در چهارمین گردهمایی مدیران شرکت‌های عضو پارک فناوری‌های نرم و صنایع فرهنگی تاکید شد

همدلی و شبکه‌سازی، راز موفقیتِ زیست‌بوم فناوری در شرایط سخت

چهارمین گردهمایی شرکت‌های پارک ملی علوم و فناوری‌های نرم و صنایع فرهنگی جهاددانشگاهی برگزار شد.

کد خبر: ۱۲۹۲۱۵۱

سه‌شنبه - ۱۴ مرداد ۱۴۰۴ / August 05, 2025

به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری دانشجو، در چهارمین گردهمایی شرکت‌های پارک ملی علوم و فناوری‌های نرم و صنایع فرهنگی جهاددانشگاهی که با حضور دکتر صابر فرزام، معاون سازمان تجاری سازی جهاددانشگاهی، دکتر محمدحسین ایمانی خوشخو، رئیس و معاونان پارک و مدیران شرک ت‌های دانش‌بنیان، خلاق و واحد‌های فناور عضو این پارک در مرکز همایش‌های بین المللی دانشگاه علم و فرهنگ برگزار شد، بر همدلی و شبکه‌سازی شرکت‌ها و فعالان زیست‌بوم فناوری به عنوان راز موفقیت در شرایط سخت و بحران تاکید شد.

صنایع فرهنگی، سوپاپ اطمینان بحران‌ها و روز‌های سخت

دکتر محمدحسین ایمانی خوشخو، رئیس پارک ملی علوم و فناوری‌های نرم و صنایع فرهنگی، در این گردهمایی با اشاره به تجربه‌ی چهل‌ساله خود در حوزه فرهنگ، بر نقش حیاتی و آرام‌بخش فرهنگ در شرایط بحرانی کشور تأکید کرد.

رئیس پارک صنایع فرهنگی با تاکید بر اینکه تجربه نشان داده فرهنگ در بسیاری از مواقع، نقش یک سوپاپ اطمینان برای بحران‌ها را ایفا می‌کند، افزود: در زمان بحران، شرکتی برای کودکان بازی تولید کرده بود که موجب آرامش آنها شد. در جریان جنگ ۱۲ روزه اخیر، بخش گردشگری به داد بحران در کشور رسید. اگر سفر نبود، مردم با بحران‌های روحی عمیق‌تری روبه‌رو می‌شدند. انسان با امید زنده است و ما باید دست در دست هم، به یکدیگر انرژی بدهیم.

پارک صنایع فرهنگی، نقطه‌ای برای همدلی و خدمت

ایمانی خوشخو ادامه داد: در شرایط سخت، انسان‌ها به یکدیگر پناه می‌برند و یکدیگر را در آغوش می‌گیرند. امروز نیز زمان آن است که در کنار هم باشیم و خدمت کنیم. ما پارک علوم و فناوری‌های نرم و صنایع فرهنگی را تأسیس کردیم تا دوستان و فعالان این حوزه بتوانند زیر نور این چراغ، فعالیتی مؤثر و خلاقانه داشته باشند.

وی با اشاره به توسعه فعالیت‌های پارک گفت: در جلسه اخیر شورای فناوری پارک، ۱۳ شرکت جدید به عضویت پارک درآمدند. همچنین با یکپارچه‌سازی مدیریت پارک و دانشگاه علم و فرهنگ، امکان استفاده از ظرفیت‌های این دانشگاه فراهم شده است. دانشگاه علم و فرهنگ با بیش از ۱۰ هزار دانشجو، امروز روی پای خود ایستاده است و همکاری متقابل میان دانشگاه و پارک می‌تواند منشأ خیر باشد.

وی در پایان سخنانش با قدردانی از همراهی مردم و حمایت‌های دولتی افزود: مردم خوب ما همواره شایستگی خود را ثابت کرده‌اند. امیدوارم قدردان آنها باشیم. دولت نیز در دوره‌های سخت، به کمک مردم آمد و ما پیگیر هستیم که از پارک نیز حمایت کند. در کنار یکدیگر می‌توانیم حرفی نو، ایده‌ای نو و محصولی نو به جامعه ارائه دهیم.

جهاد دانشگاهی پایبند به خدمت‌رسانی به نظام است

در ادامه این گردهمایی دکتر حمید صابر فرزام، رئیس سازمان تجاری‌سازی فناوری و اقتصاد دانش‌بنیان جهاددانشگاهی، گفت: مراکز رشد و نوآوری که تحت نظر جهاد دانشگاهی فعالیت می‌کنند، برخلاف تصور عمومی که گمان می‌رود بودجه کامل دریافت می‌کنند، روی پای خود هستند و بودجه کل جهاد دانشگاهی کمتر از یک پنجم هزینه‌های آن است و مابقی هزینه‌ها توسط خود مجموعه تأمین می‌شود.

وی با تاکید بر اینکه جهاد دانشگاهی یک مجموعه اقتصادی دانش‌بنیان است که صددرصد در خدمت نظام قرار دارد، افزود: همکاران ما بر اساس حس مسئولیت و تکلیف ملی، به تأسیس سه پارک و مراکز رشد اقدام کرده‌اند. در این پارک نیز دکتر ایمانی خوشخو به وضعیت نامناسب صنایع فرهنگی در کشور پی برده و با تاسیس این پارک حمایت‌های خیلی خوبی در کمک به صنایع فرهنگی انجام داده است.

صابر فرزام مهم‌ترین مسأله در اقتصاد فرهنگ را کمبود بودجه عنوان کرد و گفت: ورود سرمایه‌های مردمی به حوزه تولیدات فرهنگی ایده‌ای خوب است، اما متأسفانه اجرای آن با مانع مواجه می‌شود. برای مثال، توکنایز کردن محصولات فرهنگی نیازمند مجوز‌های مکرر است و علاوه بر مرحله اولیه، در طول مسیر نیز باید مجوز‌های متعدد دریافت شود. هرگونه تصمیم‌گیری در بازار توسط نهاد‌های دولتی انجام می‌شود که خود مانعی برای ایده‌های نوپا است.

همدلی و شبکه‌سازی، ستون موفقیت زیست‌بوم فرهنگی و فناورانه

دکتر ابراهیم نبیونی، معاون فناوری پارک ملی علوم و فناوری‌های نرم و صنایع فرهنگی، در این گردهمایی با اشاره به شرایط خاص یک سال گذشته، بر اهمیت همدلی، ارتباط میان فعالان و نقش شبکه‌سازی در رشد زیست‌بوم فرهنگی و فناورانه کشور تأکید کرد.

وی گفت: امروز حال‌وهوایی شبیه دوران کرونا داریم؛ شرایطی که همه ما را درگیر کرده، و دیگر می‌توانیم زمان‌ها را به «قبل از جنگ» و «بعد از جنگ» تقسیم کنیم. در چنین فضایی، شاید نخستین کاری که باید بکنیم این است که بیشتر به فکر هم باشیم، حال یکدیگر را بپرسیم، و اگر کسی مشکلی دارد، برای حل آن کمک کنیم.