به بهانه اعتکاف در مسجد دانشگاه؛

عارفانه‌ترین لحظات در بیت الله

در روزهای اعتکاف، دوستداران طریق بندگی و سلوک در عرصه نبرد با نفس سرکش، به تجهد ملائک طعنه زده و عارفانه‌ترین لحظات را در بیت الله تجربه می‌کنند.

کد خبر: ۱۳۰۸۲۲

دوشنبه - ۲۳ خرداد ۱۳۹۰ / June 13, 2011

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ اعتکاف یعنی خدایا مرا بپذیر در خانه خودت و برای خودت و بودن با دوستدارانت در سیر روزمرگی ها و مشغله هایی که سخت گرفتارش هستیم؛ وجود ایامی برای دل بریدن از وابستگی ها و رها شدن در حال و هوای عشق و پرستش و چشیدن طعم تقرب کیمیاست.

فصل دلداگی و توجه بیش از پیش به حق تعالی در ماه های رجب، شعبان و رمضان قلوب را شستشو می دهد و جان ها را در زلال چشمه صیام و صلات طراوت می بخشد و خستگی آلودگی ها را از روح و روان می زداید.

در روزهای اعتکاف، دوستداران طریق بندگی و سلوک در عرصه نبرد با نفس سرکش، به تجهد ملائک طعنه زده و عارفانه ترین لحظات را در بیت الله تجربه می کنند.

چند سالی است اعتکاف به توصیه زیبای رهبر عارف و فرزانه مان به دانشگاه آمد یا بهتر اینکه دانشجویان میزبان این نسخه شفا بخش در دانشگاه شدند.

دانشجویان و جوانان جویای حق و طالبان تقرب الهی چونان باران پر برکت و طرب انگیز در کویر تشنه دنیای مادی و تفکرات اومانیستی، دل به دریای اعتکاف داده و صحنه هایی از تضرع و عشق و نیاز می آفرینند که دیدنی وبی نظیر است.

اعتکاف یعنی خدایا آمدم، پذیرایم باش در خانه خودت و بساز مرا برای خودت و یاری ام کن در راه خودت برای رسیدن به تو و یافتن صفات تو و برای آنکه وجودم خدایی شود، اعتکاف یعنی خدایا پشت می کنم به تمام آنچه مرا از تو دور می کند و سه روز تمرین می کنم روبروی تو بودن و به سمت تو آمدن را، اعتکاف یعنی خدایا آرام می گیرم در خانه تو چون از توام و به تو تعلق دارم و هرچه هست تویی، اعتکاف یعنی تجربه سه روز درک محضر حق تا برانگیخته شود عطش حضور مدام و دائم الفیض بودن در رحمت بی انتها تا افسوسی باشد بر لحظاتی که بدون یاد اوست، بدور از نگاه اوست، جدا از توجه اوست.

وقتی روح، خسته از هیاهوهای دنیاطلبی و سرگردان و حیران در وادی خودپرستی و خواهش های بی اندازه به دنبال مامنی است، کجا بهتر و آرامش بخش تر از خانه حق ،خانه رب؟ و رب از برترین نام های خداست به معنای تربیت کننده و پرورش دهنده؛ یعنی در مسیر پرستش خدا تربیت می شوی بدون سکون، بدون رکود، اما مسیر تربیت سخت است و شیرین و چون هر روز به گذشته بنگری پیش رفته ای و با روزها و ماه ها و سال های پیشین فرق داری، نه به لحاظ جمع آوری امکانات دنیا و کسب مقام و موقعیت، بلکه در صفات انسانی در الهی شدن و در خدایی شدن.

اعتکاف توصیه و مستحبی است که از الگوهای کامل انسانی و حضرات معصومین (ع)، آنها که گوی میدان تقرب به حق را از همگان ربوده و در سیر الی الله از ملایک پیشی گرفته اند و برای ما به یادگار مانده است تا نسخه ای باشد برای دردهای بی شمار بشر دور مانده از اصل خویش، در دنیایی که خدا فراموش شده است./انتهاي پيام/