نگاهی به عجیب ترین ماشین پلیس های جهان/ از پرسرعت ترین خودرو ها تا کوچک ترین خودروها در خدمت نیروی پلیس

از خیابان‌های لوکس دبی تا کوچه‌های تنگ منهتن؛ نیروهای پلیس در سراسر جهان با کنار گذاشتن خودروهای گشت‌زنی سنتی، به مجموعه ای از عجیب‌ترین ماشین‌ها روی آورده‌اند. در حالی که یک بوگاتی ویرون با حداکثر سرعت ۴۰۰ کیلومتر بر ساعت نماد پلیس دبی است، یک Smart ForTwo کوچک در نیویورک وظیفه گشت‌زنی شهری را بر عهده دارد؛ پدیده‌ای که نشان می‌دهد اجرای قانون در دنیای مدرن نیازمند ابزارهایی انعطاف پذیر است.

کد خبر: ۱۳۰۰۱۶۵

يکشنبه - ۳۰ شهريور ۱۴۰۴ / September 21, 2025

به گزارش خبرنگار دانش و فناوری دانشگاه خبرگزاری دانشجو، ناوگان پلیس در اذهان عمومی معمولاً با سدان‌های تقویت‌شده و شاسی‌بلندهای بادوام گره خورده است؛ خودروهایی که برای تعادل میان عملکرد، استقامت و هزینه طراحی شده‌اند.

اما در گوشه و کنار جهان، نیروهای پلیسی وجود دارند که این سنت را شکسته و ماشین‌آلاتی را به خدمت گرفته‌اند که مرزهای مهندسی خودرو را جابجا می‌کنند.

در این گزارش نگاهی به برخی از عجیب‌ترین و پیشرفته‌ترین خودروهای پلیس جهان خواهیم داشت:

هایپرکارها و سوپرکارها؛ جنون سرعت در خدمت قانون

در خط مقدم ناوگان‌های غیرمتعارف، خودروهایی قرار دارند که صرفاً برای شکستن رکوردهای سرعت ساخته شده‌اند. این خودروها بیش از آنکه ابزار تعقیب و گریز باشند، نماد قدرت تکنولوژیک و ابزاری برای روابط عمومی هستند، اما مشخصات فنی آن‌ها شایسته تحلیل دقیق است.

۱. بوگاتی ویرون (Bugatti Veyron) - پلیس دبی، امارات

شاید بتوان بوگاتی ویرون پلیس دبی را سریع ترین خودروی پلیس جهان دانست. این هایپرکار، یک شگفتی مهندسی است که با هدف دستیابی به حداکثر سرعت ممکن طراحی شده است.

پیشرانه و عملکرد: قلب تپنده ویرون یک موتور ۸.۰ لیتری W16 (شانزده سیلندر) است که با چهار توربوشارژر تقویت می‌شود. این موتور عظیم، توانی معادل ۱۰۰۱ اسب بخار (نسخه استاندارد) و گشتاوری برابر با ۱۲۵۰ نیوتن‌متر تولید می‌کند. این نیروی عظیم از طریق یک گیربکس ۷ سرعته دوکلاچه (DSG) به هر چهار چرخ منتقل می‌شود (سیستم All-Wheel Drive).

شاسی و آیرودینامیک: شاسی ویرون از یک ساختار مونوکوک فیبر کربنی ساخته شده که استحکام فوق‌العاده‌ای را در کنار وزن نسبتاً پایین فراهم می‌کند. سیستم آیرودینامیک فعال آن، شامل یک باله عقب و دیفیوزرهای متغیر است که در سرعت‌های بالا به صورت خودکار تنظیم می‌شوند تا نیروی رو به پایین (Downforce) لازم برای چسبندگی به سطح جاده را تولید کنند. در حالت "Top Speed"، خودرو ارتفاع خود را کاهش داده و باله عقب را در زاویه‌ای خاص قرار می‌دهد تا به سرعت نهایی ۴۰۷ کیلومتر بر ساعت دست یابد.

سیستم ترمز: متوقف کردن هیولایی با این سرعت، نیازمند یک سیستم ترمز استثنایی است. ویرون از دیسک‌های ترمز کربن-سرامیکی تقویت‌شده با الیاف سیلیکون کاربید بهره می‌برد که در برابر حرارت شدید ناشی از ترمزگیری در سرعت‌های بالا مقاومت فوق‌العاده‌ای دارند. باله عقب نیز در هنگام ترمزگیری شدید، به عنوان یک ترمز هوایی (Air Brake) عمل کرده و پایداری خودرو را افزایش می‌دهد.

کاربرد پلیسی: از منظر فنی، ویرون برای تعقیب و گریزهای شهری یا حتی بزرگراهی، یک ابزارلوکس و فراتر از نیاز است. کاربرد اصلی آن، گشت‌زنی در مناطق توریستی لوکس مانند برج خلیفه و دبی مال است. حضور این خودرو، تصویری از یک نیروی پلیس مدرن، ثروتمند و فناور را به نمایش می‌گذارد و به عنوان یک جاذبه توریستی عمل می‌کند.

۲. لامبورگینی هوراکان (Lamborghini Huracán) - پلیس ایالتی ایتالیا (Polizia di Stato)

برخلاف خودروهای پلیس دبی، لامبورگینی پلیس ایتالیا یک کاربرد فنی و حیاتی مشخص دارد: حمل و نقل اضطراری اعضای بدن و پلاسما.

پیشرانه و مشخصات: هوراکان پلیس ایتالیا به یک موتور ۵.۲ لیتری V10 تنفس طبیعی مجهز است که قدرتی معادل ۶۱۰ اسب بخار تولید می‌کند. این نیرو از طریق یک سیستم چهار چرخ متحرک به جاده منتقل می‌شود که پایداری عالی را در سرعت‌های بالا و شرایط جوی مختلف تضمین می‌کند. شتاب صفر تا صد آن تنها ۳.۲ ثانیه و حداکثر سرعت آن بیش از ۳۲۵ کیلومتر بر ساعت است.

تجهیزات تخصصی: وجه تمایز فنی این خودرو، تجهیزات خاص آن است. در محفظه بار جلو (Frunk)، یک یخچال مخصوص برای حمل و نقل اعضای بدن با کنترل دمای دقیق نصب شده است. علاوه بر این، خودرو مجهز به یک دستگاه دفیبریلاتور (شوک قلبی) است. دوربین‌های پیشرفته در داخل و خارج خودرو، پلاک خودروها را به صورت آنی اسکن کرده و با پایگاه داده پلیس تطبیق می‌دهند.

کاربرد فنی: این لامبورگینی یک آمبولانس فوق‌سریع است. در کشوری با شبکه بزرگراهی گسترده (Autostrada)، توانایی طی کردن مسافت‌های طولانی در کوتاه‌ترین زمان ممکن برای نجات جان یک بیمار، یک مزیت فنی غیرقابل انکار است.

۳. آریل اتم PL (Ariel Atom) - پلیس آریل و سامرست، انگلیس

این خودرو تعریف واژه "عجیب" را بازنویسی می‌کند. آریل اتم یک خودروی اسکلتی بدون بدنه، سقف یا در است که نهایت تجربه رانندگی خالص را ارائه می‌دهد.

شاسی و ساختار: شاسی لوله‌ای (Tubular Chassis) این خودرو که به صورت دستی جوشکاری شده، وزن آن را به حدود ۶۱۲ کیلوگرم محدود کرده است. این نسبت قدرت به وزن استثنایی، کلید عملکرد خیره‌کننده آن است.
پیشرانه: نسخه پلیس این خودرو از یک موتور ۲.۰ لیتری هوندا i-VTEC استفاده می‌کند که به سوپرشارژر مجهز شده و قدرتی معادل ۳۵۰ اسب بخار تولید می‌کند. این ترکیب، شتاب صفر تا صد کیلومتر را در تنها ۲.۶ ثانیه ممکن می‌سازد.

کاربرد تاکتیکی: این خودرو برای کمپین‌های ایمنی جاده‌ای و مقابله با موتورسیکلت‌های مسابقه‌ای پرسرعت (Superbikes) که اغلب از خودروهای پلیس استاندارد سریع‌تر هستند، به کار گرفته شد. آیرودینامیک و فرمان‌پذیری فوق‌العاده دقیق آن، این امکان را به پلیس می‌دهد تا در جاده‌های پرپیچ‌وخم روستایی بریتانیا، قدرت مانور بالایی داشته باشد.

میکروکارها و خودروهای الکتریکی؛ چرا پلیس شهری آمریکا ماشین های کوچک را ترجیح میدهد؟

در سوی دیگر این طیف، خودروهایی قرار دارند که برای حداکثر کارایی در محیط‌های شلوغ و پیچیده شهری طراحی شده‌اند. تردد در میان انبوه خودرو های شهری و ترافیک و پارک کردن آسان از اولویت های گزینش خودروهای پلیس شهری هستند.

۱. اسمارت فورتو (Smart ForTwo) - پلیس نیویورک (NYPD)

در خیابان‌های پرترافیک منهتن، سرعت بالا جای خود را به ابعاد کوچک و قدرت مانور می‌دهد.

مشخصات فنی: اسمارت فورتو با طول تنها ۲.۶۹ متر، شعاع گردش بسیار کمی دارد که به آن اجازه می‌دهد در فضاهای بسیار تنگ دور بزند یا پارک کند. موتور سه سیلندر کوچک آن که در عقب خودرو قرار دارد، مصرف سوخت پایینی داشته و برای گشت‌زنی‌های کم‌سرعت شهری ایده‌آل است.

کاربرد تاکتیکی: این خودروها جایگزین اسکوترهای سه‌چرخ قدیمی پلیس نیویورک شدند. مزیت فنی اصلی آن‌ها نسبت به اسکوترها، داشتن تجهیزاتی مانند تهویه مطبوع، کیسه هوا و فضای امن‌تر برای افسر پلیس است.

آن‌ها برای گشت‌زنی در پارک‌ها، مناطق پیاده‌رو و کوچه‌های باریکی که خودروهای استاندارد پلیس قادر به ورود به آن‌ها نیستند، به کار می‌روند.

۲. رنو توییزی (Renault Twizy) - پلیس دبی

حتی در دبی نیز همه خودروها هایپرکار نیستند. توییزی یک چهارچرخ الکتریکی کوچک است که برای گشت‌زنی در مناطق خاص طراحی شده.

پیشرانه الکتریکی: توییزی با یک موتور الکتریکی کوچک کار می‌کند که حداکثر سرعت آن به ۸۰ کیلومتر بر ساعت محدود می‌شود. برد آن با یک بار شارژ حدود ۱۰۰ کیلومتر است. ابعاد بسیار کوچک و درهای قیچی‌وار (Scissor Doors) آن، ورود و خروج در فضاهای تنگ را آسان می‌کند.

کاربرد فنی: این وسیله نقلیه برای گشت‌زنی در مراکز خرید بزرگ، مناطق توریستی شلوغ و مسیرهای پیاده‌روی ساحلی که آلودگی صوتی و زیست‌محیطی اهمیت دارد، ایده‌آل است. عملکرد بی‌صدا و آلایندگی صفر آن، یک مزیت فنی در این محیط‌ها محسوب می‌شود.

تحلیل فنی این خودروهای پلیس عجیب نشان می‌دهد که انتخاب هر یک از آن‌ها بر اساس یک منطق مهندسی و تاکتیکی مشخص صورت گرفته است. از بوگاتی ویرون که با آیرودینامیک فعال و موتور W16 خود، نماد قدرت تکنولوژیک یک شهر است، تا لامبورگینی هوراکان که به عنوان یک واحد حمل و نقل پزشکی فوق‌سریع عمل می‌کند و اسمارت فورتو که برای چالش‌های فیزیکی یک کلان‌شهر طراحی شده است.

این خودروها ثابت می‌کنند که در دنیای مدرن اجرای قانون، یک راه‌حل واحد برای همه شرایط وجود ندارد و گاهی عجیب‌ترین راه‌حل‌ها، کارآمدترین آن‌ها هستند. هر خودرو، با مشخصات فنی منحصر به فرد خود، پاسخی به یک نیاز عملیاتی خاص است، چه این نیاز دستیابی به سرعت ۴۰۰ کیلومتر بر ساعت باشد و چه پارک کردن در فضایی به اندازه نصف یک خودروی معمولی.

به طور کلی فعالیت یک نیروی امنیتی انتظامی مستلزم بهره گیری از طیف گسترده تجهزات است و ضمن حفظ کیفیت و حداکثر بهره وریدر ماموریت های تعریفی باید انعطاف پذیری بالایی هم داشته باشند. این مسله در پلیس شهری امارات نمایان است که متناسب با هر ماموریتی یک نوع خودروی پلیس مخصوص از بهترین برند های خودروسازی وارد خدمت شده است. یکی از دلایل بهره گیری از هایپر کار ها( خودرو های فوق سریع) تعدد این خودرو ها در دبی است و به منظور کنترل و نظارت روی آن ها باید از تجهیزات مشابه بهره برد و شاید بهترین راه این باشد که خود این برند های لوکس یونیفرم پلیس بپوشند!