گزارش |

کروبی همچنان بر مدار آمریکاپرستی! / باز هم راه حلی متوهمانه برای وطن

هر انسان عاقل و دلسوزی که منافع و امنیت ملی را نسبت به آرزو‌ها و آمال شخصی و سیاسی خود اولویت بخشیده است، می‌داند که مذاکره مستقیم با آمریکا راهگشا نخواهد بود، کماکان که تجربه برجام خود اثبات‌کننده این موضوع خواهد بود.

کد خبر: ۱۳۰۱۸۴۰

شنبه - ۱۵ شهريور ۱۴۰۴ / September 06, 2025

به گزارش خبرنگار سیاسی خبرگزاری دانشجو؛عقل سلیم حکم می‌کند آدمی پس از اینکه یک بار راهی را رفته ومشاهده کرده است که ره به ناکجاآباد است، از دوباره رفتن آن راه پرهیز کند. اما معلوم نیست که چرا با این همه تجربه و شهود خیانت و خباثت آمریکا علیه ایران و ملت آن، غرب‌گرایان ایرانی هنوز که هنوز است از مذاکره با آمریکا دم می‌زنند و هر شب «رویای کاذبه» عادی‌سازی روابط ایران و آمریکا را در سر می‌پرورانند!

گویی در این ماه های اخیرهیچ حمله‌ای به کشورمان توسط نیروی نیابتی آمریکا در منطقه یعنی رژیم صهیونیستی و خود ایالات متحده آن هم در هنگامه مذاکرات انجام نشده است که برخی در توهم حل مسئله ایران و آمریکا آن هم از مدل مذاکره مستقیم به‌سر می‌برند.

وآخرین نمونه اش مهدی کروبی، ازسران فتنه‌ سال ۸۸ است که اخیرا رفع حصر شده و در دیداری با اعضای سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی گفته است: «مذاکره مستقیم با آمریکا ضروری است.» توهمی که حتی برخی اصلاح‌طلبان نیز آن را خلاف واقع می‌دانند.

کدام عاقل؟ کدام دلسوز؟!

از همین روی سایت اصلاح طلب انصاف نیوز به نقل از کروبی نوشته است: «او با استناد به نظریه‌ی برخی عقلا و دلسوزان کشور که برای برداشتن سایه تحریم و جنگ، مذاکره مستقیم با امریکا را امری لازم و ضروری می‌دانند گفت حفظ تمامیت ارضی، منافع ملی و برداشتن فشار تحریم از گرده مردم، مذاکره مستقیم ضروری است.».

اما مسئله اینجاست که کدام انسان عاقلی می‌تواند پس از بار‌ها مذاکره با آمریکا و مشاهده بدعهدی‌ها و خیانت‌های  تاریخی آمریکا علیه ایران باز حکم دهد که باید با آمریکا مذاکره کرد و آن هم به شکل مستقیم؟ کدام عقلی می‌تواند پس از اینکه در میانه مذاکرات عمان، حمله اسرائیل و آمریکا و شهادت بیش از هزار نفر را دیده است، باز از گره‌گشایی پرونده ایران و آمریکا سخن‌سرایی کند؟ آیا واقعا چنین توهماتی میانه‌ای با عقل و عقلانیت دارد؟ کدام دلسوزی می‌تواند پس از آنکه رئیس جمهور آمریکا دم از تسلیم ایران زد و اروپایی‌ها نیز مکانیسم ماشه را فعال کردند، طلوع خورشید ایران را از غرب ببیند؟

حتی خود اصلاح‌طلبان نیز واقف شده‌اند که آمریکای حقیقی دیگر آن آمریکای در اذهان متوهم نیست و مادامی که طرف مقابل رفتارش را تغییر ندهد امکان مذاکره نخواهد بود.

احمد شریف، عضو جبهه اصلاحات در این باره گفته است: «تا زمانی که آمریکا بابت حملات غیرقانونی به زیرساخت‌های هسته‌ای کشورمان و بدعهدی‌های اخیر شفاف‌سازی و عذرخواهی نکند، شرایط برای آغاز هیچ مذاکره‌ای فراهم نیست.»

وی همچنین اظهار داشته است : «برای رسیدن به یک مذاکره برابر، طرف آمریکایی باید تعهد بدهد که دیگر بدعهدی نمی‌کند. این حداقلی‌ترین پیش‌شرط است.»

آمریکا در حال زورگیری است

در این میان مسعود پزشکیان، رئیس دولت چهاردهم نیز اذعان می کند: «آمریکا در حال زورگیری است و برخلاف قواعد بین‌المللی اجازه می‌دهد که اسرائیل به ایران تجاوز و حمله کند.»

محمدرضا عارف، معاون اول رئیس‌جمهور نیز معتقد است: «آمریکا میز مذاکره را نابود کرد.» آیا مذاکره مستقیم با چنین قلدرمآبانی که در پی تسلیم و نابودی ایران‌اند ممکن است؟

آش مذاکره مستقیم با آمریکا آنقدر شور شده است که حتی اکبر اعلمی، نماینده اصلاح‌طلب مجلس ششم نیز در واکنش به بیانیه جبهه اصلاحات که خواهان مذاکره مستقیم و جامع با آمریکا بود،  می نویسد: «بیانیه اخیر جبهه موسوم به اصلاحات چیزی جز تکرار همان کلیشه‌ها از ۱۳۷۶ تاکنون نیست. با این تفاوت که این‌بار درست در اوج زیاده‌خواهی‌ها و فشار‌ها صراحتاً بر «مذاکره مستقیم با آمریکا» و «تعلیق داوطلبانه غنی‌سازی» تأکید شده است.»

در واقع هر عاقل و دلسوزی که منافع و امنیت ملی را نسبت به آرزو‌ها و آمال شخصی و سیاسی خود ترجیح می دهد، می‌داند که مذاکره مستقیم با آمریکا راهگشا نخواهد بود، کماکان که تجربه برجام خود اثبات‌کننده این موضوع است .

کاش تفکرتان همراه با امام بود!

در ادامه این دیدار رقیب آرای باطه مهدی کروبی گفته است: «من به‌عنوان یکی از چهره‌هایی که از ابتدای نهضت با امام بودم و اولین زندان من از سال ۴۲ شروع شد صریح عرض می‌کنم اصرار بر انحصارطلبی و نادیده گرفتن حق مردم، انحراف از آرمان‌های انقلاب و نص صریح قانون اساسی است. اساس انقلاب علیه سلطنت، نفی استبداد و حاکمیت فردی شاه بود.»

چالب است کروبی خود را از همراهان امام در ابتدای نهضت می‌داند، اما نگاهی که وی به آمریکا دارد اساسا فرسنگ‌ها از اندیشه و نگاه امام به ایالات متحده  آمریکا دور  است.

در این خصوص امام خمینی (ره) فرموده‌اند: «روابط ما با امریکا روابط یک مظلوم با یک ظالم است؛ روابط یک غارت شده با یک غارتگر است.» همچنین بیان کرده‌اند: «ما تا آخر ایستاده‏ ایم و با امریکا روابط ایجاد نخواهیم کرد، مگر این که آدم بشود و از ظلم کردن دست بردارد و از آن طرف دنیا نیاید در لبنان، و نخواهد دستش را به طرف خلیج فارس دراز کند. مادامى که امریکا این طور است و آفریقاى جنوبى آن طور عمل مى‏کند و اسرائیل هست، ما با آنها نمى‏توانیم زندگى بکنیم.»

آقا تمام گرفتاری ما از این امریکاست!

آیا این موضع‌گیری‌های صریح امام (ره) با تفکرات کروبی که خود را از یاران وهمراهان حضرت امام می‌داند نسبتی دارد؟ او که انقلاب را ضداستبدادی می‌داند یحتمل سخنرانی سال ۴۱ امام و واکنش ایشان نسبت به ماجرای کاپیتولاسیون را فراموش کرده است.

جایی که ایشان فرمودند: «آقا تمام گرفتاری ما از این امریکاست! تمام گرفتاری ما از این اسرائیل است! اسرائیل‌‎ ‏هم از امریکاست.» موضوعی که اکنون هم با هزاران تحریم و انواع و اقسام فشار‌ها بر ایران و ملت آن صدق آن اثبات شده است.

آیا کروبی نمی‌داند که امام تا چه حد نه‌تنها ضداستبداد بلکه ضداستعمار نیز بود؟ آیا وی نمی‌داند که انقلاب اسلامی نه فقط علیه شاه بلکه علیه وابستگی به آمریکا بود؟ حرف‌ها درباره همراهی با امام در برابرِ این گونه دوری از اندیشه، تفکر و راه امام چه ارزشی خواهد داشت؟

دلواپسی اصحاب فتنه درباره خواست ملت!

کسانی که روزی علیه رای ملت شوریده اند امروزه دم از خواست و رای ملت می‌زنند. کروبی در دیدار مذکور بازگشت به مردم، به رسمیت شناختن حق آنان و تن دادن به خواست و اراده‌ شان را تنها راه خروج از بحران فعلی دانسته است در صورتی که در سال ۸۸، هنگامی که نام محمود احمدی‌نژاد با اختلافی فاحش در برابر وی و میر حسین موسوی از صندوق‌های رای بیرون آمد، درباره آن «عدم مشروعیت» را به کار برد.

این در صورتی است سید محمد خاتمی بعدها می گوید: «من شنبه پس از انتخابات به دیدن میرحسین موسوی رفتم و به او گفتم ممکن است تخلفی در انتخابات صورت گرفته باشد، اما تقلبی که رای تو را عوض کرده باشد، اتفاق نیفتاده است. من مطمئنم که شما رای نیاورده‌ای.»

در حقیقت سخنان کروبی از مذاکره مستقیم با آمریکا تا صیانت از حق مردم حکایت از طنازی وی دارد که از خواست ملت دم می‌زند در صورتی که خود در کارنامه اش علیه خواست ملت شوریده است.