تراست‌هایی که از سال ۲۰۱۰ تأسیس شده‌اند، اکنون به طور متوسط تقریباً به اندازه تراست‌های قدیمی‌تر در دهه گذشته جمع‌آوری کرده‌اند. جهانی شدن پیشرفت دانشگاه‌ها اکنون به خوبی تثبیت شده است.

سوم، توزیع تراست‌ها در کشور‌های مختلف بازتاب‌دهنده روابط تاریخی عمیق است. ایالات متحده با ۳۰ تراست پیشرو است، پس از آن اسرائیل و آفریقای جنوبی و سپس استرالیا قرار دارند. این الگو با جریان‌های دانشجویی، محققان و متخصصان و تحرک آموزشی که پشتوانه اهدای کمک‌های فارغ‌التحصیلان جهانی است، همخوانی دارد.

مدل تراست خیریه‌ای خود جدید نیست. موسسه ویسمان، یک موسسه تحقیقاتی به جای یک دانشگاه، اولین تراست خیریه بریتانیا را در سال ۱۹۵۰ تأسیس کرد، که پس از آن دانشگاه ویتواترسراند در سال ۱۹۵۵ و دانشگاه بارایلان در سال ۱۹۵۷ این روند را ادامه دادند. این تراست‌های دیرینه نشان می‌دهند که برخی مؤسسات برای نسل‌ها به پرورش اهدای کمک‌های مالی مستقر در بریتانیا پرداخته‌اند.

این روند‌ها همچنین به عنوان نقطه‌ای مقابل وضعیت سیاسی دهه گذشته عمل می‌کنند. در زمانی که همکاری‌های فرامرزی تحت فشار قرار گرفته‌اند و دانشگاه‌ها تحت انتقاد‌های پوپولیستی بوده‌اند، فارغ‌التحصیلان بین‌المللی همچنان به اهدای کمک‌های مالی ادامه داده‌اند. اهدای آنها در مواجهه با شعار‌های ملی‌گرایانه کاهش نیافته است، بلکه رشد کرده است. این نشان‌دهنده وفاداری مدنی و نهادی است که فراتر از مرز‌ها و سیاست‌ها ادامه می‌یابد.

بریتانیا، به‌ویژه لندن، یکی از معتبرترین خانه‌های فعالیت‌های خیریه در جهان است. آیا این روند ادامه خواهد یافت هنوز مشخص نیست، اما این تراست‌های خیریه داستان یک ملت را روایت می‌کنند که مردم را از سرتاسر جهان جذب کرده است، بسیاری از آنها به مؤسساتی که آنها را پرورش داده‌اند وفادار مانده‌اند، حتی پس از اینکه هزاران مایل دورتر رفته‌اند.

پل‌هایی از گذشته به آینده

برای حرفه‌ای‌ها و سیاست‌گذاران، این داده‌ها امیدوارکننده است. این داده‌ها ارزش روابط بلندمدت فارغ‌التحصیلان، سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های توسعه بین‌المللی و نیاز به درک این نکته را تأیید می‌کند که اهداکنندگان امروز زندگی‌های جهانی دارند و انتظار دارند که مطابق با آن اهدای کمک کنند.

از این منظر، باید تشخیص دهیم که تراست‌های خیریه مستقر در بریتانیا برای دانشگاه‌های خارج از کشور تنها ابزار‌های مالی نیستند. آنها به عنوان پل‌های مهم بین افراد و مؤسسات، کشور‌ها و فرهنگ‌ها، تجربیات آموزشی گذشته و تأثیرات جهانی آینده عمل می‌کنند.