20 خرداد سالروز عزل بنی صدر از فرماندهی کل قوا

امام خمینی (ره): تو به بن بست رسیده‌ای

بنی صدر به امام گفته بود ما برای پیروزی در جنگ باید سه برابر دشمن، تجهیزات داشته باشیم، امام هم در جواب فرموده بودند جنگ به بن بست نرسیده، خود تو به بن بست رسیده‌ای.

کد خبر: ۱۳۰۳۹۴

جمعه - ۲۰ خرداد ۱۳۹۰ / June 10, 2011

گروه سیاسی «خبرگزاری دانشجو»؛ در بین کسانی که اندک وابستگی به ایران دارند، شاید کسی پیدا نشود که از ابوالحسن بنی صدر حمایت کامل داشته باشد. این مسئله ربطی به منتقد یا معتقد بودن به جمهوری اسلامی ندارد و تنها کافیست جزو معاندین با نظام فعلی نباشیم تا بتوانیم به خیانت بنی صدر به ملت ایران اعتراف کنیم.

البته این هماهنگی ایرانیان، در تصریح به خیانت اولین رئیس جمهور ایران، دلایل مختلفی می تواند داشته باشد؛ اما آن چه بیش از همه در تضعیف چهره وی تاثیر داشته است، همکاری و نزدیکی وی با گروهک منافقین به عنوان منفورترین گروه نزد ملت ایران بوده است.

به بهانه بیستم خرداد، سالروز پیام حضرت امام مبنی بر عزل بنی صدر از فرماندهی کل قوا، مروری داریم بر تعدادی از عواملی که منتهی شد به وضعیتی که یک رئیس جمهور، مجبور شد با چادر زنانه از کشور تحت ریاستش فرار کند.

ابوالحسن بنی صدر، فرزند آیت الله بنی صدر، قبل از پیروزی انقلاب اسلامی، از فعالان انجمن اسلامی خارج از کشور بود. وی در پاریس از همراهان امام به شمار می رفت و حتی گاهی به عنوان سخنگوی امام در پاریس ظاهر می شد.

بني صدر وقتي وارد ايران شد پيش زمينه مناسبي براي خود ايجاد کرده بود. نگاهی گذرا به لیست نگارشات وی نظیر اقتصاد توحیدی، برنامه حکومت اسلامی، اصول راهنمای اسلام، تضاد و توحید، خانواده در اسلام، رابطه مادیت و معنویت و .... چهره ای اسلام شناس از وی به نمایش گذاشته و باعث شده بود به او به چشم روشنفکر اسلامي نگاه کنند.

وی برای نشان دادن میزان ولایت پذیری، کاندیداتوری خود برای ریاست جمهوری را بعد از ملاقات با امام و هنگام خروج از بیت امام (ره) اعلام می نماید و در جریان انتخابات و حمایت افراد از کاندیداها نیز افراد شاخصی از بیت امام از بنی صدر حمایت می نمایند. در بین گروه ها روحانیت مبارز حمایت رسمی خود را از وی اعلام می کنند.

در نهایت، بنی صدر با کسب بیش از 11 میلیون رای به عنوان اولین رئیس جمهور ایران معرفی می شود.

آیت الله سید محمد خامنه ای درباره پیروزی بنی صدر در انتخابات می گوید: اينکه بني صدر به آن شکل راي آورد، چندان عجيب نبود؛ چرا که تبليغات زيادي در بين مردم انجام شده بود. شايد دليل عمده پيروزي او اين بود که روحانيت هم از او دفاع مي کرد.

روز تنفیذ، برخلاف تصور بسیاری از افراد، وی ابتدا بر دست امام (ره) بوسه می زند. پس از ریاست جمهوری نیز در بسیاری از تصاویری که از وی منتشر می شود وی بر سجاده نماز ایستاده یا در لباس رزم است و یا دست بر شانه محرومین.

اما جدای از ظاهر سازی ها، رفتار بنی صدر بعد از ریاست جمهوری  غییر می کند. وی پس از تثبیت حضور در سمت ریاست جمهوری، به تقابل با مجلس، که اکثریت آن نیروهای خط امام بودند می پردازد. همچنین حزب جمهوری را که غالبا از اصحاب امام تشکیل شده بود، متهم به تلاش برای ایجاد دیکتاتوری می نماید.

بنی صدر، نهادهای انقلابی را متهم به چماقداری می کند، صدا و سیما را انحصاری و در دست عده ای خاص معرفی می کند و به شدت به روزنامه های مخالف حمله می کند. وی روزنامه ها را متهم به نشر اکاذیب می کند.

بنی صدر، جمهوری اسلامی را متهم به شکنجه زندانیان می نماید و می گوید این جمهوری اسلامی، جمهوری اسلامی ای نیست که من به آن افتخار کنم.

وی هر جا می‌رود از 11 میلیون رای خود صحبت می کرد و آن را عاملی برای ایستادن مقابل دستورات امام (ره) کرده بود.

بنی صدر در اوایل جنگ تحمیلی، به امام می گوید ما برای پیروزی در جنگ باید سه برابر دشمن، تجهیزات داشته باشیم، امام هم در جواب می فرمایند جنگ به بن بست نرسیده، خود تو به بن بست رسیده‌ای.

اگر با نگاه خوشبینانه به ماجرای بنی صدر بنگریم و او را تربیت شده فرانسه و عامل فرماسونری یا جاسوس و عامل آمریکا ندانیم؛ آنچه باعث شد وی به ورطه سقوط بیفتد اولا نگرش وی به اسلام بود. به عقیده صاحب نظران، اسلامی که او می پنداشت نه اسلام ناب فقاهتی، بلکه اسلامی التقاطی بود. او خود را اسلام شناس و بی نیاز از عالمان اصیل اسلامی می دانست تا جایی که امام در مورد او فرمودند: «آخر هم او نفهمید اسلام چیست.»

عامل دیگر، کمرنگ بودن خصایل اخلاقی در وی بود. وی از لحاظ شخصیتی  متکبر و مغرور و قدرت طلب بود.

عامل موثر دیگر در سیر قهقرایی وی اعتماد وی به گروهک های التقاطی و مخالف جمهوری اسلامی بود که وی این اقلیت را همه مردم تصور می کرد و تحت القائات این گروه ها بود.

بني صدر همچنین با شخص شهید بهشتي رقابت داشت و از او مي ترسيد. برخی از مطلعان معتقدند درگيري واقعي بني صدر با شهید بهشتي بوده است.

آیت الله سید محمد خامنه ای درباره برخورد امام با گروهک های منحرف و عصبانیت بنی صدر از این اقدام می گوید: «در جريان برخوردها هم اين اختلافات جرياني کار خود را کرد. نهضت آزادي با روحانيت موافق نبود. ما سال هاي سال با نهضت آزادي همکاري داشتيم. من، مرحوم بهشتي و باهنر در مدرسه «کمال» که براي نهضت آزادي بود درس مي داديم. آن ها همان موقع هم روحانيت را قبول نداشتند. مرحوم طالقاني را قبول نداشتند و به نام « آسيدمحمود» او را صدا مي کردند. آنها معتقد بودند امام (ره) بايد برود و در قم بنشيند! يکي از آن ها زماني در سخنراني گفت که روحانيت بايد مثل پاپ واتيکان شوند و در قم بنشينند. بني صدر از لحاظ رواني مشکلاتي داشت و نمي توانست درست منافع شخصي خود را تشخيص دهد. خير و صلاح خود را نمي دانست و ارزيابي درستي از قدرت و قوت ملت نداشت.»

سند ارتباط نزدیک منافقین با بنی صدر

در خصوص ارتباط نزدیک منافقین با بنی صدر سندی منتشر شده است که مربوط به فروردین سال 59 است. هنوز تا خرداد 1360 كه ارتباط ميان سازمان منافقين و بني‌صدر علني شود، زماني زيادي مانده بود. سند حاضر نشان مي‌دهد كه اين رابطه بسيار ريشه‌دار بوده است. بعدها اين رابطه تا جايي پيش رفت كه منافقين در دفاع از بني‌صدر اعلام جنگ مسلحانه نمودند و به اين بهانه بسياري از مردم بي‌گناه را به خاك و خون كشيدند.

متن سند در ادامه می آید:

بسم الله الرحمن الرحيم
آقاي دکتر بني صدر، رئيس جمهوري، پس از سلام، اولاً چنانچه گرفتاري هايتان اجازه نمي دهد که حضوراً مصدعتان گردم با توجه به ضرورت فوق‌العاده ارتباط مستمر با رئيس جمهوري در اوضاع حساس کنوني کشور مي خواستم تقاضا کنم يک رابط سياسي کاملاً مورد اعتماد که ضمنا بتواند نيابتاً افکار و نظريات خود شما را در مراجعات ما منعکس سازد و همچنين قادر باشد که مسائل ما را دقيقاً به استحضارتان برساند برايمان تعيين نماييد تا ان شاء الله قادر باشيم بدون فوت وقت و از دست رفتن فرصت هاي مربوط مشاورت لازم را به عمل بياوريم.

نيازي به تذکر نيست که اگر مزاحمتي نباشد و مطبوعات نيز مانع نشوند و تبليغات نکنند بسيار بسيار مرجح مي دانم که مستقيماً با خودتان در ارتباط باشم.

ثانياً پيشنهاد مي کنم شخصا در حداکثر سرعت ممکن چنانچه صلاح بدانيد روز 12 فروردين را خودتان به مناسبت سالروز رفراندوم جمهوري اسلامي اعلام راه پيمايي بفرمائيد. اين امر کمک خواهد نمود تا :

الف. دست سوءاستفاده‌ چپ ها از بهره برداري گروهي از اين روز قطع شود.

ب. اين روز اسباب تفرقه و فتنه مضاعف نشود.

ج. وحدت بيش از پيش همه اقشار و گروه هاي ملت که به نظام جمهوري راي داده اند تامين شود.

د. وسيله‌ تقويت رئيس جمهور که خود از پشتيباني کل نظام جمهوري اسلامي سرچشمه گرفته فراهم شود.

ه. کسي نتواند از يک مسئله عمومي و ملي و سراسري به نفع منافع اخص انتخاباتي خود بهره برداري کند.

و مردم ببينند که پس از امام اين رئيس جمهوري است که کل نظام و قانون اساسي در او متبلور مي شود. بديهي است که عنوان کردن شعارهاي مناسبي که در خور رئيس جمهوري و شأن قانوني و سياسي او است مي تواند به دنبال نشست تلويزيوني شما با چريک‌هاي فدايي (خلق) فضاي مسالمت و نظم و همزيستي دموکراتيک همه‌ نيروها و اقشار را تداعي کند، به ويژه اگر صلاح بدانيد که راهپيمايي سراسري مزبور، وحدت و تفاهم ملي نام گذاري شده و با همين مضمون پيامي از شخص خودتان را نيز همراه داشته باشد.

خواهشمندم اگر پيشنهاد فوق مورد موافقتتان نيست بفرمائيد زودتر به ما اطلاع دهند که فکر خودمان را بکنيم؛ چرا که به نظر من بهترين شق براي عموم نيروها شرکت در راهپيمائي به دعوت شما است.

مسعود رجوي
59/1/3

در ادامه‌ همين ارتباطات سياسي، رجوي در پاريس با فيروزه بني‌صدر (دختر ابوالحسن بني‌صدر)‌ ازدواج نمود و پيوند خود را با او محكمتر نمود. اما پس از مدتي با بني‌صدر اختلاف پيدا كرد و دختر او را نيز طلاق داد!

بعد از عزل بنی صدر از فرماندهی کل قوا در 20 خرداد، وی مردم را به استقامت در مقابل جمهوری اسلامی و تجمع و تظاهرات دعوت نمود و مدعی شد نظام با صندوق سازی قصد تقلب در انتخابات را دارد. او پس از انتخاب شهید رجایی نیز ادعای تقلب را مطرح کرد و تنها انتخاباتی که خود در آن پیروز شد را صحیح دانست.

خاطره آیت الله مهدوی کنی از میهمانی منزل بنی صدر

آیت الله مهدوی کنی با ذکر خاطره ای از دعوت بنی صدر از اعضای سابق شورای انقلاب به منزلش می گوید: پس از پایان دوره مسئولیت در شورای انقلاب و تشکیل مجلس شورای اسلامی، اعضای شورای انقلاب، قرار گذاشتند یک جلسه دوره‌ای داشته باشند.

یک روز نوبت به منزل آقای بنی‌صدر رسید. ایشان آن موقع، رئیس‌جمهور شده بود. یکی از شب‌ها که ما در آن جلسه حاضر شدیم، در همین دفتر رئیس‌جمهوری فعلی بود که بنی‌صدر و خانواده‌اش اقامت داشتند.

آن شب برخلاف شب‌های قبل، چند نفر از آقایان تشریف نیاوردند از جمله: دکتر بهشتی، آقای باهنر، آقای هاشمی رفسنجانی و آیت‌الله خامنه‌ای. از معممین این چهارنفر تشریف نیاوردند ولی بنده و آقای موسوی اردبیلی و چند نفر دیگر از آقایان غیرمعمم شورای انقلاب شرکت داشتیم.

بالاخره این چهار نفر آقایان تشریف نیاوردند. بنی‌صدر در انتظار بود؛ گاهی جلوی در می‌آمد، گاهی تلفن می‌کرد،‌ ناراحت بود و می‌گفت شام دیر شده، ولی آقایان نیامده‌اند. بالاخره بعد از چند بار که تلفن زد و بیرون رفت و آمد،‌ ناراحت شد و با عصبانیت گفت:‌ «نیامدند که نیامدند! همین این دو نفر روحانی ما را بس.»

تا این حرف را زد، خدابیامرز مهندس بازرگان گفت: «آقای بنی‌صدر! دلت را به این‌ها هم خوش نکن، اینها هم با آنها هستند. این آخوندها را من تجربه کرده‌ام، تو که یک آخوند زاده هستی این آخوندها را خوب نشناخته‌ای، این آخوندها در مواقع حساس همه‌شان با هم می‌شوند.»

من گفتم آقای بنی‌صدر! مسئله واقعاً همین‌طور است. مهندس بازرگان بهتر ما را می‌شناسد. آمدن ما در اینجا مفهومش آن نیست که ما با آنها مخالفیم، ما اصلاً اطلاع نداشتیم که آنها نمی‌آیند، ‌به ما نگفته بودند و الا در مواقع خاص همانطور که مهندس بازرگان گفت ما با هم هستیم.

آیت الله ری شهری نیز که در آن دوره حاکم شرع بوده و سپس در وزارت اطلاعات حضور داشته خاطرات جالبی از بنی صدر دارد که در کتاب خاطرات خود به آن اشاره کرده است. تعدادی از خاطرات وی که مربوط به دیدگاه های بنی صدر و برخی عملکردهای وی است در ادامه می آید:

رفراندوم براي تغيير قانون اساسي

حدود يازده ما قبل از فرار بني صدر از طريق برخي از هم كارانش مطلع شديم كه او قصد انجام رفراندوم براي تغيير قانون اساسي را دارد كه اين موضوع بعداً در جرايد افشا شد و هدف او از اين اقدام، تحت امر خود درآوردن قوه قضائيه و محاكمه‌ مقامات جمهوري اسلامي و در راس آنان، مرحوم دكتر بهشتي، رياست شوراي عالي قضايي بود.

سوء استفاده از فرماندهي

بني صدر براي اجراي مقاصد خود تا آن جا كه مي توانست از موقعيت فرماندهي كل قوا سوء استفاده كرد، از جمله بازگرداندن سرهنگ معزي، خلبان مخصوص شاه، به ارتش بود كه براساس گزارشي كه شهيد دكتر چمران براي دادگاه ارتش فرستاده بود، در تاريخ 5/5/1359 از ارتش اخراج شد، ولي بعداً توسط بني صدر به كار گمارده شد و آخر كار به کمک همين خلبان، همراه رجوي فرار كردند.

پيغام تهديدآميز بني صدر به ری شهری

در خردادماه سال 1360، روزي آقاي غفوري، استاندار وقت خراسان، از من وقت ملاقات خواست و پس از هماهنگي به محل سكونتم (واقع در پادگان دوشان تپه) آمد و گفت: همراه آقاي بني صدر با هواپيما به تهران مي آمديم، هنگامي كه به قله‌ دماوند رسيديم، بني صدر رو به من كرد و گفت: به ري شهري بگو، به همین روشني كه اكنون قله‌ دماوند را مشاهده مي كنيم، مي بينم كه عمامه‌ات را برگردنت انداخته‌اند و در خيابان‌هاي تهران تو را مي گردانند.

اين پيغام نشان مي داد كه او در جريان كودتايي عليه نظام است و اطمينان به موفقيت آن كودتا دارد، من تلفني اين ماجرا را به آقاي هاشمي رفسنجاني اطلاع دادم ...

پس از گزارش پيغام بني صدر به امام (ره) طولي نكشيد - شايد يكي دو روز بعد - ايشان بني صدر را از فرماندهي كل قوا بركنار كرد./انتهای پیام/