همچنان اعوج، همچنان طلبکار؛ بیانیه دفتر تحکیم وحدت در پی بیانیه جبهه اصلاحات

دفتر تحکیم وحدت در پی بیانیه جبهه اصلاحات بیانیه صادرکرد.

کد خبر: ۱۲۹۷۱۳۳

پنجشنبه - ۳۰ مرداد ۱۴۰۴ / August 21, 2025

به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، دفتر تحکیم وحدت در پی بیانیه جبهه اصلاحات بیانیه صادر کرد که به شرح زیر است:

بسمه تعالی

وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ لَا تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ قَالُوا إِنَّمَا نَحْنُ مُصْلِحُونَ

چون به آنان گویند: در زمین فساد نکنید، می گویند: فقط ما اصلاح گریم! (بقره/11)

اقتدار عزت‌مندانه‌ی جمهوری اسلامی ایران مقابل اسرائیل و جنایتکاران تاریخ در طول 12 روز، امنیت ملی را واضح‌تر از همیشه عیان کرد و اعتماد ملی را بالا برد، کام ملت ایران و امت مقاومت را شیرین کرد، قدرت نظامی نیروهای مسلح کشور را حتی در مقابل نابینایان غرب‌گرا نمایان کرد اما جماعت اصلاحات را از توهم چند دهه‌ایشان بیرون نیاورد. جماعتی که همواره با نگاه اعوج و لحن طلبکار پیش آمده، گذشته‌ی تلخش را با جنجال رسانه‌ای کمرنگ کرده‌، بر طبل آشتی نمایشی کوبیده تا بتواند به قله‌ای که کدخدا برایشان مجسم کرده‌اند دست یابند، غافل از اینکه امروز سرابِ غرب پیشِ چشم مردم روشن‌تر از همیشه است.

اتحادیه‌ی دفتر تحکیم وحدت پیرو تکرار مکررات جبهه اصلاحا‌ت‌ و تحمیل مسیرهای واهی برای آینده‌ی کشور، نکاتی را طرح می‌کند:

1. کدام مردم؟

مشخص نیست منظور اصلاحات از مردم کیست که شادی و همبستگی ایرانیان از پیروزی درجنگ و استقلال ملی را نمی‌بیند اما در عوض خواهان ترمیم چهره‌ی مطرودین ایران است. مطرودینی که بعضا آنچنان مورد حمایت کدخدا قرار گرفتند که جرات کردند بر انتخابات ملی خدشه وارد سازند و وقیحانه نتیجه‌ی آن را نپذیرند اما نهایتا توسط مردمی که برای برای اصلاحات نادیدنی‌ست به ورطه‌ی فراموشی سپرده شدند؛ مطرودی که طلب محبوبیت از مسیرِ مضحکِ گفتگوی تمدن‌ها می‌کرد و عاقبت لقبِ محور شرارت برای ملت خود به ارمغان آورد. بماند که مجموعه‌ی مطرودین ملت و محبوبین اصلاحات در موقف‌هایی اختلافات جدی داشتند که حتی به شدت به رسانه‌ها کشیده می‌شد، حالا با چه رویی نسخه‌ی آشتی ملی را پیش می‌کشند و حتی قابلیت اجرا هم می‌بینند؟ متفکران اصلاحات همواره مردم را طبقه‌ی متوسط و بالادستان اقتصادی تلقی کرده‌اند و هیچ‌گاه شاهد جلب رضایت قشر محروم جامعه از سوی ایشان نبوده‌ایم. در این مقطع وظیفه‌ی خود را یادآوری کلام امام خمینی(ره) در باب محرومین می‌دانیم: فراموش نکنیم که همین مردم، پابرهنه‌ها، طبقات ضعیف و کسانی که در معیارهای مادی جوامع چیزی به حساب نمی‌آیند، صاحبان اصلی کشورند و پیروزی‌های این انقلاب و عزت این کشور به خاطر فداکاری‌های آن‌ها بوده است.

2. اصلاحاتِ همیشه حاکم

علی رغم انتقاد همیشگیِ این جناح در مورد انتخابات، همواره در مهم‌ترین مناصب حکومتی حضور داشته‌اند و کشور از مواهب نسخه‌های کارشناسی‌شده‌ی ایشان بهره‌مند شده است. در نگاه کارشناسان ایشان ریشه‌ی حل مشکلات در همه‌ی زمینه‌ها، در نسخه‌های برآمده از غرب است. مذاکرات همواره به طرق گوناگون در جریان بوده و از مجلس ششم به این سو در طی 22 سال، امتیازدهی بی‌ثمر ایران ادامه داشته و حتی آب خوردن و واکسن هم به مذاکرات گره خورده است. گستاخی تا جایی ادامه دارد که با وجود عقب ماندن کشور از صنعت هسته‌ای و نمود یافتن خلا آن در ناترازی برق و آب شیرین، بازهم شاهد هستیم که عزیزان درخواست تعلیق داوطلبانه‌ی فعالیت‌های هسته‌ای ایران و احتمالا در گام بعدی تعلیق فعالیت‌های موشکی ایران با عنوان فریب‌دهنده‌ی عادی‌سازی دارند. آیا تعامل در ائتلاف‌های جدید منطقه که فارغ از فرنگ و ینگه دنیا تعریف شده، معنا نمیابد و صرفا با مللِ غربی ممکن است؟ و در مواجهه با این ملل خاص نیز همواره دو گزینه‌ی جنگ و مذاکره وجود داشته و راه سومی نیست؟

3. جنایت، غایتِ غرب

گویا این گروه هرگز نتوانسته کشور را بدون وابستگی به غرب تجسم کند و مانند کودکی که دور از مادر خود احساس ناامنی می‌کند‌، به دامان غرب پناه می‎‌برد. در نگاه این ایشان، امریکا به عنوان قله‌ی آمال غرب، اگر سرداران نامدار و دانشمندان شریف ما را شهید کند، اگر مردم عادی ایران را بمباران کند، کشورِی عادی‌ست و ما غیر عادی هستیم و باید به ترک تخاصم خارجی دعوت شویم. نسبت دادن عبارت متخاصم به جمهوری اسلامی ایران نهایت کوته‌نظری و کج‌اندیشی‌ست چرا که تاریخ گواه است که ما هیچ‌گاه نه شروع‌کننده‌ی تخاصم بوده‌ایم و نه فراخواننده‌ی آن. تخاصم از سوی تفکری فراهم می‌آید که ادبیات سراسر ناامیدی و رعب‌انگیز را در تخاطب با مردم شریف ایران به کار می‌بندد.جالب است که لفظ دشمن و متخاصم هیچگاه از سوی این جریان برای جنایتکاران حقیقی به کار برده نمی‌شود و حتی فاجعه‌ی انسانی غزه در نگاه اعوج ایشان کم‌پیداست.

اتحادیه‌ی دفتر تحکیم وحدت ضمن اعلام انزجار خود از این بیانیه، تاکید می‌کند تنها مسیر پیشرفت و اقتدار ایرانِ سرافراز، اتکا به توان داخلی، پشتوانه‌ی مردمی و پیروی از الگوهای سیاست‌ورزی مستقل از غرب است.

وَلَا تَهِنُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ

و [در انجام فرمان‌های حق و در جهاد با دشمن] سستی نکنید و [از پیش‌آمدها و حوادث و سختی‌هایی که به شما می‌رسد] اندوهگین مشوید که شما اگر مؤمن باشید، برترید. (آل عمران/139)