دانشجو گزارش می‌دهد؛

زندگی سخت عشایر سردشت دزفول: تلاش برای زنده ماندن در سایه بی‌توجهی مسئولان امور عشایر! +فیلم

در دل کوه‌های سردشت دزفول، عشایری که روزگاری به عنوان نگهبانان فرهنگ و سنت‌های ایرانی شناخته می‌شدند، با چالش‌های سختی همچون کمبود آب، نفت، سیلندر گاز، علوفه و جاده‌های نامناسب دست و پنجه نرم می‌کنند.

کد خبر: ۱۳۰۴۷۱۲

يکشنبه - ۲۳ شهريور ۱۴۰۴ / September 14, 2025

به گزارش خبرنگار گروه استان‌های خبرگزاری دانشجو،علیرضا آزادی؛ عشایر بخش سردشت دزفول هرساله با چالش‌های بسیاری مواجه هستند. این قشر زحمتکش، تحت فشار بحران‌های زیست‌محیطی و اقتصادی، در تلاش برای تأمین معیشت خود، هر روز بیشتر از روز قبل احساس تنهایی و ناامیدی می‌کنند.

کمبود‌ خدمات اولیه زندگی در عشایر سردشت به اوج‌خود رسیده است/کم کاری مسئولان امور عشایر کاملا مشهود است

عنوان نگهبانان سنت‌ها و فرهنگ‌های اصیل ایرانی، همیشه با کمبود شدید آب، نفت، سیلندر گاز و نهاده‌های دامی مواجه هستند که تأثیر مستقیم زندگی آنان و دام‌هایشان دارد.

از سوی دیگر، نبود جاده‌های مناسب، در دسترسی به بازار‌ها و تأمین نیاز‌های روزمره عشایر اختلال ایجاد کرده و موجب افزایش سختی در جابجایی و نقل و انتقالات می‌شود. علاوه بر این، کمبود سهمیه آرد و علوفه دام، فشار بیشتری بر دوش این قشر آسیب‌پذیر تحمیل کرده و امنیت غذایی آنها را به خطر انداخته است.

با توجه به این مشکلات، کم کاری مسئولان امور عشایر در ارائه خدمات و تأمین نیاز‌های اولیه زندگی این قشر مشهود است. این موضوع می‌طلبد که با اقدام‌های جدی و فکری از سوی مسئولان، وضعیت عشایر بهبود یابد و شرایط زندگی آنان تسهیل گردد.

وقت شعار دادن نیست، مسئولان با عمل کردن به وعده‌ها به داد مردم عشایر سردشت برسند

یکی از ساکنان مناطق عشایری بخش سردشت دزفول در گفت‌و‌گو با خبرنگار خبرگزاری دانشجو، بیان کرد: کسانی که در زمینه حمایت و خدمت به عشایر سخن می‌گویند، باید بدانند که من به عنوان یک عضو عشایر و کسی که تمام مشکلات آنها را به‌خوبی لمس کرده‌ام، می‌گویم که مسئولان به ما توجهی ندارند و بیانیه‌های حمایتی‌شان بیشتر از واقعیت دور است.

وی با اشاره به عدم رسیدگی امور عشایر خوزستان و دزفول به مردمشان، افزود: پس از ۴۵ سال چگونه ممکن است که در منطقه سردشت حتی یک ایستگاه فروش نفت در این جاده خطرناک و طولانی راه‌اندازی نشود؟

این ساکن عشایری درباره مشکلات تأمین نفت گفت: چرا باید یک نفر برای ۱۰۰ یا ۲۰۰ لیتر نفت و حتی کمتر، ماشینی با هزینه ۲ میلیون تومان کرایه کند و به دزفول برود، و هنوز هم در انتظار بماند که آیا نفت به او داده خواهد شد یا نه؟

وی ادامه داد: امور عشایر باید به جای انتشار بیانیه‌های بی‌اثر و دور از واقعیت، پاسخگو باشد. مردم به دنبال شعار نیستند، وقت را تلف نکنید و با عمل نشان دهید که در کنار عشایر سردشت هستید.

در پایان، وی افزود: مسئولان از پشت میزهایشان بلند شوند و در میان عشایر بیایند و صحبت‌ها و درد‌های آنها را از نزدیک بشنوند.

{$sepehr_media_3018437_600_400}

مسئولان مشکل توزیع نفت عشایر بخش سردشت را حل کنند/حضور در بین مردم بهترین راه‌حل درک مشکلات عشایر است

اتابک دودانگه رئیس شورای اسلامی بخش سردشت در گفت‌و‌گو با خبرنگار خبرگزاری دانشجو در خوزستان، به مشکلات فراوان عشایر این منطقه اشاره کرد و از مسئولان خواست تا به‌طور مستقیم در بین عشایر حاضر شوند و مسائل آنها را از نزدیک بررسی کنند.

وی تصریح کرد: عشایر سردشت از گذشته مورد غفلت و کم‌کاری مسئولان امور عشایر خوزستان قرار گرفته‌اند و بار‌ها این موضوع را یادآوری کرده‌ایم، اما متأسفانه هیچ‌کس به مشکلات این قشر زحمتکش توجهی نمی‌کند.

وی ادامه داد: ساکنان مناطق سخت‌گذر برای تأمین یک بشکه نفت به ناچار باید حدود ۲ میلیون تومان هزینه کرایه پرداخت کنند و در این مدت، دام‌های خود را رها کرده و خانواده‌هایشان را در چادر تنها بگذارند. آنها مجبورند به دزفول بروند، چند روز منتظر بمانند و انواع کار‌های اداری را انجام دهند تا نفت لازم را تأمین کنند.

رئیس شورای اسلامی بخش سردشت با ارائه یک پیشنهاد به مسئولان گفت: در سردشت یک پمپ بنزین وجود دارد که می‌تواند بهترین مکان برای تأمین و توزیع نفت عشایر باشد. این اقدام می‌تواند روند تأمین و حمل و نقل نفت را برای مردم آسان‌تر کند، اما هنوز نتوانسته‌ایم همکاری مؤثری با امور عشایر در این زمینه ایجاد کنیم و دلیل کم‌کاری آنها برای ما مشخص نیست.

{$sepehr_media_3018438_600_400}

به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجو، مشکلات فراوان عشایر بخش سردشت و دیگر مناطق شهرستان دزفول همچنان به قوت خود باقی است و بی‌توجهی به وضعیت آنان ادامه دارد. ضروری است که مسئولان با توجه جدی‌تر به مشکلات این قشر زحمتکش، اقدامات عملی و عاجل برای رفع چالش‌ها انجام دهند.

این کم‌توجهی‌ها دیگر قابل قبول نیست و باید هر چه سریع‌تر شرایط بهبود یابد تا عشایر دزفول از حقوق اولیه خود برخوردار شوند.