انجمن اسلامي دانشجويان دانشگاه شيراز:

تسخير لانه جاسوسي آمريکا پوزه امپرياليسم جهاني را به خاک مذلت کشاند

انجمن اسلامي دانشجويان دانشگاه شيراز با صدور بيانيه‌اي به مناسبت سالروز حماسه 13 آبان اعلام كرد: تسخير لانه جاسوسي آمريکا پوزه امپرياليسم جهاني را به خاک مذلت کشاند.

کد خبر: ۱۲۹۹۹

شنبه - ۱۱ آبان ۱۳۸۷ / November 01, 2008

به گزارش خبرنگار سياسي «شبكه خبر دانشجو»، در بيانيه انجمن اسلامي دانشجويان شيراز آمده است: 50 سال استعمار، 50 سال سکوت مرگبار، 50 سال مرگ نظريه ها و قوانين روابط بين الملل، 50 سال مرگ حقوق بشر، مشروعيت تجاوز و وحشي گري، مشروعيت هتک فرهنگ و استقلال، 50 سال بي تفاوتي جهان؛ آنچه که براي جهان اول مهم بود، تزريق سرمايه هاي جهان سوم به کالبد بي روح اقتصاد غرب بود.

در ادامه اين بيانيه با اشاره به تاريخ جنبش دانشجويي در ايران نوشته شده است: 10 ارديبهشت 42 دانشجويان، بخصوص اعضاي انجمن اسلامي دانشجويان دانشگاه تهران به ديدار امام خميني (ره) رفته و با وي ديدار کردند؛ با دستگيري امام در 14 خرداد 42، دانشجويان دانشگاه تهران به سرعت واکنش نشان دادند و با سخنراني و تشويق ديگران، به راهپيمايي و تظاهرات در محوطه دانشگاه پرداختند؛ در اين دوره پيوند دانشجويان و بازاريان متعهد و انقلابي به ايجاد موج عظيم جنبش هاي اجتماعي با مبناي ديني عليه استبداد وابسته به ليبراليسم خشن جهاني انجاميد.

نويسندگان اين بيانيه با بيان اينكه دانشجويان انقلابي هنوز خاطره سال هاي استعمار سياه آمريکا در قالب انقلاب سفيد شاه را در ياد داشتند، تاكيد كرده اند: خون هاي به ناحق ريخته 16 آذر را به ياد داشتند و در تاريخ خوانده بودند که غرب و استعمار چه بر سر انقلاب ها و انقلابيون آورده است؛ سفارت آمريکا مي خواست صفحات سياه تاريخ را پيش روي ملت ايران باز نگه دارد و سرنوشت انقلاب ايران را به ديگر انقلاب هاي مادي پيوند بزند، اينک جهان به قانون گرايي و قانون مندي رسيده بود، در شرايطي که هيچ قانون و قاعده اي بر سر راه اقدامات ضد انساني و ضد انقلابي آمريکا ايجاد نمي شد.

انجمن اسلامي دانشجويان دانشگاه شيراز با تاكيد بر اينكه تسخير لانه جاسوسي آمريکا امري بود که پوزه امپرياليسم جهاني را به خاک مذلت کشاند، مي نويسد: نکته جالب توجه اين است که در تاريخ جنبش هاي دانشجويي تنها جنبش دانشجويي ايران بود که توانست به انقلاب منجر شود و بدين خاطر بود که دانشجويان اين انقلاب را متعلق به خود دانسته و سعي در حفظ آن داشتند.

در ادامه اين بيانيه آمده است: آنچه که امروز بعد از گذشت حدود 30 سال از حماسه 13 آبان 58 با عنوان نقد و بررسي اين حرکت مطرح است در چند مورد خلاصه مي شود؛ عده اي اين حرکت را يک حرکت احساسي و به دور از عرف و قوانين بين المللي مي دانند که در ميان آنها تعدادي از انقلابيون پشيمان که يادآور پشيماني برخي رهبران جنبش دانشجويي فرانسه دهه 60 است، ديده مي شود، عده اي ديگر با توجه به اينکه در آن زمان هنوز دولت مقتدر در ايران شکل نگرفته بود و مخالفان جهاني زيادي داشت و از طرفي ديگر بايد هر حرکتي را در چارچوب زماني خود نقد وبررسي کرد، کماکان از آن حرکت انقلابي دفاع مي کنند و آن اقدام را در آن شرايط حاکم بر جهان تاييد مي کنند.

اين تشكل دانشجويي با بيان اينكه براي ما جاي تعجب است کساني که اين حرکت را يک حرکت ضد عرف بين المللي مي دانند، نسبت به سکوت همين نهاد ها و ناکارآمدي قوانين بين الملل در محکوميت و ممنوعيت دخالت هاي 50 ساله انگلستان و مخصوصا آمريکا در امور ايران اسلامي هيچ گونه موضعي نمي گيرند، نوشته است: البته اتفاقات رخ داده بعد از تسخير لانه جاسوسي همچون اسناد بدست آمده از همکاري گروهک ها و افرادي در بدنه نظام به قصد براندازي تا تحرکات بعدي گروه هاي مخالف، عليه نظام و جنگ 8 ساله عليه ايران تاييد کننده اقدامات فاتحان است.

در ادامه اين بيانيه آمده است: باز هم در طول 8 سال دفاع مقدس شاهد سکوت مرگبار نهادهاي بين المللي و ناکارآمدي قوانين و عرف ها! در احقاق حقوق ملت ايران بوده ايم؛ سوال ما از آقايان مخالف اين حرکت و طرفداران عرف بين الملل اين است در صورتي که خداي ناکرده انقلاب ما را سرنگون مي کردند، کدام نهاد و قانوني مي توانست در مقابل کودتاگران و حاميان جهاني آنها مقابله کند؟ در نظم نوين جهاني اولويت با کيست و چيست؟ آيا قوانين و عرف ها در همه شرايط کارآمد بوده اند، کارآمدي در چه مسير و به نفع چه کساني؟ آيا امروز حق وتو در جهت احقاق حقوق ملت ها بدون تقسيم بندي و تبعيض عمل مي کند؟

در پايان اين بيانيه با اشاره اينكه بهتر است به اندازه اي که سعي در محکوميت و زير سوال بردن حرکت مسالمت آميز و آرام فاتحان انقلابي داريم، به محکوميت کساني بپردازيم که 50 سال به ريش تمام نهادها، سازمان ها و بند بند بيانيه حقوق بشر خنديدند، آمده است: تسخير لانه جاسوسي حرکتي آرام و بدون خشونت بود، با حمله به سفارت ايران در انگلستان در اوايل انقلاب توسط گروه هاي تروريستي که با شهادت برخي کارکنان سفارت منجر شد به هيچ وجه قابل مقايسه نيست؛ حرکت اول مورد توجه مطبوعات و نهادها و عرف! بود و دومي با سانسور خبري و سکوت مرگبار نهادها و ناکارآمدي قوانين همراه بود؛ راستي از حمله وحشيانه به سفارت ايران در انگلستان چه مي دانيد؟/انتهاي پيام/