مقایسه توان رزمی و مشخصات فنی اف-۱۶ با میگ-۲۹، کدام جنگنده برتر است؟

شوروی جنگنده MiG-۲۹ را برای مقابله با موفقیت F-۱۶ آمریکایی توسط میکویان-گورویچ ساخت؛ یک جنگنده ترسناک نسل چهارم با قابلیت‌های دوگانه برای حملات هوایی و زمینی و این هواپیما که توسط ناتو Fulcrum نام‌گذاری شد.

کد خبر: ۱۲۹۵۰۷۳

جمعه - ۲۴ مرداد ۱۴۰۴ / August 15, 2025

به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، در زمان رونمایی، F-۱۶ پیشرفته‌ترین جنگنده موجود در بازار بود که فناوری‌های بیشتری را در قالبی کوچک‌تر جای داده بود تا چابکی بالاتری داشته باشد. این جت با استفاده از موتور توربوفن Pratt & Whitney F-۱۰۰ یا General Electric F۱۱۰ می‌تواند به سرعت ماخ ۲ (حدود ۲٬۴۱۴ کیلومتر بر ساعت) برسد، ۱۲٬۲۴۷ کیلوگرم نیروی رانش تولید کند و تا سقف پرواز کمی بیش از ۱۵٬۲۴۰ متر اوج بگیرد.

MiG-۲۹، اما کمی بزرگ‌تر از رقیب آمریکایی خود است. با طولی نزدیک به ۱۷.۳۷ متر و دهانه بال ۱۱.۴۳ متر، جنگنده روسی حدود ۲٬۲۶۸ کیلوگرم سنگین‌تر از F-۱۶ است. با این حال، در این بدنه بزرگ‌تر، MiG-۲۹ نیروی رانش و سرعت بیشتری نسبت به فالکون ارائه می‌دهد و با دو موتور توربوفن Isotov RD-۳۳ به سرعت ماخ ۲.۳ (حدود ۲٬۸۳۷ کیلومتر بر ساعت) می‌رسد و بیش از ۲۵ درصد نیروی رانش بیشتری نسبت به رقیب آمریکایی خود تولید می‌کند. این توان اضافه به MiG-۲۹ اجازه می‌دهد به ارتفاعات بالاتری تا نزدیک ۱۸٬۲۸۸ متر صعود کند.

با وجود عقب‌ماندن از MiG-۲۹ در سرعت و قدرت، F-۱۶ از همان ابتدای طراحی یک برتری متمایز نسبت به رقیب روسی داشت: مانورپذیری. این جنگنده از همان ابتدا از سیستم پیشرفته پرواز با سیم استفاده می‌کرد. سیستمی که در آن کابل‌های مکانیکی با سیم‌های الکتریکی جایگزین می‌شوند تا فرمان‌های خلبان سریع‌تر و دقیق‌تر منتقل شوند و همین امر کنترل بیشتری در نبرد‌های با شتاب گرانشی بالا به خلبان می‌داد. در مقابل، MiG-۲۹ با سیستم کنترل پرواز هیدرولیکی سنتی طراحی شده بود، که بعد‌ها اصلاح شد. یکی دیگر از ضعف‌هایی که بعداً در جنگنده روسی برطرف شد، استفاده از آلیاژ آلومینیوم به‌جای مواد کامپوزیت در بدنه بود.

از نظر تسلیحات، هر دو جنگنده به شکلی مشابهی تجهیز شده‌اند. MiG-۲۹ Fulcrum به شش موشک هوابه‌هوا و یک توپ خودکار تک‌لول ۳۰ میلی‌متری GSh-۳۰۱ مسلح است. در همین حال، F-۱۶ نیز شش موشک هوابه‌هوا را برای نبرد هوایی همراه دارد و علاوه بر آن یک توپ چندلول ۲۰ میلی‌متری M-۶۱A۱ با ۵۰۰ گلوله در اختیار دارد. هر دو جنگنده چندمنظوره بوده و توانایی حمل محموله‌های سنگین را دارند. به‌عنوان مثال، F-۱۶ می‌تواند تا دو بمب ۹۰۷ کیلوگرمی حمل کند، در حالی که MiG-۲۹ قادر به پشتیبانی از بمب‌ها و راکت‌های ۵۷ میلی‌متری، ۸۰ میلی‌متری و ۲۴۰ میلی‌متری است. علاوه بر تسلیحات معمول، هر دو جنگنده توانایی حمل کلاهک هسته‌ای را نیز دارند.

تا به امروز، این دو جنگنده همچنان بخش جدایی‌ناپذیری از ناوگان‌های نیروی هوایی جهان هستند. با بیش از ۴٬۵۰۰ فروند F-۱۶ که در اختیار ۲۵ ارتش قرار دارد. در همین حال، MiG-۲۹ Fulcrum نیز همچنان توسط ده‌ها کشور از جمله لهستان، هند، ایران و اوکراین به کار گرفته می‌شود.