در نشست عمومی سطح‌عالی مجمع عمومی؛

ایروانی: حمله به تاسیسات هسته‌ای ایران نقض منشور ملل متحد بود

سفیر و نماینده دائم جمهوری اسلامی ایران نزد سازمان ملل متحد تأکید کرد که تهدیدات ناشی از آزمایش‌های هسته‌ای منحصر به انفجار‌های عمدی نیست؛ تهدید یا توسل به زور علیه تأسیسات هسته‌ای نیز به همان اندازه مخاطرات جدی در پی دارد.

کد خبر: ۱۳۰۱۶۹۰

جمعه - ۱۴ شهريور ۱۴۰۴ / September 05, 2025

به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری دانشجو، امیر سعید ایروانی، سفیر و نماینده دائم جمهوری اسلامی ایران نزد سازمان ملل متحد در نشست عمومی سطح‌عالی مجمع عمومی به مناسبت گرامیداشت و ترویج روز بین‌المللی مقابله با آزمایش‌های هسته‌ای تاکید کرد: تهدیدات ناشی از آزمایش‌های هسته‌ای منحصر به انفجار‌های عمدی نیست؛ تهدید یا توسل به زور علیه تأسیسات هسته‌ای نیز به همان اندازه مخاطرات جدی در پی دارد.

وی افزود: حملات بی‌پروا و اخیر رژیم صهیونیستی و ایالات متحده آمریکا علیه تأسیسات هسته‌ای ایران، این نگرانی فوری را برجسته می‌سازد. این تأسیسات که تحت نظارت آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و صرفاً برای مقاصد صلح‌آمیز و مطابق با ماده چهارم پیمان منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای فعالیت می‌کنند، عامدانه هدف قرار گرفتند. اقدامی که نقض آشکار حقوق بین‌الملل از جمله اصول منشور ملل متحد محسوب می‌گردد.

متن این سخنرانی به شرح زیر است:

بسم الله الرحمن الرحیم

آقای رئیس.

اجازه می‌خواهم مراتب امتنان خود را از برگزاری این نشست ابراز دارم. همچنین مایلم همانند دیگر هیأت‌ها، از قزاقستان به‌خاطر ابتکار در ترویج روز بین‌المللی مقابله با آزمایش‌های هسته‌ای تقدیر نمایم.

روز بین‌المللی مقابله با آزمایش‌های هسته‌ای با هدف یادآوری پیامد‌های فاجعه‌بار آزمایش‌های هسته‌ای بر سلامت انسانی، محیط‌زیست و صلح و امنیت بین‌المللی تأسیس گردیده است؛ پیامد‌هایی که میراثی ماندگار برای بشریت و طبیعت در نسل‌های متمادی بر جای می‌گذارد.

در حالی که یاد قربانیان آزمایش‌های هسته‌ای گذشته را گرامی می‌داریم، باید هم‌زمان برای صیانت از نسل‌های کنونی و آینده در برابر اشکال جدید خطرات هسته‌ای اقدام نماییم. امروزه، خطراتی که پیش‌تر با آزمایش‌های هسته‌ای گره خورده بود، در قالبی دیگر و از طریق حملات عمدی به تأسیسات هسته‌ای تحت پادمان در حال بازتولید است. تهدیدات ناشی از آزمایش‌های هسته‌ای منحصر به انفجار‌های عمدی نیست؛ تهدید یا توسل به زور علیه تأسیسات هسته‌ای نیز به همان اندازه مخاطرات جدی در پی دارد.

حملات بی‌پروا و اخیر رژیم صهیونیستی و ایالات متحده آمریکا علیه تأسیسات هسته‌ای ایران، این نگرانی فوری را برجسته می‌سازد. این تأسیسات که تحت نظارت آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و صرفاً برای مقاصد صلح‌آمیز و مطابق با ماده چهارم پیمان منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای فعالیت می‌کنند، عامدانه هدف قرار گرفتند؛ اقدامی که نقض آشکار حقوق بین‌الملل از جمله اصول منشور ملل متحد محسوب می‌گردد. چنین اقداماتی حمله‌ای مستقیم به بنیان‌های چندجانبه‌گرایی به‌شمار می‌آید، اعتماد به رژیم‌های خلع سلاح و عدم اشاعه را متزلزل می‌سازد و تهدیدی جدی علیه صلح و امنیت بین‌المللی ایجاد می‌کند.

همان‌قدر نگران‌کننده، حملات رژیم صهیونیستی علیه شهر‌های ایران است که ایستگاه‌های سامانه بین‌المللی پایش (موصوم به آی.‌ام. اس) را در خود جای داده‌اند. این اقدامات غیرقانونی، ایمنی و تمامیت تأسیسات آی.‌ام. اس را به خطر می‌اندازند، جان پرسنل فنی آنها را تهدید می‌کنند و اساس زیربنای نظام راستی‌آزمایی جهانی را هدف قرار می‌دهند. با تضعیف اهداف کلی سازمان پیمان منع جامع آزمایش هسته‌ای، این حملات مانع جدی در مسیر پیشبرد لازم‌الاجرا شدن این پیمان محسوب می‌شوند.

ازاین‌رو جامعه بین‌المللی باید بی‌هیچ ابهامی این اقدامات را محکوم نماید، خواستار پاسخگویی ناقضان حقوق بین‌الملل گردد و حمایت‌های حقوقی از تأسیسات هسته‌ای را تقویت کند تا مصونیت تأسیسات هسته‌ای صلح‌آمیز به هنجاری خدشه‌ناپذیر بدل گردد و برای مرتکبان آشکار شود که هرگز نمی‌توانند از مصونیت در قبال چنین نقض‌های فاحشی برخوردار شوند.

پیمان منع جامع آزمایش‌های هسته‌ای تجسم رد قاطع جامعه بین‌المللی نسبت به آزمایش‌های هسته‌ای و اذعان به خطرات فاجعه‌باری است که انفجار‌های هسته‌ای در پی دارد. بااین‌حال، محکوم کردن آزمایش‌های هسته‌ای در عین چشم‌پوشی بر اقداماتی که پیامد‌هایی مشابه به بار می‌آورند، چیزی جز ریاکاری و معیار‌های دوگانه آشکار نخواهد بود.

علاوه بر این، چنین حملاتی اساس پیمان منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای را هدف قرار می‌دهد؛ پیمانی که بر موازنه‌ای ظریف استوار است:

دولت‌های غیرهسته‌ای تعهد می‌کنند در ازای دو تضمین بنیادین، یعنی حق توسعه انرژی هسته‌ای صلح‌آمیز بدون تبعیض و تعهد دولت‌های دارنده سلاح هسته‌ای به پیگیری خلع سلاح، هرگز به دنبال سلاح هسته‌ای نروند. با حمله به تاسیسات هسته‌ای تحت پادمان، مرتکبین نه‌تنها حقوق غیرقابل سلب یک دولت مستقل را ذیل ماده چهارم نقض می‌نمایند، بلکه اعتبار پیمان منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای و اعتمادی را که شالوده آن محسوب می‌شود نیز تضعیف می‌کنند. اگر نتوان تأسیسات هسته‌ای صلح‌آمیز را مصون از تهدید یا توسل به زور دانست، دیگر چه معنایی برای تضمین‌هایی که معاهده وعده داده است باقی می‌ماند؟

صیانت از بهره‌برداری صلح‌آمیز از انرژی هسته‌ای، حفاظت از تمامی تأسیسات هسته‌ای در برابر تهدید یا توسل به زور، و پیشبرد محو کامل سلاح‌های هسته‌ای اهدافی جداگانه نیستند؛ بلکه متقابلاً وابسته و تقویت‌کننده یکدیگرند. با تجدید پایبندی به این اصول در [نشست]امروز، تصدیق می‌کنیم که درس‌های دردناک گذشته هرگز به فراموشی سپرده نخواهد شد و بشریت همچنان در مسیر دستیابی به جهانی عاری از سلاح‌های هسته‌ای ثابت‌قدم باقی خواهد ماند.

قربانیان آزمایش‌های هسته‌ای ما را به یاد هزینه‌های گزاف بی‌تفاوتی می‌اندازند. اکنون در برابر تهدیدات جدیدی که خطر تکرار تاریخ در شکلی دیگر را در خود نهفته دارند، سکوت ورزیدن چیزی جز خیانت به یاد آنان نخواهد بود. امروز باید با قاطعیت در برابر تمامی خطرات هسته‌ای، چه از رهگذر آزمایش‌ها، چه تهدید‌ها و چه حملات، ایستادگی نماییم و بی‌وقفه برای جهانی بکوشیم که در آن انرژی هسته‌ای صرفاً در خدمت پیشرفت و کرامت انسانیت باشد، نه در مسیر نابودی آن.