نامه انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه امیرکبیر به دبیر شورای عالی امنیت ملی

امنیت ملی در گرو انسجام داخلی، اقتدار معنوی و صیانت از هویت انقلابی ملت است

بیانیه جبهه اصلاحات صرفاً یک متن حزبی و جناحی نیست؛ بلکه اعلان جنگ نرم و علنی با مبانی انقلاب اسلامی است. وقتی عده‌ای در داخل کشور چنین بی‌پرده زبان دشمن را تکرار می‌کنند. امنیت ملی، قبل از هر چیز، یعنی مصون نگه داشتن بنیان‌های فکری، اعتقادی و هویتی انقلاب؛ و امروز این بنیان‌ها دقیقاً از سوی مدعیان اصلاح‌طلبی نشانه گرفته شده است.

کد خبر: ۱۲۹۸۴۱۵

سه‌شنبه - ۰۴ شهريور ۱۴۰۴ / August 26, 2025

به گزارش خبرنگار دانشگاه خبرگزاری دانشجو، انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه امیرکبیر نامه‌ای در پی بیانیه «آشتی ملی» جبهه اصلاحات خطاب به دبیر شورای عالی امنیت ملی منتشر کرد. متن نامه به شرح زیر است:

بسم الله الرحمن الرحیم

جناب آقای علی لاریجانی

دبیر محترم شورای عالی امنیت ملی

سلام علیکم

مدتی است که جریانی موسوم به جبهه اصلاحات، با وقاحتی بی‌سابقه، پرده از نیت‌های دیرینه خود برداشته و در بیانیه‌ای سراسر خیانت و انحطاط، سخن از تغییر پارادایم جمهوری اسلامی، بازگشت به میز مذاکره با آمریکای عهدشکن، و تعلیق داوطلبانه غنی‌سازی به میان آورده است. این ادبیات چیزی جز بازنشر همان خواسته‌های رسانه‌های غربی و اتاق‌های فکر صهیونیستی نیست. گویی این جریان سال‌هاست مأموریت یافته است تا اراده ملت ایران را تضعیف و ستون‌های استقلال ملی را لرزان سازد.

این بیانیه، صرفاً یک متن حزبی و جناحی نیست؛ بلکه اعلان جنگ نرم و علنی با مبانی انقلاب اسلامی است. وقتی عده‌ای در داخل کشور چنین بی‌پرده زبان دشمن را تکرار می‌کنند، آیا امنیت ملی تنها با پاسداری از مرز‌های جغرافیایی معنا دارد؟ خیر. امنیت ملی، قبل از هر چیز، یعنی مصون نگه داشتن بنیان‌های فکری، اعتقادی و هویتی انقلاب؛ و امروز این بنیان‌ها دقیقاً از سوی مدعیان اصلاح‌طلبی نشانه گرفته شده است.

ملت ایران هنوز از یاد نبرده است که چگونه حسن روحانی با لبخند‌های فریبنده و شعار‌های پر زرق و برق، کشور را در مرداب برجام فرو برد. او با وعده چرخیدن همزمان چرخ سانتریفیوژ و معیشت، دستاورد‌های عظیم ملت را معطل کرد و اقتصاد کشور را به وعده‌های سراب‌آلود غرب گره زد. سال‌ها خون دل خوردیم تا روشن شود نتیجه این سیاست وادادگی چه بود: نه تحریم‌ها لغو شد، نه معیشت مردم بهبود یافت، و نه عزت ملی حفظ شد. در عوض، دشمن گستاخ‌تر شد، تحریم‌ها شدیدتر شد، و مردم بار سنگین‌تر محرومیت‌ها را به دوش کشیدند. اکنون همان فرد، با کمال وقاحت، از تغییر پارادایم سخن می‌گوید؛ گویی ملت ایران حافظه تاریخی ندارد.

محمدجواد ظریف، که روزگاری با ساده‌اندیشی در میدان دیپلماسی، خود را به آلت دست دشمن بدل کرد، امروز در مقام نظریه‌پرداز ظاهر شده و با جسارت تمام مدعی تغییر مسیر انقلاب است. او همان کسی است که جمله ننگین "امضای کری تضمین است" را بر زبان آورد و عزت ملت را در کف خیابان‌های وین و لوزان به بهای چند لبخند فروخت. حال همین شخص، که خود مسئول مستقیم یکی از بزرگ‌ترین خسارت‌های ملی است، امروز طلبکار نظام شده و انقلاب را متهم می‌کند. این وقاحت جز بازتولید نقش ابوموسی اشعری در تاریخ اسلام نیست؛ مردی که با بی‌بصیرتی و ساده‌لوحی، امت امیرالمومنین (ع) را گرفتار خسارت کرد، و امروز ظریف همان خیانت را در قالب الفاظ دیپلماتیک تکرار می‌کند.

جبهه اصلاحات نیز بار دیگر نشان داد که هیچ التزامی به اسلام، انقلاب و استقلال این سرزمین ندارد. آنان سال‌هاست که در بزنگاه‌های حساس، نه‌تنها باری از دوش ملت برنداشته‌اند، بلکه همواره به‌عنوان پیاده‌نظام دشمن در داخل کشور عمل کرده‌اند. از فتنه ۷۸ تا فتنه ۸۸، از ترویج لیبرالیسم فرهنگی تا خیانت‌های اقتصادی، همواره کارنامه‌ای سیاه از وابستگی و دلبستگی به غرب داشته‌اند. امروز نیز با بیانیه اخیر خود، بی‌پرده نقاب از چهره برداشته و همان خواسته‌ای را فریاد می‌زنند که دشمنان بیرونی سال‌هاست در پی آن هستند: تضعیف مقاومت، عقب‌نشینی از آرمان‌ها و تسلیم در برابر نظام سلطه. آسیب‌ها، خطرات و پیامد‌های این بیانیه‌ی ساختارشکنانه پیش‌تر به‌طور دقیق در بیانیه‌ی رسمی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی امیرکبیر در خبرگزاری‌ها منتشر شد و لینک آن در پیوست نامه نیز خواهد آمد و برای جنابعالی و افکار عمومی قابل مشاهده است. تکرار این نکات در این نامه صرفاً به‌منظور تأکید بر لزوم اقدام عاجل شما به عنوان دبیر شعام صورت می‌گیرد.

آقای لاریجانی! شما امروز در جایگاهی نشسته‌اید که نامش شورای عالی امنیت ملی است. امنیت ملی علاوه بر اینکه در گروی موشک و سپر دفاعی است؛ در گرو انسجام داخلی، اقتدار معنوی و صیانت از هویت انقلابی این ملت نیز هست. اگر عده‌ای در داخل کشور با بیانیه‌ها و سخنان وقیح، امنیت روانی ملت را هدف گرفته‌اند، این وظیفه شماست که در مقام دبیر شورای عالی امنیت ملی، پاسخی صریح و کوبنده به آنان بدهید. سکوت شما نه‌تنها معنایی جز کوتاهی در مسئولیت ندارد، بلکه به حساب تساهل و تسامح نوشته خواهد شد.